Βράδυ. Ένα μικρό φως ταλαντεύεται για λίγο στο σκοτάδι. Κύματα οι διαβάτες στην προκυμαία. Σε λίγο η πανσέληνος διαχέεται στην ακροθαλασσιά. Γυμνή νυκτωδία σωπαίνει τη πλάση. Σα φιλί άλλης εποχής. Σιωπηλό, έντιμο, βέβαιο για τη δύναμή του. Άξαφνα, ένα ανθρώπινο χέρι γράφει :

Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2018

They have taught me

Marguerite Duras has given me
the power of writing

Albert Camus has taught me
the miracle of prose

Milan Kundera has send me
to the heart of others

Robert Musil has driven me
to the Characters of my lives

Alberto Moravia has sent me
to the sea of a deeper ego

Samuell Beckett has made me
an open mind person

Dario Fo has made my fantasy
more idealistic

Boris Vian has accompanied the dreams
for my stability

Yannis Politopoulos

5 σχόλια:

  1. I understand very well why they have taught you. You wrote so great.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Lieber Yannis,
    die meisten deiner Vorbilder kenne und liebe auch ich, das freut mich ganz besonders. Weiß ich doch längst, dass wir ähnlich denken und schreiben. Danke für alles, was du uns allen hier schenkst aus deinem Gedankengut heraus.

    Dir von Herzen alles nur Gutes
    Rachel

    ΑπάντησηΔιαγραφή