Στοιχεία Ταυτότητας

Στοιχεία Ταυτότητας : *Ιδιοκτήτης : Βάνια Γαντζού *Έτος Ίδρυσης : 1999 *Διεύθυνση : Σκενδεράνη 7 - Δημητριάδος, Βόλος *Τμήματα Γυμνασίου, Γενικού Λυκείου, Επαγγελματικού Λυκείου *Τηλέφωνο : 24210 55900 * Ταχυδρομικός Κώδικας : 38221 *Ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο : Fourkoyote@yahoo.gr *Συντάκτης : Γιάννης Πολιτόπουλος

Καιρικές συνθήκες

Πίνακας Ανακοινώσεων

Πίνακας Ανακοινώσεων :*Ώρες Λειτουργίας : Δευτέρα - Παρασκευή : 15:00- 21:00.*Οι σημειώσεις των μαθημάτων είναι δωρεάν.* Παρέχεται δωρεάν υποστήριξη σε όλα τα δευτερεύοντα μαθήματα.* Το καθιερωμένο Χριστουγεννιάτικο γλέντι θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου από τις 3:00 το μεσημέρι μέχρι το βράδυ.

Στη διαδοχή των εποχών

Στη διαδοχή των εποχών

Καθηγητές

Διδάσκουν : *Βάνια Γαντζού : Αρχαία Ελληνικά, Ιστορία *Γιάννης Πολιτόπουλος : Έκθεση, Ιστορία *Άντζελα Κακρυδά : Μαθηματικά *Δήμος Ζαχαρός : Φυσική, Χημεία *Ευαγγελία Ξηροφώτου : Βιολογία *Σοφία Αγδινιώτη : Λατινικά *Ρούλα Ιτούδη : Αρχές Οικονομίας

Google+ Friends

Google+ Friends

Διεθνείς Διακρίσεις

Διεθνείς Διακρίσεις :

* VoicesNet (U.S.A.) : The winner of the March 2011 VoicesNet Writing Contest is "The Look of the Rain", a short story by Yannis Politopoulos of Greece.

* Petra M. Jansen (Tool4spirit, Germany) : Dear Yannis. Poetry and art overcomes borders. 15 nations come together for an international exchange. If you like, I (we) invite you from Greece, when we organize the next international Writers/ Poetry Festival in 2017.

Blogers

Blogers

Recent Comment

Τρίτη, 2 Απριλίου 2013

Τα σανδάλια

  Εκείνο το ζεστό ανοιξιάτικο απόγευμα η ζωή της παράκτιας πόλης συνέβη να γίνει αποδέκτης μιας ξεχωριστής, μιας υπερβολικής μιας πάναγνης θηλυκής ομορφιάς. 
  Η παρουσία μιας κοπέλας ήταν αρκετή, για να συντελεστεί αυτή η αλλαγή. Η κοπέλα ετοιμάστηκε από νωρίς. Φόρεσε ένα χαμόγελο στις άκρες των χειλιών της και μια ασημένια καδένα στο λαιμό της, για να της θυμίζει πως η ύλη είναι απλό συμπλήρωμα της φυσικής ομορφιάς. 
   Στους ώμους της η κοπέλα φόρεσε δαντελένια κοχύλια και στη μέση της μια ζώνη φτιαγμένη από τα εφηβικά της όνειρα. Το βλέμμα της το άφησε γυμνό, καθάριο, αστείρευτο στο φως του δειλινού. Στα πόδια της πέρασε τα σανδάλια της, έτσι ώστε η λευκότητά τους να φωτίζει την επερχόμενη ασέληνη νύχτα. Τα νύχια της δεν τα έβαψε αυτή τη φορά. Τα άφησε στο φυσικό τους χρώμα, για να τα χαϊδεύει απαλά το ελαφρύ αεράκι της εαρινής νύχτας. Στο τσαντάκι της η κοπέλα έβαλε τα όνειρά της, τις επιθυμίες της, τον απέραντο εσωτερικό της κόσμο και την ομορφιά των πιο γλυκών αναμνήσεών της. 
   Η κοπέλα βγήκε στο δρόμο και περπάτησε με βήμα ανάλαφρο στο σώμα της πόλης. Σε κάθε της βήμα η νύχτα την υποδέχονταν με χαρά. Τα μάτια των ανθρώπων την κοιτούσαν έκπληκτα. Μία θεά, μία νεράιδα ολοζώντανη ήταν, που χαρίζονταν στο βλέμμα τους. Μια μοναδική παρουσία που άστραφτε στους πλακόστρωτους δρόμους. Τα βήματά της ήταν τραγούδια, τα λόγια της ήταν ποιήματα, οι χαιρετισμοί της γλυκές μαχαιριές στη σιωπή των ανθρώπων. Τα μαλλιά της ριγμένα στην πλάτη ενώνονταν απευθείας με τη μυσταγωγία του ουρανού. Τίποτα περιττό δεν υπήρχε πάνω της. 
   Και μέσα στο τσαντάκι της, τυλιγμένα σε άσπρη χαρτοπετσέτα, δύο φιλιά, ένα δάκρυ χαράς και χειροποίητα κουλουράκια. Χειροποίητα όπως η ομορφιά της. Χειροποίητα όπως χειροποίητη είναι και η ζωή, όταν συναντά την ομορφιά και την αγνότητα. Μα ούτε αυτά δεν κράτησε η κοπέλα για τον εαυτό της. Τα χάρισε στους ανθρώπους. 
   Τα δύο φιλιά τα χάρισε σε ένα ηλικιωμένο ζευγάρι που ακόμη περπατούσε ερωτευμένο στους δρόμους της πόλης όπου ο έρωτάς τους γεννήθηκε και γιγαντώθηκε στο πέρασμα του χρόνου. Το δάκρυ χαράς η κοπέλα το χάρισε σε ένα στοχαστικό αγόρι που διάβαζε ποίηση στην προκυμαία. Τα χειροποίητα κουλουράκια η κοπέλα τα πρόσφερε ανιδιοτελώς σε ένα ξανθό τετράχρονο παιδί που την κοίταζε με μάτια διάπλατα πρωτοαντικρίζοντας τη θηλυκότητα. Ήταν πράξεις ανιδιοτελούς αυθορμητισμού, πράξεις ανθρωπιάς. Κι εκείνο το βράδυ η κοπέλα ήταν χωρίς αμφιβολία η ομορφότερη κοπέλα στην πόλη, γιατί ήταν η πιο ανθρώπινη. Όπως πάντα δηλαδή.


