Βράδυ. Ένα μικρό φως ταλαντεύεται για λίγο στο σκοτάδι. Κύματα οι διαβάτες στην προκυμαία. Σε λίγο η πανσέληνος διαχέεται στην ακροθαλασσιά. Γυμνή νυκτωδία σωπαίνει τη πλάση. Σα φιλί άλλης εποχής. Σιωπηλό, έντιμο, βέβαιο για τη δύναμή του. Άξαφνα, ένα ανθρώπινο χέρι γράφει :

Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

Μy writing

My writing
is Spring

My writing
is a glance

My writing
is a kiss

My hand starts
from the soul

My hand
stops in the paper

My hand goes on
in the look

And I start again
by my friends’ words

Yannis Politopoulos

1 σχόλιο: