Σάββατο 30 Οκτωβρίου 2021

Κυριακή 3 Οκτωβρίου 2021

Πανσέληνες λέξεις

 

Βράδυ. Ένα μικρό φως ταλαντεύεται για λίγο στο σκοτάδι. Κύματα οι διαβάτες στη προκυμαία. Σε λίγο η πανσέληνος διαχέεται στην ακροθαλασσιά. Γυμνή νυκτωδία σωπαίνει την πλάση. Σα φιλί άλλης εποχής. Σιωπηλό, έντιμο, βέβαιο για τη δύναμή του.

Η πανσέληνος ψηλά, ναυαγοσώστης των ονείρων. Τότε είναι που τα ξεχασμένα βήματα των ανθρώπων δε χωρούν στην αμμουδιά. Άλλωστε, η λήθη φορά παπούτσια. Και οι χρόνιες αλλά πάντα επίκαιρες μανίες.

Στο δρόμο, ένα ζευγάρι φανοστάτες φεγγοβολά κι ερωτεύεται. Στο λιμάνι, ο παλιός φάρος αναδεύει τη μνήμη του. Οι καλοκαιρινές ψάθινες ομπρέλες της αμμουδιάς προστατεύουν ακόμα από το φεγγαρόφωτο τους έρωτες.

Ένα άυλο χέρι γράφει στην άμμο. Μια ελπίδα γυροφέρνει τα ανθρώπινα μάτια. Τα ασημένια κορδόνια των αστεριών επισφραγίζουν ένα φιλί. Εμβρόντητη στέκει τότε η γενναιοδωρία του φωτός.

Στα πέρατα της θάλασσας σκορπίζεται μια πανσέληνη φωταψία. Πανσέληνες λέξεις προφέρουν τα ερωτευμένα χείλη. Τίποτα δε λείπει από το τοπίο, έτσι τέλειο όπως πραγματώνεται στη φεγγαράδα. Βραχώδες σεληνόφως φιλά το κύμα. Σαν περιπλάνηση της γραφής, σαν κινήσεις γράφοντος βλέμματος.