Βράδυ. Ένα μικρό φως ταλαντεύεται για λίγο στο σκοτάδι. Κύματα οι διαβάτες στην προκυμαία. Σε λίγο η πανσέληνος διαχέεται στην ακροθαλασσιά. Γυμνή νυκτωδία σωπαίνει τη πλάση. Σα φιλί άλλης εποχής. Σιωπηλό, έντιμο, βέβαιο για τη δύναμή του. Άξαφνα, ένα ανθρώπινο χέρι γράφει :

Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2016

The kiss of Poetry

As clear childhood dream
the day is lost.

In golden seas
the night sang

When the spring morning came
the poem was born.

A magical hug
moistens it's coming

Until is getting sweet middleday
in it's illuminus sound perfection

And only
a firefly remains
which is kissing sweettly it's words

And so is traveling in measureless
the poetry
having infinite children

Until poetry kisses silence
giving to it another life
closer to spring blue

Yannis Politopoulos

4 σχόλια: