Βράδυ. Ένα μικρό φως ταλαντεύεται για λίγο στο σκοτάδι. Κύματα οι διαβάτες στην προκυμαία. Σε λίγο η πανσέληνος διαχέεται στην ακροθαλασσιά. Γυμνή νυκτωδία σωπαίνει τη πλάση. Σα φιλί άλλης εποχής. Σιωπηλό, έντιμο, βέβαιο για τη δύναμή του. Άξαφνα, ένα ανθρώπινο χέρι γράφει :

Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2018

Reading the soul

In the immaculate space
of the thoughts
the union dominates

In the immaterial sea
of emotions
love prevails

In the immaterial country
of memory
dreams are combined

For an eternal
moment
we exist together

Yannis Politopoulos

4 σχόλια: