Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Η απροθυμία της Άνοιξης

          Προσμετρώντας κάθε καιρική λεπτομέρεια η ιδεατή Άνοιξη της γήινης ενσάρκωσής της χαμογέλασε στο πρώτο πρωινό σμήνος πουλιών που γέμισε ξαφνικά τον ουράνιο ορίζοντα.
          Ακριβώς εκείνη την ίδια ιδανική στιγμή, ένα νεαρό ζευγάρι άπλωσε τα ενωμένα χέρια του κι άρχισε να ταλαντεύει την επιβεβαίωση μιας πρώιμης έστω αγάπης.
          Ποικίλα ανθρώπινα βλέμματα αντέδρασαν θετικά και όλα έμοιαζαν να τίθενται σε ρυθμό εαρινής θωπείας.
          Όλα έμοιαζαν ανοιξιάτικα, αλλά ακριβώς γι’ αυτό το λόγο χρειάστηκαν μόνο λίγες ώρες, για να υγρανθούν όλα υπό την επίδραση μιας πυκνής βροχής.
           Ξαφνικά η Άνοιξη έμοιαζε απρόθυμη και τα ανθρώπινα βλέμματα συνοφρυωθήκαν μη μπορώντας να ανεχθούν ένα από τα ποικίλα και ποικιλόμορφα παιχνίδια της Άνοιξης.
          Μόνο ένα ζευγάρι νεαρών παιδιών – έφηβοι έμοιαζαν από απόσταση ανοιξιάτικου βλέμματος – επέμενε να αγκαλιάζεται με τη φαντασία τους να καλπάζει προς το μέλλον μιας επερχόμενης αγάπης.
          Και μπροστά στη γνησιότητα της επιμονής τους ακόμη και η βροχή άρχισε να υποχωρεί σταδιακά και η θερμοκρασία να προσπαθεί να σιγοντάρει την αγνή αγκαλιά.
          Το αγόρι χάρισε μία στάλα ήλιου στα νοτισμένα από τη βροχή χείλη του κοριτσιού κι η πλάση έμοιαζε να βρίσκει ξανά το δρόμο του ταξιδιού της προς το σύμπαν της ανθρώπινης ποικιλομορφίας.
          Θα χρειαζόταν βέβαια πολλά πρωινά ακόμη μέχρι να απωθηθεί η ανοιξιάτικη απροθυμία.
Όμως το πρώτο φιλί είχε ήδη δείξει το δρόμο και ήταν πια θέμα χρόνο να συμμετέχουν όλοι οι άνθρωποι, έφηβοι ή μεγαλύτεροι, στη διαδικασία υποδοχής μιας Άνοιξης που θα μπορούσε να αλλάξει τη ζωή τους.
Ο Χειμώνας θα παρέδιδε σιγά – σιγά συγκινημένος τη σκυτάλη των εποχών στην πιο όμορφη Άνοιξη των νεανικών εξορμήσεων.
Έτσι ώστε η ανοιξιάτικη απροθυμία να μετατραπεί σε χαρούμενο ταξίδι στον κόσμο των ανθρώπινων αισθήσεων.
Στο χώρο δηλαδή στον οποίο ανήκουν όλα τα βλέμματα κι ο οποίος είναι ο μόνος που μπορεί να ελαχιστοποιήσει τις όποιες ανούσιες διαφορές των ανθρώπων.
Γιατί η Άνοιξη είναι πάντα στην αρχή απρόθυμη, όπως τα μικρά παιδιά. Γρήγορα όμως με μία ανεπαίσθητη αφορμή μπορεί να υλοποιεί όλη την απίστευτη ποικιλία των εκδηλώσεων της ανθρώπινης αγνότητας.
Κι επίσης, διότι οι αποχρώσεις της Ανοιξιάτικης ζωής ανήκουν στον ιδεατό πλανήτη των αγνών συναισθημάτων που συχνά ομορφαίνουν τις ζωές των ανθρώπων.


Γιάννης Πολιτόπουλος

1 σχόλιο:

elza jazz είπε...


Bonjour. Je passe chez toi. Y aurait-il la possibilité
d'avoir une traduction... même en anglais ? avec toutes
mes amitiés " parisiennes " . ELZA