Προμετωπίδα

Οι λέξεις είναι το ισχυρότερο όργανο δημιουργίας. Κάθε πιθανός συνδυασμός τους έχει την απόλυτη, τη μοναδική δύναμη να ονομάζει τα πράγματα και τα φαινόμενα, θεμελιώνοντας έτσι τη βάση της ανθρώπινης σκέψης. Η υπόγεια διαδρομή των λέξεων, Δεκέμβριος 2009, Γιάννης Πολιτόπουλος

Greek Language

The Hellenic Drama


(A poem written in English

with Greek words)


In agony

to apologize

In the hysteria

of our prophetic epitaph


The ecstasy

of the economic ideology

organizes the throne

of misery


But poetry always

embarks to

her lyrical rhythm

without jealousy

for her expatriation


Yannis Politopoulos

VoicesNet

The winner of the March 2011 VoicesNet Writing Contest is "The look of the rain", a short story by Γιάννης Πολιτόπουλος of Greece.

Αρχική Αποφώνιση

Γράφοντας μεταφράζω τη σιωπή, καθώς πληθαίνουν οι απολήξεις των σκέψεων με την απαράμιλλη πανδαισία της λεκτικής ενσάρκωσής τους. Γιάννης Πολιτόπουλος

δ

Το μειλίχιο βλέμμα

Ένα όμορφο δειλινό στις αρχές του φθινοπώρου και το ήρεμο, το μειλίχιο βλέμμα της γυναίκας ατενίζει τις ύστατες αναλαμπές του ήλιου.

Κάτω από τη βεβαιότητα του μετώπου τα μάτια ερωτοτροπούν με την αιωνιότητα της ομορφιάς, με την απεραντοσύνη της θηλυκότητας.

Τα χείλη της γυναίκας βαμμένα στο κόκκινο του δειλινού παραμένουν κλειστά σφραγίζοντας με τη σιωπή τους τη βέβαιη επιστροφή του καλοκαιριού στη ζωή της. Θαρρεί κανείς πως κρύβουν σφιχτά στην αγκαλιά τους ένα υπέροχο μυστικό. Πρόκειται για το αρχέγονο στη ζωή της μυστικό της τελειότητας και του πόθου.

Το στέρνο της είναι κεντημένο με τα αστέρια των καλοκαιρινών νυχτών που αγαλλίασαν στη ζεστή αγκαλιά της ζωγραφίζοντας στο φεγγαρόφωτο τα ανεξίτηλα όνειρα μιας αυθεντικής γυναικείας επιθυμίας μια ζωή χωρίς συνηθισμένα όρια.

Τα χέρια της γυναίκας είναι μπλεγμένα ακριβώς πάνω από τα γόνατά της που φωσφορίζουν κάτω από το λευκό φόρεμα που ντύνει το σώμα της. Οι αντίχειρες ενώνονται κάτω από το δειλινό φως με τρόπο μαγικό εκπέμποντας στο περιβάλλον κάτι από την εντυπωσιακή θηλυκή ομορφιά της την οποία δεν έχει βρεθεί ακόμη ζευγάρι μάτια που να μη ζηλέψει.

Και τότε, κάποια δειλινή στιγμή συμβαίνει το γεγονός που αφιερώνεται στο μειλίχιο βλέμμα της γυναίκας.

Είναι η στιγμή που η τελευταία ηλιαχτίδα του δειλινού διατρέχει την επιφάνεια των ποδιών της ξεκινώντας λίγο κάτω από τα γόνατα και γράφοντας φιλιά καταλήγει πρώτα στους τέλεια λαξευμένους αστραγάλους της και τελικά στα πανέμορφα και συμμετρικά δάχτυλά της όπου κι αφήνει μεθυσμένο από πόθο την ύστατη δύναμή του αφιερωμένο για πάντα στη λατρεία της σάρκινης παρουσίας της γυναίκας ως θεάς του δειλινού.