Γιάννης Πολιτόπουλος

12 σχόλια:

Irene είπε...

I just want to thank you for all your nice comments :) I can not read your language. Hope you have a nice week Yannis!

MARTY είπε...

I thank you too for your comments which make me happy !
your words on this post are beautiful (even if the translator is not very good)
wish you a wonderful day

Vito Coppola είπε...

Blog bello e interessante....

Ciao
Vito

Carolina είπε...

A beautiful memory, fine words and no less heartfelt dedication to someone as sensitive as you, you know like nobody appreciate these details.
Best friends are always very close to the heart, you need not go far to find them :)



Christa Mavropoulou είπε...

καλημέρα Γιάννη
η ομορφιά είναι ένα εξαίσιο χάρισμα του θεού και της φύσης. Εχει και παγίδες που οι πιο πολλοί όμορφοι εμφανισιακά άνθρωποι πέφτουν σε αυτή.
Και εδώ λοιπόν παλεύει η εσωτερική ομορφιά η οποία έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από την πρώτη!!!Η ιστορία σου δίνει για μένα αυτά τα μηνύματα!!!
Να έχεις μια ευωδιαστή ανοιξιάτικη μέρα,και καλό μήνα-)
Κρίστα

Michael (Light-In-A-Box) είπε...

Spring is a time for fresh & new artistic ventures, the principles are the same, the art is youthful & unseasoned.

Thanks for your recent visit, appreciate it! : )

Karen Frost είπε...

A lovely story that is perfect for Spring! Even with imperfect translation! Happy Spring, Yannis! xoxo

marie είπε...

Γλυκό κείμενο..

Ένα ηλιόλουστο σαββατοκύριακο σας εύχομαι.

Wingfall at dusk είπε...

Yes!! That is true, pure beauty. I love this so much, Yannis. I love the image of that bag full of special little gifts that bring beauty, joy and warmth to those who receive them!

Gert Jan Hermus είπε...

What a beautiful post Yannis! I start to become familiar with your muse :-)

Greetings from the Netherlands,
DzjieDzjee


Chunbum Park είπε...

Dear Mr. Yannis

It's always a pleasure to read your poems on your blog. They are simple, elegant, and powerful.

Thank you for giving me encouragement.

I hope you and your family will be happy and prosperous.

Sincerely
Chunbum

YoSueño είπε...

La belleza no esta siempre fuera, tu sabes percibir esa belleza del interior,es un relato muy hermoso con mucha dulzura. Un ABRAZO