Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2020

Matching love

Her kiss

travels to his lips

 

Her dreams

guard his memory

 

Her feelings

nurture his actions

 

And he willing

takes care of her beauty

 

They do not have much knowledge

but they call their relationship love

 

Love is their pandemic

 

Yannis Politopoulos 

Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2020

Η υπέρβαση

     Το πέρασμα από το αίσθημα στο συναίσθημα ήταν πάντοτε ένα είδος εξάσκησης για το κορίτσι της πιο γλυκιάς εκδοχής των ονείρων. Γι’ αυτό κι ήταν πάντα έτοιμο να συναθροίζει σκέψεις, λέξεις κι όνειρα σε μία συνολική αποθέωση των επιδιώξεών του.

     Έτσι, το πέρασμά του κοριτσιού αυτού από την παιδικότητα στην εφηβεία έγινε με τρόπο μυθολογικό σχεδόν, όταν ένα ζεστό ανοιξιάτικο απόγευμα αναγκάστηκε να απορρίψει την πρόταση ενός άξεστου αγοριού. Η κοπέλα αυτή ήξερε άλλωστε ότι δεν είναι μόνο η υπερβολική ομορφιά αυτή που μετατρέπει τη ζωή σε όνειρο καλοκαιρινής νύχτας. 

     Κι είχε λίγη σημασία για εκείνη το γεγονός ότι η απόφασή της θα μπορούσε να συζητηθεί από πολλούς και ποικιλοτρόπως. Άλλωστε, η κοπέλα ήταν αρκετά απασχολημένη με την αναζήτηση της δικής της ξεχωριστής αγάπης.

     Κι ας μην ήξερε ακόμη πως μία απίστευτα απλή πράξη αλλά βγαλμένη από τη δική της ευαισθησία θα έκανε πάταγο στα μεταφορικά λιμάνια των μέσων της σύγχρονης κοινωνικής δικτύωσης. Διότι η κοπέλα δημοσίευσε στην ηλεκτρονική εκδοχή του προσωπικού της κόσμου μία περίοδο λόγου, η οποία επρόκειτο να αποτελέσει σταθμό στην ύστερη εφηβική της ζωή. Ήταν πραγματικά μία σκέψη με πολλαπλό νόημα και πολλούς αποδέκτες :

 «Δε χρειάζεται να ψάχνει κάποιος την αγάπη εκεί όπου δεν υπάρχει. Είναι προτιμότερο να την επινοεί.»

     Η εντυπωσιακή αυτή σκέψη της έκανε πάταγο στα ηλεκτρονικά μέσα επικοινωνίας, αφού πάρα πολλά παιδιά άρχισαν να θαυμάζουν την ποιότητα του λόγου και της σκέψης της. Διότι πραγματικά με αυτή τη σκέψη της είχε ξεπεράσει το μέσο όρο κι ακόμη και η ίδια είχε εντυπωσιαστεί με την απεραντοσύνη του μυαλού της.

     Τώρα πια έμοιαζε με μία θεά της γραφής που απλώς τριγυρνούσε ανάμεσα στους κοινούς θνητούς, με άμεσο σκοπό να προσφέρει αγάπη, κατανόηση κι αλληλεγγύη. Έτσι, η κοπέλα ήταν τελεσίδικα έτοιμη να δημιουργεί καινούριες, ευχάριστες στιγμές τόσο στον εαυτό της όσο και στα αγαπημένα της πρόσωπα.

Γιάννης Πολιτόπουλος

Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2020

Σύγχυση ιδεών και συναισθημάτων

 Καμία θεραπεία

δεν περιορίζει τους φόβους

 

Καμία ανακοίνωση

δεν ενθαρρύνει την αισιοδοξία

 

Καμία επιστήμη

δεν απαντά στην προέλευση

 

Μα στα παιδιά έχει ήδη κλονιστεί

η πίστη προς οποιονδήποτε κι οτιδήποτε

 

Δεν αρκούν τα εμβόλια

ούτε οι θεραπείες

 

Χρειάζονται απαντήσεις

 

