ρ δ’ μς οκ ξ σου τν λεγντων τν κρασιν ποιουμνους, λλ τος μν προσχοντας τν νον, τν δ’ οδ τν φωνν νεχομνους. κα θαυμαστν οδν ποιετε• κα γρ τν λλον χρνον εἰώθατε πντας τος λλους κβλλειν, πλν τος συναγορεοντας τας μετραις πιθυμαις.

Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2018


Στα μάτια της
φωτίζεται ο κόσμος

Στα χείλη της
τραγουδούν τα συναισθήματα

Στα μαλλιά της
χορεύουν τα μηνύματα

Τόσο πληθαίνουν τα όνειρά της
που γίνεται νεράιδα

Και δεν επιτρέπει να πολεμούν
μόνο γι’ αυτή
αλλά για κάθε γυναίκα

Αφού δε γεννήθηκε ποτέ
κανένα θηλυκό άσχημο 

Γιάννης Πολιτόπουλος

Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2018

Far too close

 A wind full
of words has met
her kiss

A raindrop
of smiles has felt
his kiss

Two hands
full of touch
breath the common future

Just like a Poem
that feels the agony
of it's beginning

Because the start is
your glance
who is looking at this Poem now

Yannis Politopoulos

Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2018

The body of writing

Like the wind the words
are scattered

They tremble into the light
of memory

They are  joining together again
with our voices

Like your own looks
which are now here

By your dreams begin
the poem
and at your offer

And we become a body
full of promises
for the love
that we can exchange

Yannis Politopoulos

Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2018

The rise of feelings

A comment flies
through my look

A feeling touches
my hands

A phrase kisses
my heart

Every day a message
warms my soul

Every night a dream
becomes my brother

Every morning
an email is transformed to a real touch

Yannis Politopoulos