Bράδυ. Μικρό δωμάτιο παλιού σπιτιού με παράθυρο προς τη θάλασσα. Δεξιά στη γωνία, ένα παλιό κρεβάτι στρωμένο με ένα λευκό σεντόνι. Απέναντι, κάτω από το μεγάλο σκονισμένο καθρέπτη ένα μικρό κομοδίνο. Επάνω σ’ αυτό ένα κερί σβηστό. Σκοτάδι. Μια γυναίκα, νέα και όμορφη, με άσπρο φόρεμα, είναι ξαπλωμένη στο κρεβάτι. Ησυχία. Ξαφνικά, μια λουρίδα φεγγαρίσιου φωτός φωτίζει ελαφρά το δωμάτιο. Σε λίγο το φως μετατρέπεται σε φωνή. Λέει:

Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2016

The spirit of silence



(to our friend Matthew in Australia)

The idea of nothing
lost her meaning

The memory of everything
lost his silence

The feeling of existing
lost his feelings

So only a real dream
creates it's passion

Through our moments of confusion
our spirit can feel the unknown nothing

For a day of spiritual
we must stop the dialogs

Only the day of full silence
can save the world

Yannis Politopoulos

2 σχόλια:

Bob Bushell είπε...

A lovely poem Yannis, a poem for Matthew.

Al είπε...

In today's world silence is hard to find, and it's an important thing to experience at times.