Γιάννης Πολιτόπουλος

Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2020

Observing the truth

The fiery look

tells the truth

 

The handy tear

fears the dream

 

The spary kiss

gleams the feeling

 

The naked word

breaths the future

 

Then a poem grows

breathing the look of your coming

 

Yannis Politopoulos 

Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2020

Η ακρογωνιαία αγάπη

Με τις λέξεις και τα φιλιά

υπάρχουν τα χείλη

 

Με τις γνώσεις και τις μνήμες

συντηρείται το μυαλό

 

Από την ομορφιά και τη χαρά

βλέπουν τα μάτια

 

Από την ανάγνωσή και τα σχόλιά

εμπλουτίζεται η γραφή

 

Ως ουράνιος θόλος αισθημάτων

ηχούν τα σχόλια

 

Ως απόπειρα άυλης αγάπης

έρχεται το αύριο

 

Γιάννης Πολιτόπουλος

Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2020

The bright message

 Our children

need a star of feelings

 

Our dreams

need a kiss of truth

 

Our civilization

needs a dream of touching

 

We are many

and we will destroy

the unbeneficial

 

Yannis Politopoulos

Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2020

Αναζητώντας την αγάπη

(Σύντομη αφήγηση 100 λέξεων)

          Στα μέσα του Νοέμβρη βραδιάζει πολύ νωρίς και οι διαβάτες αρχίζουν να λιγοστεύουν ακόμη και στους πιο κεντρικούς δρόμους της παράκτιας πόλης.

          Στο μοναχικό διαμέρισμα των πρώτων φοιτητικών ετών της η φοιτήτρια αραδιάζει την ποικιλομορφία των ονείρων της πρώτα στο παλιό σημειωματάριό της κι έπειτα σε ένα ολοκαίνουριο έγγραφο στον υπολογιστή της.

          Τότε ξαφνικά κάτι ανάβει κόκκινο στην πιο απόμερη γωνιά του δωματίου της, γεγονός το οποίο την παρακινεί να προσεγγίσει μία γραφή άλλου τύπου.

          Έτσι η φοιτήτρια προσαρμόζει το καστανό χρώμα των ειδυλλιακών ματιών της στην αυθεντική υπενθύμιση που της παρέχει η απουσία μιας συναισθηματικής πληρότητας.

          Δεν αργεί λοιπόν να ξεπροβάλει από το δεξί της χέρι μία διαδικτυακή γραφή, η οποία απευθύνεται προς κάθε αξιόλογο αποδέκτη που μπορεί να αγαπήσει.

Γιάννης Πολιτόπουλος

Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2020

Days like these

What meaning must have

a locked cage

 

Which words can win

a lost key

 

Where breaths go for

a minute

 

Who destroys now

a passing beauty

 

How much more disappoints

can destroy an unknown enemy

 

We must remark

our silence

 

Yannis Politopoulos

Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2020

The visit

I traveled

to Paris

 

I went

to the cemetery

 

I found

her grave

 

I stood

in front of  her death

 

I felt

her thoughts

 

I dreamed

her text

 

And I gave

her name to my classroom

 

Marguerite Duras

of my writings

 

Γιάννης Πολιτόπουλος 

Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2020

Flying away

 A burning feeling

tracks her heart

 

A voltage dream

leaves her mind

 

But an uncensored text

improves her lightness

 

By a love exercise

she penetrates into love

 

Both her hands touch

the noisy path

 

She smells obviously

the certain of her life's spectrum

 

Yannis Politopoulos

Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2020

Σύγχυση

Μας είπαν

ότι δεν είμαστε ασφαλείς

 

- γιατί πότε ήμασταν ; -

 

Μας είπαν

ότι δεν έχουν φάρμακο

 

- αλλά ποτέ δεν είχαν για όλους -

 

Μας είπαν

ότι φροντίζουν για εμάς

 

- πάντα το ίδιο λένε -

 

Ζούμε στον αιώνα

της απέραντης σύγχυσης

 

Και η σιωπή έπαψε κι αυτή

να είναι δυναμική απάντηση

 

Γιάννης Πολιτόπουλος

Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου 2020

Ο Θρίαμβος

          Πριν αποπειραθεί να ενδημήσει στην ενδοχώρα του εαυτού του, ο άντρας άφησε μία σκέψη σε ένα παλιό πρόχειρο τετράδιο :

          «Ο θρίαμβος των συναισθημάτων αγγίζει κάθε φθινοπωρινή αναλαμπή των ονείρων της.»

