Στοιχεία Ταυτότητας

Στοιχεία Ταυτότητας : *Ιδιοκτήτης : Βάνια Γαντζού *Έτος Ίδρυσης : 1999 *Διεύθυνση : Σκενδεράνη 7 - Δημητριάδος, Βόλος *Τμήματα Γυμνασίου, Γενικού Λυκείου, Επαγγελματικού Λυκείου *Τηλέφωνο : 24210 55900 * Ταχυδρομικός Κώδικας : 38221 *Ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο : Fourkoyote@yahoo.gr *Συντάκτης : Γιάννης Πολιτόπουλος

Καιρικές συνθήκες

Πίνακας Ανακοινώσεων

Πίνακας Ανακοινώσεων :*Ώρες Λειτουργίας : Δευτέρα - Παρασκευή : 15:00- 21:00.*Οι σημειώσεις των μαθημάτων είναι δωρεάν.* Παρέχεται δωρεάν υποστήριξη σε όλα τα δευτερεύοντα μαθήματα.* Το καθιερωμένο Χριστουγεννιάτικο γλέντι θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου από τις 3:00 το μεσημέρι μέχρι το βράδυ.

Στη διαδοχή των εποχών

Στη διαδοχή των εποχών

Καθηγητές

Διδάσκουν : *Βάνια Γαντζού : Αρχαία Ελληνικά, Ιστορία *Γιάννης Πολιτόπουλος : Έκθεση, Ιστορία *Άντζελα Κακρυδά : Μαθηματικά *Δήμος Ζαχαρός : Φυσική, Χημεία *Ευαγγελία Ξηροφώτου : Βιολογία *Σοφία Αγδινιώτη : Λατινικά *Ρούλα Ιτούδη : Αρχές Οικονομίας

Google+ Friends

Google+ Friends

Διεθνείς Διακρίσεις

Διεθνείς Διακρίσεις :

* VoicesNet (U.S.A.) : The winner of the March 2011 VoicesNet Writing Contest is "The Look of the Rain", a short story by Yannis Politopoulos of Greece.

* Petra M. Jansen (Tool4spirit, Germany) : Dear Yannis. Poetry and art overcomes borders. 15 nations come together for an international exchange. If you like, I (we) invite you from Greece, when we organize the next international Writers/ Poetry Festival in 2017.

Blogers

Blogers

Recent Comment

Σάββατο, 18 Απριλίου 2015

The memory of the future

Watch of love
show us the future

Radio of friendship
sing our memory

Camera of friends
photograph ourfeelings

Memory is the first day of the future

The past is
the future of present

In every corner of the earth
love smiles

Too bad some people think
that poetry is only words

Poetry is a way of life

Yannis Politopoulos

Το μικρό πεζό κείμενο
της εβδομάδας:

Η αλυσιδίτσα

          Με τη συνοδεία της κατάλληλης μουσικής υπόκρουσης που τον ενέπνεε, ο Οδυσσέας επιχειρούσε να γράψει το πρώτο του κείμενο.
          Θα ήταν ένα είδος ποιητικού διηγήματος, το οποίο θα αφιέρωνε σε μία κοπέλα που η ομορφιά της τον είχε κατακτήσει.
          Είχε σχεδόν νυχτώσει στην αυλή του σπιτιού του, όταν η γραφή άρχισε να αναδύεται στο παλιό σημειωματάριό του.
          Το κρίσιμο ερώτημά του ήταν αν το όνομα της κοπέλας θα ήταν το αυθεντικό ή όχι, γιατί το αυθεντικό της, Ναταλία την έλεγαν, του φαινόταν πολύ πεζό για ένα λογοτεχνικό κείμενο.
            Ξαφνικά ο φυσικός συριγμός του καλοκαιρινού αέρα του δημιούργησε την αίσθηση ότι στον ορίζοντα ακουγόταν το μυθικό όνομα «Διοτίμα» και η επαφή του με κάτι τόσο το σπάνιο τον ενέπνευσε όσο τίποτα άλλο.
          Ακολουθώντας λοιπόν τα φυσικά χνάρια του αυθεντικού εφηβικού έρωτα επιστράτευσε κάθε φαντασία και το κείμενό του άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά.
«Η εφηβική αγάπη διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια ενός καυτού Μεσογειακό καλοκαίρι. Κάθε βράδυ η Διοτίμα πηγαίνει σ’ εκείνο το δωμάτιο δίπλα στη θάλασσα. Φορά πάντα τα ίδια όμορφα θηλυκά ρούχα, τις ίδιες επιθυμίες, τα ίδια όνειρα.
Είναι το πανέμορφο κορίτσι της απόλυτης βεβαιότητας, το κορίτσι της πιο απέραντης σταθερότητας.
Κάθε νύχτα ξαπλώνει στο πάτωμα εκείνου του μικρού δωματίου σε απόσταση χαδιού από τον υγρό ήχο των θαλασσινών κυμάτων.
To πανέμορφο δεξί της χέρι είναι στολισμένος με μία μικρή χαριτωμένη αλυσιδίτσα. Η οποία αποτελεί το μόνιμο υλικό χάδι στην απαράμιλλη θηλυκότητα του σώματός της.
          Και μόνο όταν ο ύπνος έχει σφαλίσει με φεγγαρόφωτο τα όμορφα μάτια της, το αγόρι που ζει στο δωμάτιο αυτό της ημερήσιας σιωπής αλλά και της νυχτερινής πανδαισίας των ονείρων, τολμά να κοιτάζει αυτό το σώμα, το αθέλητο, το άφθαρτο, το αδιάλλακτο. Καμιά φορά δεν αντιστέκεται πια στην ομορφιά που κείτεται μέσα στο χώρο του και σκύβοντας ευλαβικά προσθέτει ένα φιλί στο χέρι του κοριτσιού, ακριβώς εκεί που η αλυσιδίτσα εναρμονίζεται με τη θηλυκότητά.
          Η Διοτίμα γυρίζει τότε προς το μέρος του, σα να θέλει να τον κοιτάξει, αλλά όχι, δεν ανοίγει τα μάτια και γυρίζει πάλι από την άλλη πλευρά.»
Ακριβώς σε αυτό το σημείο ο Οδυσσέας σταμάτησε για λίγο καθώς ένιωθε ότι κάτι δεν τον ικανοποιούσε.
          «Πρέπει να βρω τρόπο να βάλω το όνομά μου», σκέφτηκε αμέσως αλλά του φαινόταν πολύ δύσκολο να το γράψει ο ίδιος.
          Ξαφνικά, του ήρθε μία υποψία σκέψης  να ρωτήσει κάποιον άλλον, έναν τρίτο, ο οποίος αγνοώντας το πάθος της δικής του πραγματικότητας θα μπορούσε να του δώσει μία εύκολη λύση. 
         Μέχρι τότε το κείμενό του θα εκκρεμούσε στις ακρογιαλιές της δημιουργικότητας.


Γιάννης Πολιτόπουλος

Student life does not need more material


it needs more love

Yannis & Vania

3 σχόλια:

MARTY είπε...

poetry is a way of life and something so beautiful thanks to words !
wish you a wonderful sunday

Al είπε...

A beautiful poem, Yannis. I hope you're having a great weekend - yours must be almost over!

Bob Bushell είπε...

Beautiful poem and the music, ZZ Top, fantastic.