Προμετωπίδα

Οι λέξεις είναι το ισχυρότερο όργανο δημιουργίας. Κάθε πιθανός συνδυασμός τους έχει την απόλυτη, τη μοναδική δύναμη να ονομάζει τα πράγματα και τα φαινόμενα, θεμελιώνοντας έτσι τη βάση της ανθρώπινης σκέψης. Η υπόγεια διαδρομή των λέξεων, Δεκέμβριος 2009, Γιάννης Πολιτόπουλος

Greek Language

The Hellenic Drama


(A poem written in English

with Greek words)


In agony

to apologize

In the hysteria

of our prophetic epitaph


The ecstasy

of the economic ideology

organizes the throne

of misery


But poetry always

embarks to

her lyrical rhythm

without jealousy

for her expatriation


Yannis Politopoulos

VoicesNet

The winner of the March 2011 VoicesNet Writing Contest is "The look of the rain", a short story by Γιάννης Πολιτόπουλος of Greece.

Αρχική Αποφώνιση

Γράφοντας μεταφράζω τη σιωπή, καθώς πληθαίνουν οι απολήξεις των σκέψεων με την απαράμιλλη πανδαισία της λεκτικής ενσάρκωσής τους. Γιάννης Πολιτόπουλος

δ

Το μειλίχιο βλέμμα

Ένα όμορφο δειλινό στις αρχές του φθινοπώρου και το ήρεμο, το μειλίχιο βλέμμα της γυναίκας ατενίζει τις ύστατες αναλαμπές του ήλιου.

Κάτω από τη βεβαιότητα του μετώπου τα μάτια ερωτοτροπούν με την αιωνιότητα της ομορφιάς, με την απεραντοσύνη της θηλυκότητας.

Τα χείλη της γυναίκας βαμμένα στο κόκκινο του δειλινού παραμένουν κλειστά σφραγίζοντας με τη σιωπή τους τη βέβαιη επιστροφή του καλοκαιριού στη ζωή της. Θαρρεί κανείς πως κρύβουν σφιχτά στην αγκαλιά τους ένα υπέροχο μυστικό. Πρόκειται για το αρχέγονο στη ζωή της μυστικό της τελειότητας και του πόθου.

Το στέρνο της είναι κεντημένο με τα αστέρια των καλοκαιρινών νυχτών που αγαλλίασαν στη ζεστή αγκαλιά της ζωγραφίζοντας στο φεγγαρόφωτο τα ανεξίτηλα όνειρα μιας αυθεντικής γυναικείας επιθυμίας μια ζωή χωρίς συνηθισμένα όρια.

Τα χέρια της γυναίκας είναι μπλεγμένα ακριβώς πάνω από τα γόνατά της που φωσφορίζουν κάτω από το λευκό φόρεμα που ντύνει το σώμα της. Οι αντίχειρες ενώνονται κάτω από το δειλινό φως με τρόπο μαγικό εκπέμποντας στο περιβάλλον κάτι από την εντυπωσιακή θηλυκή ομορφιά της την οποία δεν έχει βρεθεί ακόμη ζευγάρι μάτια που να μη ζηλέψει.

Και τότε, κάποια δειλινή στιγμή συμβαίνει το γεγονός που αφιερώνεται στο μειλίχιο βλέμμα της γυναίκας.

Είναι η στιγμή που η τελευταία ηλιαχτίδα του δειλινού διατρέχει την επιφάνεια των ποδιών της ξεκινώντας λίγο κάτω από τα γόνατα και γράφοντας φιλιά καταλήγει πρώτα στους τέλεια λαξευμένους αστραγάλους της και τελικά στα πανέμορφα και συμμετρικά δάχτυλά της όπου κι αφήνει μεθυσμένο από πόθο την ύστατη δύναμή του αφιερωμένο για πάντα στη λατρεία της σάρκινης παρουσίας της γυναίκας ως θεάς του δειλινού.

Πρόκειται για μια διαδικασία, για ένα γεγονός που η γυναίκα βιώνει ολοκληρωτικά αλλά με τρόπο φυσικό, καθώς είναι συνηθισμένη στη λατρεία που της αποδίδεται με κάθε ευκαιρία από όλη την πλάση με τρόπο πρωτόγνωρο, εκπληκτικό, μαγικό. Γιατί έτσι συμβαίνει να ζει η γυναίκα τον ερχομό των νυχτών σε όλες τις εποχές, αφού τίποτα δεν μπορεί να της στερήσει το μυστήριο της απαστράπτουσας ομορφιάς της.

Τη στιγμή που η τελευταία ηλιαχτίδα χάνεται από τα πόδια της, τα χείλη της γυναίκας ανοίγουν απαλά σα λουλούδι και με τρόπο παραμυθένιο ευχαριστούν τη φύση για τη λατρεία της με ένα επιφώνημα αγαλλίασης που μόνο ο ήλιος αντιλαμβάνεται.

Έπειτα, η γυναίκα ανασηκώνεται από τη θέση της και μέσα στο κατάλευκο φόρεμά της απομακρύνεται λικνιζόμενη μέσα στο πρώτο σκοτάδι ευτυχισμένη που βιώνει το ταξίδι του ήλιου στο σώμα της με τον πιο παραμυθένιο τρόπο.

Δευτέρα, 17 Απριλίου 2017

Το μαγικό φιλί

          Κατάστηθα στην άυλη μνήμη της αθωότητάς της μία εικόνα του ζευγαριού προβάλλεται με τη συνοδεία της μουσικής υπόκρουσης ενός φιλιού.
          Η γυναίκα εκστασιάζει το αντρικό βλέμμα με τις παρηχήσεις των λέξεων που από τα χείλη της ταξιδεύουν νοερά προς τις μαγικές ακρογιαλιές του ανδρικού στόματος.
          Τότε ένα μαγικό φιλί πραγματώνεται πρωτογενώς με τη μαγική αίσθηση βεβαιότητα της επερχόμενης αιωνιότητας μιας ολοκαίνουριας αγάπης.
          Κι είναι η πιο ακροτελεύτια ηλιαχτίδα της Άνοιξης εκείνη που σφραγίζει τη διάδοση της πρωτόλειας αυτής αγάπης.
          Γιατί συμβαίνει κάποιες φορές ένα τόσο δυνατό πρώτο φιλί να μεθερμηνεύει σωστά τους πόθους που για καιρό εκκολάπτονταν στις ψυχικές ακρογιαλιές δύο ανθρώπων.
          Έτσι το ζευγάρι καθίσταται ήδη έτοιμο να αγναντεύει τη δημιουργία των στιγμών που σα χρυσαφένια περιδέραια θα κοσμούν την ύλη των δύο σωμάτων.
          Αφού αυτός ο ένθερμος εναγκαλισμός να περιβάλλει ενθέρμως πια τον κοινό βηματισμό του ζευγαριού στην αμμουδιά μιας βέβαιης αγάπης.
          Και σαν το ζευγάρι ξεκινά να βηματίζει στην πεζή καθημερινότητα των ανθρώπινων αστικών κέντρων, δε ξεχνά ποτέ να διατηρεί στα ζωντανά ακρωτήρια της πρώτης αγάπης του το αέρινο δαχτυλίδι που ελαφρά συμβόλισε την πρώτη ένωσή του.
          Γνώμονας πια της κοινής αγκαλιάς των βηματισμών τους προς την ευτυχία είναι η ένωση των χειλιών κάτω από το βλέμμα του ήλιου.
          Όσο για τα μικροκαμωμένα συννεφάκια του ανοιξιάτικου ουρανού, αυτά τίποτα πια δε μπορούν να συμβολίζουν παρά την επιβεβαίωση της αγάπης.
          Μιας και συμβαίνει να προελαύνει στο δρόμο της κοινής ζωής του ζευγαριού το καραβάκι των παιδικών χεριών τους, τα οποία πριν από χρόνια το ταξίδευαν – μοναχικά τότε – στο πέλαγος της κοινής μελλοντικής ευτυχίας.
          Σα να το ήξεραν μάλιστα, ποτέ τους τότε δε φοβήθηκαν τα κύματα, θαρρώντας πως γνώριζαν τι εκκολάπτονταν στα βάθη της θάλασσας της αγάπης. 
          Έτσι συμβαίνει να προχωρούν μαζί σήμερα στο πέλαγος της μνήμης, παρελθοντικής και μελλοντικής συνάμα, τη στιγμή που το κοινό χαμόγελο αστράφτει πριονίζοντας το σοφό εναγκαλισμό των βλεμμάτων τους.
          Διότι χάρη σε ένα αγνό φιλί προκύπτουν πάντα οι πιο αιώνιες ακρογιαλιές της αγάπης, με σκοπό την αποθέωση της κορυφαίας ανθρώπινης πράξης, την οποία τίποτα δε μπορεί να διακόψει, όταν είναι αυθεντική σα βλέμμα ουράνιου θεού που ενθρονίστηκε στη γη για πάντα.

Γιάννης Πολιτόπουλος

1 σχόλιο:

  1. I love your story Giannis!

    Most of all..

    Because thanks to a pure kiss always arise most eternal shores of love, to the apotheosis of leading human act, which nothing can stop, when authentic look like a celestial god enthroned on earth forever.

    Hugs to you and family

    xxx

    ΑπάντησηΔιαγραφή