Bράδυ. Μικρό δωμάτιο παλιού σπιτιού με παράθυρο προς τη θάλασσα. Δεξιά στη γωνία, ένα παλιό κρεβάτι στρωμένο με ένα λευκό σεντόνι. Απέναντι, κάτω από το μεγάλο σκονισμένο καθρέπτη ένα μικρό κομοδίνο. Επάνω σ’ αυτό ένα κερί σβηστό. Σκοτάδι. Μια γυναίκα, νέα και όμορφη, με άσπρο φόρεμα, είναι ξαπλωμένη στο κρεβάτι. Ησυχία. Ξαφνικά, μια λουρίδα φεγγαρίσιου φωτός φωτίζει ελαφρά το δωμάτιο. Σε λίγο το φως μετατρέπεται σε φωνή. Λέει:

Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2013

The transient teenage loneliness

The boy is absent 
the girl is not recognize herself

Life hesitates
dreams are unhappy
words go mad
love pretends

But  suddenly a phone call
burns her imagination
till the beggining of the erotic dialogue
between the silence and the desire 
of their truth

Then a common fate begins again
in the sundy beaches of her eyes

And her teenage smile breathes again
just a caress away from the headset

Now life calms
and the words ignore the previous silence

Yannis Politopoulos

7 σχόλια:

marie είπε...

Υπέροχο. Την καλησπέρα μου.

Karen είπε...

The heartbreak of young love! Beautiful words xx

Rachel είπε...

Hallo Yannis,

nun bin ich auch bei dir und was ich sehe und lese gefällt mir!

LG, Rachelako

Askartelin itte είπε...

Oi. nuori rakkaus..:)

Al είπε...

Nice! It's not just teenagers that can feel like this.

aimarii είπε...

Sometimes to fall in love is so difficult. It´s so much of different feelings.

Wingfall at dusk είπε...

Wonderful delicate and sensitive.