The winner of the March 2011 VoicesNet Writing Contest is "The Look of the Rain", a short story by Yannis Apostolos Politopoulos of Greece.


Βράδυ. Ένα μικρό φως ταλαντεύεται για λίγο στο σκοτάδι. Κύματα οι διαβάτες στην προκυμαία. Σε λίγο η πανσέληνος διαχέεται στην ακροθαλασσιά. Γυμνή νυκτωδία σωπαίνει τη πλάση. Σα φιλί άλλης εποχής. Σιωπηλό, έντιμο, βέβαιο για τη δύναμή του. Άξαφνα, ένα ανθρώπινο χέρι γράφει :

Πέμπτη, 15 Φεβρουαρίου 2018

Η ονειρώδης ημέρα

          Εκείνο το ζεστό πρωινό του Αυγούστου, η νεαρή γυναίκα  σηκώθηκε από τη θαλπωρή του νυχτερινού ύπνου της με μία γλυκιά αναστάτωση ζωγραφισμένη στο μειλίχιο βλέμμα των ματιών της, που κάθε ημέρα κοιτάζουν τον κόσμο κάτω από την προστασία των συμμετρικών βλεφάρων της.
          Είχε δει ένα πολύ ζωντανό και περίεργο όνειρο. Και θέλησε να το καταγράψει με ιδιαίτερη πληρότητα, για να μη σβηστεί ποτέ από τη μνήμη της εξαιτίας της άθλιας λήθης που συχνά πληγώνει ανεπανόρθωτα τη νοσταλγική διάθεση των ανθρώπων.
          Ήταν η πρώτη φορά που θα κατέγραφε στην αγκαλιά του λευκού χαρτιού ένα νυχτερινό της όνειρο. Αφού ετοίμασε τον αγαπημένο της πρωινό καφέ πήγε και κάθισε στο γραφείο και σημείωσε:
«Βρισκόμουν μόνη κάτω από έναν μελαγχολικό απογευματινό ουρανό στο τέλος του καλοκαιριού. Σε έναν χώρο ανοιχτό, άγνωστο στη μνήμη μου, κοίταζα την απεγνωσμένη προσπάθεια του ήλιου να διαπεράσει το σώμα των σύννεφων, όταν μια δύναμη άγνωστη, πρωτόγνωρη ύψωσε το δεξί μου χέρι πολύ ψηλά στον ουρανό κι εκείνο πλημμυρισμένο από ζωντανά αισθήματα άρχισε να γράφει ένα ποίημα πρωτόλειο, ένα ποίημα ταιριαστό στην φυσική ομορφιά του ορίζοντα»:

Θηλυκά όνειρα
θηλυκές σκέψεις
αγωνίες
αγάπες
στιγμιαίες αναλαμπές

Κομμάτια ζωής
ασύνδετα
ώσπου το φως
σφραγίζει με ένα φιλί 
την ένωσή τους

Κι οι μέρες μου διαδέχονται
η μία την άλλη
και καθιστούν τη ζωή μου
ενιαία
με σφραγίδα
την απέραντη ομορφιά μου

          Κι είναι αλήθεια πως αυτό το λεκτικό σώμα του ποιήματος αυτού έμοιαζε βγαλμένο από το πρωτόλειο συναίσθημα μιας επερχόμενης αγάπης.»
Το χέρι της γυναίκας έτρεμε λίγο στη μεταγραφή του προσωπικού της ποιήματος από το όνειρο στο χαρτί της γραφής.
Η συγκίνηση αλλά και η περιέργειά της ήταν εμφανής ακόμη και στις πρώτες ηλιαχτίδες που άρχισαν να λούζουν το γραφείο της. Γιατί η γυναίκα αυτή δε συνήθιζε να γράφει ποιήματα αλλά αυτό το σημερινό, το πρώτο της, είχε μια δύναμη περίεργη πάνω στην ψυχοσύνθεσή της. Την έκανε να αισθάνεται καλύτερα, γεμάτη αυτοπεποίθηση κι ενέργεια σε εποχές δύσκολες.

Γιάννης Πολιτόπουλος

2 σχόλια: