Παρασκευή 29 Μαΐου 2020

Το αθέατο όνειρο

Κατακαλόκαιρο και δίπλα στη γαλάζια θάλασσα ένα μικρό κορίτσι ταλαντεύει το καθάριο, το αγνό παιδικό του βλέμμα στην απεραντοσύνη του ορίζοντα.

          Είναι το κορίτσι του γαλάζιου ανέμου της θάλασσας, το κορίτσι των πιο στοχαστικών και μειλίχιων ονείρων. Είναι το κορίτσι που πρόκειται να κατακτήσει το γαλάζιο μέλλον.

          Στέκεται εκεί, πάνω στη χρυσή αμμουδιά των καλοκαιρινών ονείρων του και τα διάπλατα μάτια του επιχειρούν το αδύνατο, το ακατόρθωτο, το ελκυστικό. Επιχειρούν να συνδέσουν τη ζωή με το όνειρο, το ξανθό φως του ουρανού με το γαλάζιο του θαλασσινού νερού.

          Φορά ένα λινό φόρεμα κεντημένο με τις παιδικές της επιθυμίες.

          Καμιά φορά που το βλέμμα του ξεστρατίζει από την απεραντοσύνη, το κορίτσι ζωγραφίζει στην άμμο τις λέξεις που αγαπά πιο πολύ.

Κι έπειτα, τις διακοσμεί με κοχύλια και τις αφήνει να περιμένουν να τις λούσει με τις ασημένιες λουρίδες του το φεγγαρόφωτο που τη νύχτα θα διαδεχτεί το ξανθό φως των ηλιαχτίδων.

          Οι λέξεις αυτές που τις χαϊδεύει τη μέρα το γαλάζιο κύμα της θάλασσας, είναι: ευτυχία, αγάπη, απεραντοσύνη και όνειρο.

          Γράφει μόνο αυτές, γιατί γνωρίζει πως μόνο η σταθερότητα και η εμβάθυνση των συναισθημάτων και των ονείρων του αποτελούν τη μεγαλύτερη εγγύηση για την προσπάθεια που μόλις τώρα ξεκινά στη ζωή του, δηλαδή την προσπάθειά να βρει την ευτυχία που τόσο αξίζει στην προσωπικότητα που κτίζει καθημερινά με λέξεις, πράξεις και όνειρα.

          Κι είναι πάντα εκεί, δίπλα στη θάλασσα όπου ανακαλύπτει τους μύχιους στόχους της ζωής του.

Και το γνωρίζει πως ο ήλιος το λατρεύει, πως τα παιδιά τη θεωρούν ένα πλάσμα εξαιρετικό, ένα κορίτσι εύστροφο με ικανότητες ηγετικές και όνειρα σμιλεμένα από φεγγαρόφωτο.

          Έτσι εξηγείται που η θάλασσα ταξιδεύει το όνομά του στην απεραντοσύνη των οριζόντων και το οδηγεί πιο μακριά κι από τη χώρα του ονείρου, στη γη της ευτυχίας όπου η ίδια είναι η βασίλισσα των παιδιών.

          Γιατί έτσι πάντα θα γίνεται στη ζωή αυτού του κοριτσιού.

Θα ξεκινά από ένα μικρό σημείο του κόσμου, για να τον κατακτήσει ολόκληρο.

Και θα τον κατακτήσει, για να τον ομορφύνει με την παρουσία του και με το φως των ονείρων του.

Μία πράξη όπως το ίδιο το κορίτσι το επιθυμεί, όπως τη φαντάστηκε την πρώτη φορά που αντίκρισε τη γαλάζια θάλασσα και πρόσθεσε το παιδικό της χαμόγελο στην ομορφιά της ζωής.

Γιάννης Πολιτόπουλος

Παρασκευή 22 Μαΐου 2020

Γράφοντας για όλους εμάς


Από τη ψυχή
γεννιούνται οι λέξεις μου

Από αγάπη
γράφει το χέρι μου

Από αγνότητα
προσκαλούνται οι επισκέπτες μου

Κι έχουν μαζί τους
στο βλέμματα και στα χέρια τους
πλήθος μηνυμάτων φιλίας

Τι όμορφη που είναι
η απεραντοσύνη των συναντήσεών μας
έτσι αγνή που ομορφαίνει τις ζωές μας

Γιάννης Πολιτόπουλος

Παρασκευή 15 Μαΐου 2020

Βεβαιότητες


Φεγγοβολούν οι επιθυμίες
των ανθρώπων

Λάμπουν οι μνήμες
των προγόνων

Τραγουδούν τα χείλη
των παιδιών

Τα χέρια μας ενωμένα
ξαναγράφουν το παρελθόν

Τα βλέμματά μας μπλεγμένα
οριοθετούν το παρόν

Τα βέβαια βήματά μας
οδηγούν στο κοινό μέλλον

Ένα φιλί να προσφέρουμε
κι ο κόσμος γεννιέται ξανά

Γιάννης Πολιτόπουλος

Παρασκευή 8 Μαΐου 2020

Our supplies

The feelings
the thoughts
and the seas of our friendship

The songs
the photos
and the plains of our messages

The comments
the point of views
and our genuine interest

The visits
the comments
and the exchanges of our wishes

All traveling together
by plane of our posts

Yannis Politopoulos

Παρασκευή 1 Μαΐου 2020

Invaluable happiness


Naked light
touches the faces

Hot breath
caresses the Spring

Open arms
welcome the writing

Light breeze
travels the dreams

Breaths of love
beautify the nature

Unknown songs
illuminate the hugs

Beloved readers
carry my poems
to the port of their hearts

Yannis Politopoulos