          Όπως συνήθιζε από μικρό παιδί, ο άντρας αυτός περιπλανήθηκε τα πρωινά στους παράκτιους δρόμους της πόλης και τις νυχτερινές ώρες στη σύντομη φιλοξενία των μπαρ.

          Τη σκέψη του παλιού τετραδίου τη ξέχασε ξοδεύοντας πλήθος πνευματικών δυνάμεων σε πρόσκαιρες απολαύσεις, όπως αυτές στις οποίες αναλώνονται οι έφηβοι που βαριούνται να διαβάσουν.

          Αλλά ένα ηλιόλουστο μεσημέρι – γεγονός ασυνήθιστο για τη χρονική στιγμή στην περιοχή όπου έμενε – ο άντρας θυμήθηκε τη σκέψη εκείνη στο παλιό τετράδιο και τη ξαναδιάβασε καταλαβαίνοντας τώρα πως έπρεπε να ξαναβρεί τα συναισθήματά του, ώστε να μπορέσει να βρει έπειτα μία – στοιχειώδη έστω – ανταπόκριση.

          Γιατί συναίσθημα χωρίς ανταπόδοση είναι σα να ζεις μακριά από την ευαισθησία που αναζητάς στους άλλους,

          Έτσι, η σκέψη αυτή τον χαροποίησε και τώρα πια ήξερε τι έπρεπε να πράξει. Γι’ αυτό την επόμενη φορά που αντίκρισε μία κοπέλα που να τον ενδιαφέρει, της διηγήθηκε την ιστορία με τη σκέψη που είχε ξεχαστεί στο παλιό πρόχειρο τετράδιο. Αυτή η διήγηση έγινε μάλιστα η αφορμή ενός διαλόγου διαρκείας, ο οποίος επαναλήφθηκε αρκετές φορές ανάμεσα στον άντρα αυτό και στη γυναίκα του αυθεντικού ενδιαφέροντος.

          Κι είναι αλήθεια πως η γυναίκα αυτή είχε τη διαλεκτική βεβαιότητα μιας αστείρευτης ομορφιάς – στα μάτια του άντρα τουλάχιστον.

          Κάποια στιγμή μάλιστα η γυναίκα ζήτησε από τον άντρα να δει το συγκεκριμένο ξεχασμένο τετράδιο. Εκείνος υποκύπτοντας στη μόνιμη ομορφιά των χειλιών και των λέξεών της το έφερε ένα βράδυ στο μπαρ, στο οποίο επρόκειτο να περάσουν μαζί τις πρώτες ώρες μιας ακόμη ζεστής φθινοπωρινής νύχτας.

          Τόσο πολύ αυτή η γυναίκα αγάπησε αυτή τη μεταφορική σημασία της πρότασης, που συμπλήρωσε αυθόρμητα :

«μόνη πραγματικότητα τα όνειρά μας»

          Η κοινή ζωή της γραφής τους μόλις είχε ξεκινήσει. Η θέρμη του Φθινοπώρου θα συνεχιζόταν για πάντα στους μαγικούς δρόμους των κοινών βηματισμών τους.

Γιάννης Πολιτόπουλος

Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου 2020

Undressed of feelings

He learned

her desperate dream

 

He felt

her silent message

 

He dreamed

her anxious faith

 

By using his phone

he felt her breath

 

Suddenly a word

named her as

the woman of undressed feelings

 

Yannis Politopoulos

Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2020

Διαδοχικές ατέλειες

 

Τα γεγονότα

έρχονται απότομα

 

Τα όνειρα

φεύγουν νωρίς

 

Δε προλαβαίνεις

ούτε να τα νιώσεις

 

Οι σκέψεις

μοιάζουν πολύ άτσαλες

 

Οι λέξεις

τσαλακώνουν τη μνήμη

 

Δεν ανέχεσαι πια

καμία άλλη καθυστέρηση

 

Και η Γραφή

έγινε απλή κουστωδία

 

Γιάννης Πολιτόπουλος  

Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2020

Το φως του Σεπτέμβρη

             Δε λέει να αποκοιμηθεί το τελευταίο χαμόγελο της καλοκαιρινής φαντασίας κι ένα τραγούδι αμείλικτης χαράς προσεγγίζει τα χείλη της.

          Είναι πρωί ακόμη, όταν η πρώτη Φθινοπωρινή ηλιαχτίδα επιστρέφει στη μεθυσμένη ακόμη από το καλοκαίρι μνήμη της γυναίκας.

          Ο Σεπτέμβρης δεν έχει ξεχάσει πως οφείλει στη γυναίκα αυτή την επιβεβαίωση μιας μυστικής επιθυμίας της.

          Οι μήνες, αν κι ανθρώπινα δημιουργήματα, δε ξεχνούν όπως συμβαίνει με πολλούς ανθρώπους.

          Έτσι, μία στάλα βρόχινης μνήμης επισκέπτεται τη γυναικεία φαντασία κι αναλαμβάνει ρόλο καθοδηγητή της πορείας της στο Φθινοπωρινό μονοπάτι που ανοίγεται μπροστά της.

          Το γνωρίζουν άλλωστε, αν και το ξεχνούν, όλοι οι άνθρωποι πως οι εναλλαγές του Σεπτέμβρη μοιάζουν με τις πιο απρόσμενες εναλλαγές της ανθρώπινης ζωής.

          Καθώς πλημμυρίζει το μυαλό της με σκέψεις, η πρωταγωνίστρια μας αναδημιουργεί με τη φαντασία της όλη την καλοκαιρινή ιστορία που έζησε.

          Και πραγματοποιεί αυτή την ενέργεια, επειδή αναζητά μία δεύτερη ανάγνωση του προσωπικού της μυθιστορήματος.

          Γιατί όλοι οι άνθρωποι βιώνουν το προσωπικό τους μυθιστόρημα ακόμη κι αν δεν υπάρχει κανείς, για να το διαβάσει.

          Αφού η ίδια η ζωή δεν υπάρχει ολοκληρωτικά, παρά μόνο όταν μετοικήσει από δύο χείλη σε δύο αυτιά ή μάτια ανάλογα με το αν είναι προφορική ή γραπτή.

          Ενταγμένη σ’ αυτή την ανθρώπινη διαδικασία η πρωταγωνίστρια μας και συνεπαρμένη από το υπέροχο Φθινοπωρινό φως ανοίγει το Ραδιόφωνο, κλείνει τα βλέφαρά της και με τη φαντασία της αναδημιουργεί το πιο τρυφερό φιλί που θα μπορούσε να έχει αισθανθεί το καλοκαίρι που μόλις έχει αποτραβηχτεί στους ωκεανούς της ανθρώπινης μνήμης.

          Καμία άλλη πράξη δε συγκρίνεται μ’ αυτή παρά μόνο η πρώτη Ανοιξιάτικη σκέψη ενός παιδιού που φαντάζεται για πρώτη φορά το φιλί του στις καυτές ηλιαχτίδες του ήλιου.

Γιάννης Πολιτόπουλος

Παρασκευή, 21 Αυγούστου 2020

Του φεγγαριού

 

Γυμνό φιλί

ποτίζει νέκταρ τα χείλη

 

Αχνό χάδι

γράφει αγάπη στις αμμουδιές

 

Ενωμένα χέρια

στέλνουν μήνυμα παντού

 

Χυτή χαρά του φεγγαριού

ενοποιεί το παρόν του κόσμου

 

Έρωτας ανίκητος

μετατρέπει κι εσάς σε ημίθεους

 

Πολεμώντας τα σύννεφα

το φεγγάρι ιδρύει αναμνήσεις

 

Γιάννης Πολιτόπουλος

Παρασκευή, 7 Αυγούστου 2020

Περιγράφοντας το αχανές

    Αρκετά συχνά τον είχαν κατηγορήσει – οι αμόρφωτοι – πως παίζει απλά με τις λέξεις.

    Μα εκείνον δεν το ένοιαζε τι λένε οι πολλοί. Γιατί οι λέξεις ήταν η ζωή του. Μ’ αυτές προσέγγιζε όλες τις απεριόριστες ακρογιαλιές της ζωής.

    Γιατί είναι υπέρτατος σκοπός της ζωής η λεκτική δημιουργία.

   Έτσι προτιμούσε να ενθυλακώνει τις λέξεις διανοίγοντας καινούριες πορείες στην ανθρώπινη καθημερινότητα.

  Γιατί ό,τι μοιάζει να μην έχει όρια, είναι η πιο ελκυστική πορεία της ανθρώπινης σκέψης. Όπως άλλωστε το βλέπουμε να συμβαίνει, όταν με τη βοήθεια της τεχνολογίας ενώνονται φωνές μακρινές.

   Τότε το αχανές μικραίνει ή μεγαλώνει δημιουργικά προτάσσοντας ένα πιο ανθρώπινο ρόλο στην ίδια την ατομική δράση.

Γιάννης Πολιτόπουλος

Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2020

Hellas is always the present

There is no Europe

without Hellas

 

There is no civilization

without Hellenic Language

 

There is no understanding of the universe

without ancient Hellas

 

There is no future

without new Hellenic words

 

There is nothing

without Hellenic writing

 

Γιάννης Πολιτόπουλος

Παρασκευή, 17 Ιουλίου 2020

Ποιητικά ταξίδια

Αναδημιουργία αισθήσεων

Σ’ ετούτη τη γυμνή πόλη
η έμφαση είναι
στα μάτια των ανθρώπων της
στα όνειρα των παιδιών της
στην πικρή αίσθηση του παρελθόντος
που αποπνέουν οι αχθοφόροι με τα κάρα

σ΄αυτή την ιστορική πόλη
ένα μελλοντικό χάδι στολίζει
- με τρόπο απέριττο -
τη βεβαιότητα του εκπολιτισμού

Φιλιππούπολη, 20/12/2002

Χρόνια σιωπή

Με γυμνά μαλλιά
λοξοδρόμησαν κάποτε
οι ιχνηλάτες της μνήμες
και οι σιωπές

- δεν είχε τη φροντίδα τους ο ήλιος

επιστρέφοντας τώρα εκεί
όπου ούτε μια λέξη
δεν είχε γραφεί για χρόνια
ούτε και μεμβράνη φιλιού

Μπάρι, 23/7/2003

Ανεπαίσθητη μνήμη

Τα σκάλισαν στον τοίχο
- ονόματα άγνωστα -
απλών ανθρώπων
που πάλεψαν για την πόλη

με το φως των χεριών τους
ενάντια στην αδικία
κι η ουράνια ευτυχία τους
εκπέμπεται τώρα σιωπηλά

για όσο καιρό δε ξεχνιούνται
το ζεστά δάκρυά τους
μία μικρή, απέραντη ελπίδα
φωτίζει το μέλλον

Παρίσι, 25/7/2003

Ποιητικό ακρωτήριο


Μικρή πράσινη πατρίδα

Μικρά όνειρα
άνθρωποι ελπιδοφόροι
γεμάτοι πείσμα αέρινο

χαμόγελα εφήβων
αντίκρυ στα χαμόσπιτα
αγκαλιά με τη θάλασσα

όπου γέρνει ο λογισμός
κόντρα στον άνεμο
του ανελέητου

διάτρητο όνειρο
του έρωτα οι κόχες
οι παμπάλαιες

κι ο πόνος που αγγίζει
το φως
όταν απλώνει τη μάσκα της
η βίαιη εισβολή

Λεμεσός, 30/10/2004

Γιάννης Πολιτόπουλος