Βράδυ. Ένα μικρό φως ταλαντεύεται για λίγο στο σκοτάδι. Κύματα οι διαβάτες στην προκυμαία. Σε λίγο η πανσέληνος διαχέεται στην ακροθαλασσιά. Γυμνή νυκτωδία σωπαίνει τη πλάση. Σα φιλί άλλης εποχής. Σιωπηλό, έντιμο, βέβαιο για τη δύναμή του. Άξαφνα, ένα ανθρώπινο χέρι γράφει :

Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2015

Ο ήλιος των παιδιών

Κάτω από το βλέμμα του ήλιου
ένα παιδί παίζει με το φως

Κι είναι τα βήματά του
όνειρα ενός μαγικού μέλλοντος

Αφού κι η θάλασσα ακόμη
για κάθε παιδί ανασαίνει

Έτσι το αεράκι που μεσολαβεί
ανοίγει την πόρτα του μέλλοντος

Ώστε καρφιτσώνονται στις άκρες της μνήμης
οι γαλάζιες εποχές των παιδικών επιθυμιών

Κάθε κυματισμός της θάλασσας
και μία ανάσα των φίλων μας

Γιάννης Πολιτόπουλος

2 σχόλια: