Εισαγωγή

Welcome, there is always a place for you here

Bράδυ. Μικρό δωμάτιο παλιού σπιτιού με παράθυρο προς τη θάλασσα. Δεξιά στη γωνία, ένα παλιό κρεβάτι στρωμένο με ένα λευκό σεντόνι. Απέναντι, κάτω από το μεγάλο σκονισμένο καθρέπτη ένα μικρό κομοδίνο. Επάνω σ’ αυτό ένα κερί σβηστό. Σκοτάδι. Μια γυναίκα, νέα και όμορφη, με άσπρο φόρεμα, είναι ξαπλωμένη στο κρεβάτι. Ησυχία. Ξαφνικά, μια λουρίδα φεγγαρίσιου φωτός φωτίζει ελαφρά το δωμάτιο. Σε λίγο το φως μετατρέπεται σε φωνή. Λέει:

Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2016

Το φιλί της σιωπής


Το φεγγάρι ατενίζει
τα μάτια τους

Το αμυδρό φως υμνεί
τα χείλη τους

Κι η εναλλαγή του
με τα νυχτερινά σύννεφα
ομορφαίνει το άγγιγμα των χειλιών τους

Γιατί κυριαρχεί μια σιωπή
στην κοινή αγκαλιά τους

Ώστε η αλήθεια τους
ανάμεσά τους βεβαιώνεται

Αφού λέξη είναι ακόμη
κι η σιωπή τους
που τους ενώνει αγνά

Γιάννης Πολιτόπουλος

3 σχόλια:

aimarii είπε...

Again I tried to translate the poem, but no success. Any way I think you don´t write anything about cigarrets. Maybe about beautiful young lady and love.
I looked there you have still some warm weather, +10 degrees. We have winter back again. Today -15 and tomorrow we will get more snow.

Bob Bushell είπε...

Beautiful poem, and the lady with the cigarette, it is a killer!

Marty είπε...

soft kisses in the moonlight
clouds are running so fast in the night
but love doesn't fly away
time stops for eternity
in their hearts