Πρόκειται για μια διαδικασία, για ένα γεγονός που η γυναίκα βιώνει ολοκληρωτικά αλλά με τρόπο φυσικό, καθώς είναι συνηθισμένη στη λατρεία που της αποδίδεται με κάθε ευκαιρία από όλη την πλάση με τρόπο πρωτόγνωρο, εκπληκτικό, μαγικό. Γιατί έτσι συμβαίνει να ζει η γυναίκα τον ερχομό των νυχτών σε όλες τις εποχές, αφού τίποτα δεν μπορεί να της στερήσει το μυστήριο της απαστράπτουσας ομορφιάς της.

Τη στιγμή που η τελευταία ηλιαχτίδα χάνεται από τα πόδια της, τα χείλη της γυναίκας ανοίγουν απαλά σα λουλούδι και με τρόπο παραμυθένιο ευχαριστούν τη φύση για τη λατρεία της με ένα επιφώνημα αγαλλίασης που μόνο ο ήλιος αντιλαμβάνεται.

Έπειτα, η γυναίκα ανασηκώνεται από τη θέση της και μέσα στο κατάλευκο φόρεμά της απομακρύνεται λικνιζόμενη μέσα στο πρώτο σκοτάδι ευτυχισμένη που βιώνει το ταξίδι του ήλιου στο σώμα της με τον πιο παραμυθένιο τρόπο.

Τρίτη, 2 Απριλίου 2013

Τα σανδάλια

  Εκείνο το ζεστό ανοιξιάτικο απόγευμα η ζωή της παράκτιας πόλης συνέβη να γίνει αποδέκτης μιας ξεχωριστής, μιας υπερβολικής μιας πάναγνης θηλυκής ομορφιάς. 
  Η παρουσία μιας κοπέλας ήταν αρκετή, για να συντελεστεί αυτή η αλλαγή. Η κοπέλα ετοιμάστηκε από νωρίς. Φόρεσε ένα χαμόγελο στις άκρες των χειλιών της και μια ασημένια καδένα στο λαιμό της, για να της θυμίζει πως η ύλη είναι απλό συμπλήρωμα της φυσικής ομορφιάς. 
   Στους ώμους της η κοπέλα φόρεσε δαντελένια κοχύλια και στη μέση της μια ζώνη φτιαγμένη από τα εφηβικά της όνειρα. Το βλέμμα της το άφησε γυμνό, καθάριο, αστείρευτο στο φως του δειλινού. Στα πόδια της πέρασε τα σανδάλια της, έτσι ώστε η λευκότητά τους να φωτίζει την επερχόμενη ασέληνη νύχτα. Τα νύχια της δεν τα έβαψε αυτή τη φορά. Τα άφησε στο φυσικό τους χρώμα, για να τα χαϊδεύει απαλά το ελαφρύ αεράκι της εαρινής νύχτας. Στο τσαντάκι της η κοπέλα έβαλε τα όνειρά της, τις επιθυμίες της, τον απέραντο εσωτερικό της κόσμο και την ομορφιά των πιο γλυκών αναμνήσεών της. 
   Η κοπέλα βγήκε στο δρόμο και περπάτησε με βήμα ανάλαφρο στο σώμα της πόλης. Σε κάθε της βήμα η νύχτα την υποδέχονταν με χαρά. Τα μάτια των ανθρώπων την κοιτούσαν έκπληκτα. Μία θεά, μία νεράιδα ολοζώντανη ήταν, που χαρίζονταν στο βλέμμα τους. Μια μοναδική παρουσία που άστραφτε στους πλακόστρωτους δρόμους. Τα βήματά της ήταν τραγούδια, τα λόγια της ήταν ποιήματα, οι χαιρετισμοί της γλυκές μαχαιριές στη σιωπή των ανθρώπων. Τα μαλλιά της ριγμένα στην πλάτη ενώνονταν απευθείας με τη μυσταγωγία του ουρανού. Τίποτα περιττό δεν υπήρχε πάνω της. 
   Και μέσα στο τσαντάκι της, τυλιγμένα σε άσπρη χαρτοπετσέτα, δύο φιλιά, ένα δάκρυ χαράς και χειροποίητα κουλουράκια. Χειροποίητα όπως η ομορφιά της. Χειροποίητα όπως χειροποίητη είναι και η ζωή, όταν συναντά την ομορφιά και την αγνότητα. Μα ούτε αυτά δεν κράτησε η κοπέλα για τον εαυτό της. Τα χάρισε στους ανθρώπους. 
   Τα δύο φιλιά τα χάρισε σε ένα ηλικιωμένο ζευγάρι που ακόμη περπατούσε ερωτευμένο στους δρόμους της πόλης όπου ο έρωτάς τους γεννήθηκε και γιγαντώθηκε στο πέρασμα του χρόνου. Το δάκρυ χαράς η κοπέλα το χάρισε σε ένα στοχαστικό αγόρι που διάβαζε ποίηση στην προκυμαία. Τα χειροποίητα κουλουράκια η κοπέλα τα πρόσφερε ανιδιοτελώς σε ένα ξανθό τετράχρονο παιδί που την κοίταζε με μάτια διάπλατα πρωτοαντικρίζοντας τη θηλυκότητα. Ήταν πράξεις ανιδιοτελούς αυθορμητισμού, πράξεις ανθρωπιάς. Κι εκείνο το βράδυ η κοπέλα ήταν χωρίς αμφιβολία η ομορφότερη κοπέλα στην πόλη, γιατί ήταν η πιο ανθρώπινη. Όπως πάντα δηλαδή.


Γιάννης Πολιτόπουλος

12 σχόλια:

  1. I just want to thank you for all your nice comments :) I can not read your language. Hope you have a nice week Yannis!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. I thank you too for your comments which make me happy !
    your words on this post are beautiful (even if the translator is not very good)
    wish you a wonderful day

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. A beautiful memory, fine words and no less heartfelt dedication to someone as sensitive as you, you know like nobody appreciate these details.
    Best friends are always very close to the heart, you need not go far to find them :)



    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. καλημέρα Γιάννη
    η ομορφιά είναι ένα εξαίσιο χάρισμα του θεού και της φύσης. Εχει και παγίδες που οι πιο πολλοί όμορφοι εμφανισιακά άνθρωποι πέφτουν σε αυτή.
    Και εδώ λοιπόν παλεύει η εσωτερική ομορφιά η οποία έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από την πρώτη!!!Η ιστορία σου δίνει για μένα αυτά τα μηνύματα!!!
    Να έχεις μια ευωδιαστή ανοιξιάτικη μέρα,και καλό μήνα-)
    Κρίστα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Spring is a time for fresh & new artistic ventures, the principles are the same, the art is youthful & unseasoned.

    Thanks for your recent visit, appreciate it! : )

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. A lovely story that is perfect for Spring! Even with imperfect translation! Happy Spring, Yannis! xoxo

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Γλυκό κείμενο..

    Ένα ηλιόλουστο σαββατοκύριακο σας εύχομαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Yes!! That is true, pure beauty. I love this so much, Yannis. I love the image of that bag full of special little gifts that bring beauty, joy and warmth to those who receive them!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. What a beautiful post Yannis! I start to become familiar with your muse :-)

    Greetings from the Netherlands,
    DzjieDzjee


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Dear Mr. Yannis

    It's always a pleasure to read your poems on your blog. They are simple, elegant, and powerful.

    Thank you for giving me encouragement.

    I hope you and your family will be happy and prosperous.

    Sincerely
    Chunbum

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. La belleza no esta siempre fuera, tu sabes percibir esa belleza del interior,es un relato muy hermoso con mucha dulzura. Un ABRAZO

    ΑπάντησηΔιαγραφή