Το απαρέγκλιτο συναίσθημα

    Σε μία πλειάδα αναμνήσεων, η γυναίκα που κάποτε είχε φοβηθεί από την ένταση των ονείρων της, εναποθέτει την απαρηγόρητη κάρτα της συναισθηματικής της προσφοράς.
    Μα εκείνος αγνοεί πια τις διαδικασίες αυτές που κάποτε – πίσω σε ένα βίαιο παρελθόν – ενσάρκωσαν στις ακρογιαλιές του βλέμματός του την πιο άμεσο υφή της ευτυχίας.
    Η Γραφή, η οποία πάντα παρακολουθεί άγρυπνη τέτοιες ανθρώπινες ιστορίες, τους φωτογραφίζει να στέκουν ολομόναχοι στη θαλασσοδαρμένη μορφή της αλλοτινής αγάπης τους.
    Και μόνο ένα μικρό ποίημα ηχεί έτοιμο να μεριμνήσει ξανά για την επιβεβαίωση του απροσδόκητου. Αρκεί οι δυο τους να μιμηθούν την πρωτάκουστη νηνεμία της πιο αγνής αγκαλιάς τους.
    Ώστε να επανέρχεται στη ζωή εκείνη η παλιά πρωτογενής υφή προσδοκιών που ενέχουν στη διάθεση της πραγμάτωσής τους μία παντελώς νεότευκτη διάθεση αρμονίας.

Γιάννης Πολιτόπουλος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου