Βράδυ. Ένα μικρό φως ταλαντεύεται για λίγο στο σκοτάδι. Κύματα οι διαβάτες στην προκυμαία. Σε λίγο η πανσέληνος διαχέεται στην ακροθαλασσιά. Γυμνή νυκτωδία σωπαίνει τη πλάση. Σα φιλί άλλης εποχής. Σιωπηλό, έντιμο, βέβαιο για τη δύναμή του. Άξαφνα, ένα ανθρώπινο χέρι γράφει :

Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2018

Μεγάλο ταξίδι

Στη θάλασσα των ονείρων μας
την αγάπη τη λένε μνήμη

Στον αέρα των σκέψεων
τη φιλία τη λένε όνειρο

Στη γη των χαδιών
τη συνάντηση τη λένε φιλί

Κι είναι μεγάλο το ταξίδι μας
από την καρδιά του ενός στου άλλου

Κι ακριβώς γι' αυτό
το ταξίδι μας αξίζει τα πάντα

Γιάννης Πολιτόπουλος

2 σχόλια: