Βράδυ. Ένα μικρό φως ταλαντεύεται για λίγο στο σκοτάδι. Κύματα οι διαβάτες στην προκυμαία. Σε λίγο η πανσέληνος διαχέεται στην ακροθαλασσιά. Γυμνή νυκτωδία σωπαίνει τη πλάση. Σα φιλί άλλης εποχής. Σιωπηλό, έντιμο, βέβαιο για τη δύναμή του. Άξαφνα, ένα ανθρώπινο χέρι γράφει :

Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2018

Poet’s value

Life
has forgotten him

Writing
has ignored him

Music
has turn him down

Friendship
has betrayed him

But he
handsome
pure
powerful
came back stronger

He surpassed everyone
he loved everyone
he turned everyone into poem
and he liberated them
of the prison of misery

Yannis Politopoulos

3 σχόλια: