Βράδυ. Ένα μικρό φως ταλαντεύεται για λίγο στο σκοτάδι. Κύματα οι διαβάτες στην προκυμαία. Σε λίγο η πανσέληνος διαχέεται στην ακροθαλασσιά. Γυμνή νυκτωδία σωπαίνει τη πλάση. Σα φιλί άλλης εποχής. Σιωπηλό, έντιμο, βέβαιο για τη δύναμή του. Άξαφνα, ένα ανθρώπινο χέρι γράφει :

Σάββατο, 31 Ιανουαρίου 2015

The country of looks

As a dream blooms
the laughter

As a boat travels
the look

Like a voice promises
the hand

At a distance of caress
breathes memory

And is his only
joy

And is invisible
the conversation

And is sweet
the offer

At the sea of a kiss
is dreaming the humanity

Yannis Politopoulos

6 σχόλια: