Προμετωπίδα

Οι λέξεις είναι το ισχυρότερο όργανο δημιουργίας. Κάθε πιθανός συνδυασμός τους έχει την απόλυτη, τη μοναδική δύναμη να ονομάζει τα πράγματα και τα φαινόμενα, θεμελιώνοντας έτσι τη βάση της ανθρώπινης σκέψης. Η υπόγεια διαδρομή των λέξεων, Δεκέμβριος 2009, Γιάννης Πολιτόπουλος

Greek Language

The Hellenic Drama


(A poem written in English

with Greek words)


In agony

to apologize

In the hysteria

of our prophetic epitaph


The ecstasy

of the economic ideology

organizes the throne

of misery


But poetry always

embarks to

her lyrical rhythm

without jealousy

for her expatriation


Yannis Politopoulos

VoicesNet

The winner of the March 2011 VoicesNet Writing Contest is "The look of the rain", a short story by Γιάννης Πολιτόπουλος of Greece.

Αρχική Αποφώνιση

Γράφοντας μεταφράζω τη σιωπή, καθώς πληθαίνουν οι απολήξεις των σκέψεων με την απαράμιλλη πανδαισία της λεκτικής ενσάρκωσής τους. Γιάννης Πολιτόπουλος

δ

Το μειλίχιο βλέμμα

Ένα όμορφο δειλινό στις αρχές του φθινοπώρου και το ήρεμο, το μειλίχιο βλέμμα της γυναίκας ατενίζει τις ύστατες αναλαμπές του ήλιου.

Κάτω από τη βεβαιότητα του μετώπου τα μάτια ερωτοτροπούν με την αιωνιότητα της ομορφιάς, με την απεραντοσύνη της θηλυκότητας.

Τα χείλη της γυναίκας βαμμένα στο κόκκινο του δειλινού παραμένουν κλειστά σφραγίζοντας με τη σιωπή τους τη βέβαιη επιστροφή του καλοκαιριού στη ζωή της. Θαρρεί κανείς πως κρύβουν σφιχτά στην αγκαλιά τους ένα υπέροχο μυστικό. Πρόκειται για το αρχέγονο στη ζωή της μυστικό της τελειότητας και του πόθου.

Το στέρνο της είναι κεντημένο με τα αστέρια των καλοκαιρινών νυχτών που αγαλλίασαν στη ζεστή αγκαλιά της ζωγραφίζοντας στο φεγγαρόφωτο τα ανεξίτηλα όνειρα μιας αυθεντικής γυναικείας επιθυμίας μια ζωή χωρίς συνηθισμένα όρια.

Τα χέρια της γυναίκας είναι μπλεγμένα ακριβώς πάνω από τα γόνατά της που φωσφορίζουν κάτω από το λευκό φόρεμα που ντύνει το σώμα της. Οι αντίχειρες ενώνονται κάτω από το δειλινό φως με τρόπο μαγικό εκπέμποντας στο περιβάλλον κάτι από την εντυπωσιακή θηλυκή ομορφιά της την οποία δεν έχει βρεθεί ακόμη ζευγάρι μάτια που να μη ζηλέψει.

Και τότε, κάποια δειλινή στιγμή συμβαίνει το γεγονός που αφιερώνεται στο μειλίχιο βλέμμα της γυναίκας.

Είναι η στιγμή που η τελευταία ηλιαχτίδα του δειλινού διατρέχει την επιφάνεια των ποδιών της ξεκινώντας λίγο κάτω από τα γόνατα και γράφοντας φιλιά καταλήγει πρώτα στους τέλεια λαξευμένους αστραγάλους της και τελικά στα πανέμορφα και συμμετρικά δάχτυλά της όπου κι αφήνει μεθυσμένο από πόθο την ύστατη δύναμή του αφιερωμένο για πάντα στη λατρεία της σάρκινης παρουσίας της γυναίκας ως θεάς του δειλινού.

Πρόκειται για μια διαδικασία, για ένα γεγονός που η γυναίκα βιώνει ολοκληρωτικά αλλά με τρόπο φυσικό, καθώς είναι συνηθισμένη στη λατρεία που της αποδίδεται με κάθε ευκαιρία από όλη την πλάση με τρόπο πρωτόγνωρο, εκπληκτικό, μαγικό. Γιατί έτσι συμβαίνει να ζει η γυναίκα τον ερχομό των νυχτών σε όλες τις εποχές, αφού τίποτα δεν μπορεί να της στερήσει το μυστήριο της απαστράπτουσας ομορφιάς της.

Τη στιγμή που η τελευταία ηλιαχτίδα χάνεται από τα πόδια της, τα χείλη της γυναίκας ανοίγουν απαλά σα λουλούδι και με τρόπο παραμυθένιο ευχαριστούν τη φύση για τη λατρεία της με ένα επιφώνημα αγαλλίασης που μόνο ο ήλιος αντιλαμβάνεται.

Έπειτα, η γυναίκα ανασηκώνεται από τη θέση της και μέσα στο κατάλευκο φόρεμά της απομακρύνεται λικνιζόμενη μέσα στο πρώτο σκοτάδι ευτυχισμένη που βιώνει το ταξίδι του ήλιου στο σώμα της με τον πιο παραμυθένιο τρόπο.

Πέμπτη, 28 Απριλίου 2016

Το κορίτσι των συναισθηματικών αριθμών


          Τις ανοιξιάτικες νύχτες ένα τρυφερό φως άγνωστου αστεριού υποδαυλίζει τις μυστικές δυνατότητες κάποιων συγκεκριμένων ανθρώπων, οι οποίοι ενέχουν από τη γέννησή τους ήδη τη μαγική ευεργεσία των φυσικών δυνάμεων.
          Ακριβώς δηλαδή όπως συμβαίνει στην απαστράπτουσα ζωή της εκλεκτής των αστεριών με το μοναδικής ομορφιάς ονοματεπώνυμο.
          Γιατί την κοπέλα που το άγνωστο αστέρι επέλεξε, για να της χαρίσει μιαν ανεπανάληπτη εμπειρία, το ονομάζουν όλα τα αστέρια Λεμονιά Γιαλίδη.
          Πρόκειται για το κορίτσι της ανεπανάληπτης θωπείας των αστεριών αλλά και των αριθμών.
          Γιατί κατά τη διάρκεια μιας ζεστής ανοιξιάτικης νύχτας, κατά τη διάρκεια της οποίας η Λεμονιά διάβαζε τα αγαπημένα της μαθηματικά – καταλυτική επίδραση των γονιών της άλλωστε – ένιωσε το αστρικό φως να σχηματίζει στο νυχτερινό ουρανό μιαν ολόφωτη σειρά μαθηματικών πράξεων που λίγα παιδιά στην ηλικία της μπορούν να αντιληφθούν.
          Είναι υπέροχο, σκέφτηκε η Λεμονιά και το βλέμμα της φωτίστηκε με την πιο πρωτογενή αγάπη των γνώσεων.
          Τίποτα άλλο δεν απασχολούσε το μυαλό της, τη στιγμή που διέγνωσε πως η επιστήμη των Μαθηματικών ενσαρκώνεται στα χέρια της.
          Κι ένιωσε μια μαγική κι απόλυτα γεωμετρική δύναμη να την ωθεί προς το φεγγαρολουσμένο παράθυρο του εφηβικού της δωματίου.
          Εκεί το βλέμμα της βίωσε μιαν ανεπανάληπτη εμπειρία. Γιατί στην ηλιόφωτη ουράνια θάλασσα είδε το όμορφο δεξί της χέρι να λύνει μια μαθηματική άσκηση.
          Τη μοναδικότητα αυτής της στιγμής η Λεμονιά ένιωθε να την απολαμβάνει με όλο της το είναι.
          Κι είναι αλήθεια πως εκείνο το βράδυ κοιμήθηκε δια της ουράνιας μαθηματικής αγάπης, η οποία επρόκειτο να ωθεί τη ζωή της με ακρίβεια προς την επιτυχία.
          Κάπως έτσι δηλαδή :

Γνώση των Αριθμών + Επίτευξη των Πράξεων = Επαληθευμένη Ευτυχία

          Γιατί τόσο η ίδια η Λεμονιά όσο και η ίδια η Φύση γνωρίζουν τη μοναδικότητα των αριθμών.
          Κι είναι αυτή η πρωτογενής ευτυχία που την επόμενη ημέρα ώθησε τη Λεμονιά να γράψει ένα πρωτότυπο αλλά και πρωτοποριακό ποίημα:

