Bράδυ. Μικρό δωμάτιο παλιού σπιτιού με παράθυρο προς τη θάλασσα. Δεξιά στη γωνία, ένα παλιό κρεβάτι στρωμένο με ένα λευκό σεντόνι. Απέναντι, κάτω από το μεγάλο σκονισμένο καθρέπτη ένα μικρό κομοδίνο. Επάνω σ’ αυτό ένα κερί σβηστό. Σκοτάδι. Μια γυναίκα, νέα και όμορφη, με άσπρο φόρεμα, είναι ξαπλωμένη στο κρεβάτι. Ησυχία. Ξαφνικά, μια λουρίδα φεγγαρίσιου φωτός φωτίζει ελαφρά το δωμάτιο. Σε λίγο το φως μετατρέπεται σε φωνή. Λέει:

Σάββατο, 25 Ιανουαρίου 2014

The unbridled imagination

In the embrace of the words
adjectives kiss love

In the eyes of emotions
nouns illuminate the nights

To the walk of looks
a new continent is born forever

And when memory travels
an ocean immensity laughs

Since  countries love each other
under the sun of the rain

Moreover posts joy
travels to the universe of our thoughts

After friends of online dream
kiss forever the same wind and happy
when dialogue spreads kiss in their hands
who type the sea of friendship

Yannis Politopoulos

Παρασκευή, 10 Ιανουαρίου 2014

On the day

On the day that the lips
unsealing the silence

On the day that the eyes
ignored regret

On the day that hands
caressed the love

On the day that the heart
kissed the vastness

It was then that the soul
started its journey in joy

Then it was the wind of love
who embraced the words of silence
giving a kiss on the look of love

Yannis Politopoulo