Παρασκευή 21 Μαΐου 2021

Το δαχτυλίδι του δειλινού

 

Πρωταγωνίστρια στη ζωή των πιο γαλανών ονείρων, η κοπέλα γεννήθηκε στις απαρχές του Αιγαιοπελαγίτικου καλοκαιριού, που της χάρισε εκείνο το πληθωρικό χαμόγελο, το οποίο διαρκώς απλώνεται στα χείλη της σαν ικεσία μιας ομορφιάς που μεγαλώνει κάτω από τη σαγηνευτική παρουσία των ματιών της.

Και συμβαίνει κάθε χρόνο στη γενέθλια ημέρα της ζωής της η κοπέλα αυτή να ταξιδεύει με όλα τα μέσα που η προηγούμενη Άνοιξη της έχει εμπιστευτεί. Μόνο σ’ αυτήν. Στην εκλεκτή της Άνοιξης.

Συμβαίνει να ταξιδεύει στην πλώρη του μοναδικού αβύθιστου καραβιού που κύλισε ποτέ στα θαλασσινά όνειρα των παιδιών, τη στιγμή που μεταβαίνουν από την παιδικότητα στην εφηβεία.

Κι επειδή η κοπέλα αυτή είναι μοναδική, το απρόσκλητο, το τυχαίο γεγονός επισκέπτεται συχνά τη ζωή της. Μια ζωή αληθινή, εσωτερική, ονειρική και πολύ ενδιαφέρουσα.

Μια ζωή που από την πρώτη ανάσα που χαράχτηκε στα χείλη της, περιελάμβανε ήδη το απρόσκλητο, το πρόθυμο της φαντασίας όνειρο που επιθυμεί να ενσαρκωθεί στις σκέψεις και στις πράξεις της.

Έτσι ένα όμορφο γεγονός διάλεξε εκείνη, για να πραγματωθεί, όπως ακριβώς το πιο ψηλό θαλασσινό κύμα επιλέγει την τέλεια ακρογιαλιά, για να εναποθέσει τα όνειρα, τις σιωπές και τις πιο γόνιμες στιγμές που φέρνει από τα βαθιά της γαλάζιας θάλασσας στην επιφάνεια των προσωπικών γεγονότων.

Γιατί στην επέτειο της γενέθλιας ημέρας της η κοπέλα πήγε στη θάλασσα το απόγευμα και περπατώντας εξερευνητικά, σαν να την έσπρωχνε κάποια θεϊκή εντολή, εκεί όπου απολήγουν τα πρώτα απαλά καλοκαιρινά κύματα. Εκεί το διαισθάνθηκε πως κάτι εξαιρετικό πρόκειται να συμβεί.

Και πράγματι περπατώντας στην άκρη της θάλασσας αντίκρισε μέσα στην άμμο ένα δαχτυλίδι.

Ήταν ένα όμορφο κι ακριβό γυναικείο δαχτυλίδι. Η κοπέλα έσκυψε και το πήρε στα χέρια της κι ένιωσε πως είναι το κορίτσι της τύχης.

Η πρώτη της σκέψη ήταν να μπορέσει να βρει σε ποια γυναίκα ανήκε.

Όμως όλες της οι προσπάθειες τις επόμενες ημέρες απέβησαν άκαρπες και τελικά το δαχτυλίδι έγινε δικό της και αποφάσισε να το ονομάσει το «δαχτυλίδι του δειλινού».

Από τότε το κρατά σε ένα όμορφο μικρό κουτάκι διακοσμημένο με κοχύλια και παρατηρεί πως της φέρνει μιαν υπέρλαμπρη τύχη.

Αλλά και το χαμόγελό της πληθαίνει στα χείλη της όπως και η αδιαφιλονίκητη πια βεβαιότητα που χαρακτηρίζει τις σκέψεις της αποδιώχνοντας κάθε παιδικό φόβο από το μυαλό της.

Δεν ξεχνά βέβαια ποτέ της πως το δαχτυλίδι είναι μόνο η αρχή μιας ζωής γεμάτης μελλοντικές ευτυχισμένες στιγμές.

 

Γιάννης Πολιτόπουλος

Τετάρτη 5 Μαΐου 2021

Μάιος μιας αγάπης

 

Στην άκρη του βλέμματος

η ομορφιά έρχεται

 

Στο βάθος των χειλιών

το φιλί γεννιέται

 

Στο τέλος των σκέψεων

η λέξη φλέγεται

 

Στο πρωταρχικό άτεχνο φιλί

η ζωή δημιουργείται

 

Στις μαγεμένες ανάσες

αγάπη φτάνει

 

Γιάννης Πολιτόπουλος