Η προσδοκία

          Διαρθρωμένη από την πιο στοιχειώδη ενότητα των πηγαίων συναισθημάτων του ο άντρας της απροσδιόριστης ηλικίας εγγράφει στη μνήμη μιας γυναίκας τη γραφή του αναπάντεχου.
          Με τον τρόπο αυτό αίρεται κάθε άλλη προσδοκία και το κοινό βλέμμα τους πιστοποιεί τη θεμελίωση μιας αυθεντικής αγάπης.
          Όταν η ιστορία αυτή συμβαίνει, είναι ακόμη Άνοιξη και όλα μοιάζουν ουσιωδώς ανεπαίσθητα αλλά και μυστηριωδώς ανθρώπινα.
          Αφού η διά του λόγου επιβεβαίωση της πρώτης τους αγάπης δύναται να μετατρέπει τις στιγμές τους σε αιωνιότητα της πιο ερωτικής εκδοχής.

Γιάννης Πολιτόπουλος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου