Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2012

The mythical look

With a slice of her lips
to the flowers of pleasure

With a sence of her glance
to the cape of spring

With a touch of her hair
in the horizon of love

A feminine caress
travels to the future

As this look has a full moon
and the wind travels on its coming

Yannis Politopoulos


Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012

Ode to femininity

Her eyes
- said the man -
are so beautiful
so close to the vastness
so close to immortality
so full of  femininity

that I can't
memorize their beauty
without bordering
my words with a gentle kiss
under the sunlight
of her look

Yannis Politopoulos

Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2012

Η ατίθαση πρόκληση


   Λίγο πριν το τέλος του απογεύματος η όμορφη κοπέλα με τα χυτά καστανά μαλλιά το τόλμησε. Ακολουθώντας πιστά τις γραπτές οδηγίες μιας άγνωστης επιστολικής γραφής άνοιξε την πόρτα του διαμερίσματος δίπλα στη θάλασσα.Άλλωστε, μέρες τώρα μετά την απρόσμενη εκείνη στιγμή που η κοπέλα έγινε αποδέκτης της επιστολής ενός άγνωστου αγοριού, η πρόσκληση δεν έφευγε από το μυαλό της.
   Επρόκειτο βέβαια για μία κοπέλα επιρρεπή στο απροσδόκητο, συμπεριφορά που ήταν απόρροια της βαθιάς εσωτερικής της ανάγκης για εξερεύνηση του περίεργου, του ασυντέλεστου. 
  Έτσι, η τόσο περίεργη πρόσκληση για την πραγμάτωση μιας και μοναδικής φωτογραφίας σε ένα άγνωστο σπίτι δεν έφευγε από το μυαλό της. Οι αναλυτικές και σε δεύτερο πληθυντικό πρόσωπο οδηγίες είχαν άρει και την παραμικρή αμφιβολία της για το επικίνδυνο του εγχειρήματος.
   Κι όπως ήταν φυσικό, την πρώτη νύχτα η αγρύπνια κυρίεψε τα ανθισμένα από χαρά μάτια της και η επιστολή την ανοιχτή αγκαλιά της. Μέσα στο σκοτεινό της δωμάτιο το βλέμμα της έψαχνε μεταξύ του ανολοκλήρωτου και του ασυντέλεστου. Ζούσε πια ερωτοτροπώντας με τη μεταφορικότητα της γραπτής σκέψης που περικλείονταν στην επιστολή. Σα να ήταν πια αυτή η επιστολή το μυθικό εφαλτήριο που σε όλη της τη ζωή περίμενε εναγωνίως. Κι αυτή τη φορά η κοπέλα ήταν βέβαιη πως είχε επιλεγεί ως η απόλυτη προσωποποίηση της θηλυκής τελειότητας στα μάτια ενός αγοριού. 
  Η κοπέλα το γνώριζε ακόμη και τότε, μέσα στο δαιδαλώδη κόσμο της εφηβείας, πως απαιτείται πάντα ένα υψηλό μορφωτικό επίπεδο, για να είναι κάποιος ικανός να βιώνει τη ζωή του συνολικά, να είναι δηλαδή παντού τα πάντα και να συγκεντρώνει εντός του το σύνολο των κοινωνικών του ρόλων.  
  Με αυτές τις σκέψεις να θωπεύουν το μυαλό της η κοπέλα εισήλθε στο δωμάτιο, ένα δωμάτιο παντελώς άδειο από οτιδήποτε.
  Δίχως χρονοτριβή η κοπέλα της πιο λιτής ομορφιάς κατευθύνθηκε στη γωνία απέναντι από το παράθυρο και στάθηκε στο ένα της πόδι. Το άλλο πόδι της ήταν ελαφρά λυγισμένο, ενώ το ένα της χέρι ανάδευε τα ανέμελα μαλλιά της. 
   Η κοπέλα παρέμεινε εκεί σα να επρόκειτο να αγγίξει τη σιωπή του δωματίου που έλουζε όλο της το σώμα. Περίμενε εκεί για αρκετή ώρα δίχως να κουνιέται καθόλου απολαμβάνοντας την αίσθηση πως θα συνέβαινε να πραγματώσει το στιγμιαίο πάτημα μιας φωτογραφικής μηχανής, το οποίο θα αποθανάτιζε τη δύναμη της θηλυκότητας να αναμένει την αποθέωση.
   Και συνέβη στη στιγμιαία διαδοχή του χρόνου ένα πολύ όμορφο νεαρό αγόρι να εισέλθει στο δωμάτιο και χωρίς λόγια να πραγματώσει το φωτογραφικό κλικ πάνω στο ντυμένο σώμα της κοπέλας σε μια στάση απλή, καθημερινή αλλά μοναδική στη μυθολογική διάσταση της κοινής επιθυμίας που τη γέννησε. 
   Κι ύστερα τίποτα άλλο εκτός από τη φωτογραφία που πρώτη κόσμησε το άδειο ως τότε δωμάτιο του αγοριού. Ήταν αρκετό. Ήταν τα πάντα. Ήταν η απόλυτη επιβεβαίωση. Ήταν μια ανθρώπινη στιγμιαία επαφή  που κατέστη η απαρχή μιας κοινής αγάπης ενώνοντας δύο ανθρώπους διαμέσου της φωτογραφικής τέχνης. Γιατί εκτός από την αισθητική απόλαυση η τέχνη, κάθε τέχνη, μπορεί να έχει τόσους διαφορετικούς σκοπούς όσους καμία άλλη ανθρώπινη δραστηριότητα.

Γιάννης Πολιτόπουλος


Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2012

The dream of teaching

One autumn day
I will remember again
all the thoughts I forgot

One winter day
I will find again
all the words I lost

One spring day
I will teach so beautiful
that my students will love my words
forever 

One summer day
I will write so nice
that God will cry

Because my words
are stronger from me

Yannis Politopoulos