Βράδυ. Ένα μικρό φως ταλαντεύεται για λίγο στο σκοτάδι. Κύματα οι διαβάτες στην προκυμαία. Σε λίγο η πανσέληνος διαχέεται στην ακροθαλασσιά. Γυμνή νυκτωδία σωπαίνει τη πλάση. Σα φιλί άλλης εποχής. Σιωπηλό, έντιμο, βέβαιο για τη δύναμή του. Άξαφνα, ένα ανθρώπινο χέρι γράφει :

Τετάρτη, 8 Μαρτίου 2017

Στον ορίζοντα της Ποίησης

Στο χείλος του ορίζοντα
κατάμονες
η ανατολή του άλφα
η δύση του ωμέγα

Σα φιλία παλιά
που αποβραδίς αθέτησε
το φεγγάρι της
βόρεια του πελάγους
νότια του δάσους

Κι ο άνεμος φυσά προς όλες
τις κατευθύνσεις
κι ακούει η αναμονή
την ανίατη ομορφιά της

Γιάννης Πολιτόπουλος

1 σχόλιο: