Παρασκευή, 21 Αυγούστου 2020

Του φεγγαριού

 

Γυμνό φιλί

ποτίζει νέκταρ τα χείλη

 

Αχνό χάδι

γράφει αγάπη στις αμμουδιές

 

Ενωμένα χέρια

στέλνουν μήνυμα παντού

 

Χυτή χαρά του φεγγαριού

ενοποιεί το παρόν του κόσμου

 

Έρωτας ανίκητος

μετατρέπει κι εσάς σε ημίθεους

 

Πολεμώντας τα σύννεφα

το φεγγάρι ιδρύει αναμνήσεις

 

Γιάννης Πολιτόπουλος

Παρασκευή, 7 Αυγούστου 2020

Περιγράφοντας το αχανές

    Αρκετά συχνά τον είχαν κατηγορήσει – οι αμόρφωτοι – πως παίζει απλά με τις λέξεις.

    Μα εκείνον δεν το ένοιαζε τι λένε οι πολλοί. Γιατί οι λέξεις ήταν η ζωή του. Μ’ αυτές προσέγγιζε όλες τις απεριόριστες ακρογιαλιές της ζωής.

    Γιατί είναι υπέρτατος σκοπός της ζωής η λεκτική δημιουργία.

   Έτσι προτιμούσε να ενθυλακώνει τις λέξεις διανοίγοντας καινούριες πορείες στην ανθρώπινη καθημερινότητα.

  Γιατί ό,τι μοιάζει να μην έχει όρια, είναι η πιο ελκυστική πορεία της ανθρώπινης σκέψης. Όπως άλλωστε το βλέπουμε να συμβαίνει, όταν με τη βοήθεια της τεχνολογίας ενώνονται φωνές μακρινές.

   Τότε το αχανές μικραίνει ή μεγαλώνει δημιουργικά προτάσσοντας ένα πιο ανθρώπινο ρόλο στην ίδια την ατομική δράση.

Γιάννης Πολιτόπουλος