Recent Comment

Σάββατο, 1 Οκτωβρίου 2016

Το φτωχό κορίτσι


          Σε μία προεξοχή του ακρογωνιαίου λίθου της κοινωνίας ένα γυμνό σύννεφο λέξεων αγγίζει την ενδόμυχη επιθυμία ενός κοριτσιού για σύντομη προσφυγή σε κάποια εκκολαπτόμενη μαγική ανάκαμψη.
          Το κορίτσι με τα πυκνά καστανά μαλλιά είναι συχνά δακρυσμένο εξαιτίας του παραλογισμού της φτώχιας που έχει εγκατασταθεί για τα καλά σε όλες σχεδόν της πτυχές της θεωρητικά τρυφερής ζωής του.
          Πολλά απογεύματα τα περνά διασχίζοντας τους άβολους πια δρόμους της πόλης, που κάποτε άνθιζε από χαμόγελα, τα οποία δε γνώριζαν ότι επίκειται συντομότατα η αναστολή οποιασδήποτε προόδου.
          Ακόμη και τώρα που οι ελάχιστοι εύποροι το κοιτάζουν με εμφανή τα σημάδια μιας αβέβαιης αδιαφορίας, το μικρό κορίτσι αντιστέκεται στη δυσπραγία των ημερών διαβάζοντας και γράφοντας.
          Το γνωρίζει πως ίσως υποχρεωθεί μεγαλώνοντας να εγκαταλείψει την πατρογονική γη, για κάποια άλλη πολύ πιο εύπορη αλλά και σχετικά αφιλόξενη σε επίπεδο ανθρώπινων σχέσεων.
          Ήδη άλλωστε έχει παρατηρήσει τους ξένους που έρχονται στις μαγικές ακτές των πρώτων θαλασσινών ονείρων του κατά τη διάρκεια των θερμών καλοκαιρινών ημερών και γνωρίζει πως δεν αρκεί η καλή διάθεση για την επίτευξη πιο ουσιαστικών ανθρώπινων σχέσεων.
          Έτσι το καστανό κορίτσι με τα απλοϊκά ρούχα και τη θηλυκή περηφάνια των λίγων φωτεινών Απριλίων της ζωής του παίζει και διαβάζει.
          Χρησιμοποιεί δηλαδή δύο αιώνιες, δύο αναλλοίωτες διαδικασίες, για να προστατεύσει όσο γίνεται τη φυσική ανεμελιά που η φύση προέβλεψε για την τρυφερή ηλικία του.
          Πολλά αγόρια μπορεί να δείχνουν ότι το αγνοούν αλλά το κορίτσι έχει εμπιστοσύνη σε κάθε σωματική και κυρίως σε κάθε ψυχική εκδοχή του.
          Το φαγητό του μπορεί να είναι λιγοστό αλλά δεν το πειράζει. Διότι το κορίτσι διαθέτει βλέμμα που πηγαίνει πολύ μακριά, πολύ πιο πέρα από εκεί όπου μπορεί να φτάσει τη χλωμό βλέμμα του ψεύτικου και συχνά παροδικού υλικού πλούτου.
          Το κορίτσι διαθέτει και φαντασία και εξυπνάδα, για να μπορεί να κατανοήσει περισσότερες από μία ή δύο εκδοχές της ανθρώπινης ζωής.
          Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνει να είναι ευχάριστο στο μεγαλύτερο πλήθος των ανθρώπων με τους οποίους συμβαίνει να συναναστρέφεται παροδικά ή διαχρονικά. Και το γνωρίζει πως ο ήλιος ενός πραγματικά όμορφου μέλλοντος έχει ήδη ανατείλει στη συμπαντική εκδοχή που κανένας επιστήμονας δε μπόρεσε ακόμη να μελετήσει ή να προβλέψει.

Γιάννης Πολιτόπουλος

1 σχόλιο:

ANITA είπε...

Dear Yannis!Beautiful writing about youth ,humans, poverty and happiness..Yes i understand many are visiting your country right now..Specially the rich and well situated people.From europa..

I think they dont want to see reality what is going on..Just like in 2ww..Nobody reacted what happened to the tragidy of what ghappened to the Jews,,

Iam glad you write about this girl

You are a good writer!

wish you and family and students are very pleasent day!

Greetings Anita