Βράδυ. Ένα μικρό φως ταλαντεύεται για λίγο στο σκοτάδι. Κύματα οι διαβάτες στην προκυμαία. Σε λίγο η πανσέληνος διαχέεται στην ακροθαλασσιά. Γυμνή νυκτωδία σωπαίνει τη πλάση. Σα φιλί άλλης εποχής. Σιωπηλό, έντιμο, βέβαιο για τη δύναμή του. Άξαφνα, ένα ανθρώπινο χέρι γράφει :

Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2018

The body of writing

Like the wind the words
are scattered

They tremble into the light
of memory

They are  joining together again
with our voices

Like your own looks
which are now here

By your dreams begin
the poem
and at your offer
ends

And we become a body
full of promises
for the love
that we can exchange

Yannis Politopoulos

8 σχόλια:

  1. Twenty three years we are together and you are still fasinating me with your words

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Smiles!
    __ Lovit! You've seen, Yannis, that I can write my thoughts :<), but here, I've borrowed your fine words to use in this echo. Smiles again! _m

    of memory
    your dreams begin the poem
    full of promises

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Lieber Yannis,
    ich verbeuge mich vor dir, hier ist dir ein großes Werk gelungen. Welch Aussagekraft! Worte finden sich wieder zusammen, die längst der Wind mitgenommen... Und aus Träumen wird Wahrhaftigkeit. So schließt sich der Kreis der Liebe.

    Lieber Yannis,
    von Herzen liebe Grüße an dich mit guten Wünschen für deine Familie
    ganz freundschaftlich
    Rachel

    ΑπάντησηΔιαγραφή