Ο πολλαπλασιασμός της Αγάπης
λύνει κάθε γρίφο

Γιατί κι οι ανισώσεις μιλούν
στα πρόθυρα των λύσεων

Ώστε μετατρέπονται σε φιλιά
οι ποικιλομορφίες των λύσεων

          Της άρεσε πραγματικά αυτό το πρωτότυπο ποίημα της Λεμονιάς κι αφού το έγραψε στο προσωπικό της σημειωματάριο, το μετέγραψε και σε ένα μικρό χαρτί, για να το έχει μαζί της, αλλά και το ανέβασε στην ηλεκτρονική εκδοχή της προσωπικής της σελίδας στο «Προσωπικό Βιβλίο».
          Από τη στιγμή εκείνη η Λεμονιά άρχισε να αισθάνεται πως τη συνεπαίρνει ένας μαγικός άνεμος πλησίστιος, ο οποίος με τρόπο μαγικό αναδεύει κάθε ψυχική εκδοχή της εφηβικής της ζωής.   
          Το βλέμμα της πλούτιζε με ομορφιά τους δρόμους στους οποίους περπατούσε με τους φίλους και τα δικά της αγαπημένα πρόσωπα.
          Τόσο στους κλειστούς χώρους, όπως το σχολείο της, όσο και στους ανοιχτούς χώρους, στους οποίους οι παρέες της διάρθρωναν τις δικές τους προσωπικές ιστορίες, η Λεμονιά παρείχε την απόλυτη αρμονία του βλέμματός της.
          Και σαν ήρθε το επόμενο βράδυ, το πρώτο του Μάη, η Λεμονιά επέστρεψε στο δωμάτιό της και σαν ολοκλήρωσε την εμπέδωση των θετικών επιστημών, μετακίνησε το βλέμμα της προς το παράθυρο.
          Ένα ελαφρύ αεράκι Μαγιάτικης ευτυχίας συντάραξε τη φωτογένεια των βλεμμάτων της.
          Τότε ένας φυσικός ήχος ήρθε να μεταμορφώσει για πάντα τον τρόπο με τον οποίο οι κοινοί άνθρωποι προσεγγίζουν τη ζωή.
          Ένα κελαΐδισμα ανέμελου αηδονιού ήρθε να χαϊδέψει την ακοή της και να συνεπάρει κάθε εκδοχή των εφηβικών της ονείρων.
          Και μολονότι υπάρχουν πολλοί νέοι, που έπαψαν να πιστεύουν στα παραμύθια, η Λεμονιά κατόρθωσε πολύ γρήγορα διά της απαράμιλλης εξυπνάδας της να αντιληφθεί πως το κελάηδημα συνιστούσε το τελικό αποτέλεσμα μιας πρωτογενούς μαθηματικής ακολουθίας.
          Η Λεμονιά επέστρεψε τότε στο γραφείο της και με την εξυπνάδα της κατανόησε κάθε μαθηματική εκδοχή του ήχου και κατάλαβε ότι αυτό που της έμενε να αναζητήσει δεν ήταν πλέον τίποτα άλλο παρά ο δημιουργός αυτής της ακολουθίας. Μιας ακολουθίας που συνταύτιζε τη συναισθηματική εκδοχή της ζωής με την αμιγώς μαθηματική εκδοχή της.
          Κι ως θετικός χαρακτήρας η Λεμονιά αποφάσισε να χρησιμοποιήσει την επόμενη ημέρα τόσο τις άμετρες δικές της διανοητικές δυνάμεις όσο και τη θερμή συμπαράσταση των φίλων της, κοριτσιών κι αγοριών. 
          Γιατί η Λεμονιά είχε γεννηθεί για μία διάφανη ημέρα.

Γιάννης Πολιτόπουλος

4 σχόλια:

  1. very prretty, I am a follower now.
    best regards
    susa

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Beautiful beautiful girl:))wish i had those wonderful curls in her hair:))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. What a beautiful girl, a dream before me. Thanks Yannis.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. sorry but the google translation is so bad that it's not easy to understand ! but your photos are always nice and your students seem to be happy !

    ΑπάντησηΔιαγραφή