Βράδυ. Ένα μικρό φως ταλαντεύεται για λίγο στο σκοτάδι. Κύματα οι διαβάτες στην προκυμαία. Σε λίγο η πανσέληνος διαχέεται στην ακροθαλασσιά. Γυμνή νυκτωδία σωπαίνει τη πλάση. Σα φιλί άλλης εποχής. Σιωπηλό, έντιμο, βέβαιο για τη δύναμή του. Άξαφνα, ένα ανθρώπινο χέρι γράφει :

Παρασκευή, 26 Οκτωβρίου 2018

Ενδυνάμωση

          Η μοναξιά της γυναίκας είχε συνοδευτεί από την εσωτερική ταλάντευση, την οποία ένιωθε κάθε φορά που ο έρωτας φάνταζε στα μάτια της σαν ένα απροσπέλαστο εμπόδιο.
          Αναντίλεκτα όμως, η γυναίκα αυτή με το απροσδόκητο βλέμμα είχε την ηγεμονική ικανότητα να επιστρέφει στην κοινωνική υφή των πραγμάτων έχοντας ήδη φροντίσει να εμπλουτίσει τη δεξαμενή των συναισθημάτων της.
          Ίσως ούτε κι η ίδια να μην αντιλαμβανόταν πλήρως τον ακριβή τρόπο με τον οποίο επιτυγχάνονταν αυτή η εντυπωσιακή στα ξένα μάτια μεταστροφή.
          Όμως η πραγματική αιτία αυτής της εγωκεντρικής αλλά κι αθώα ταυτόχρονα μεταστροφή της ήταν το πρωτόλειο εφηβικό της φιλί που με την ερωτική του αφέλεια είχε συνταράξει τη θηλυκότητά της.
          Φυσικά, δεν ετίθετο κάν θέμα επιστροφής σε μία κατάσταση σκεπασμένης από την αχλή του χρόνου. Αντιθέτως, προέκυπτε διαρκώς εμφατικά το ανεπαίσθητο σχεδόν αίσθημα μιας ολοκαίνουριας γνωριμίας, ικανής να μπορεί να χωρέσει στους ζεστούς κόλπους της τη νεοσύλλεκτη αλλά κι αυθεντικά μοναδική αγάπη της καρδιάς της.

Γιάννης Πολιτόπουλος

3 σχόλια: