Εισαγωγή

Welcome, there is always a place for you here

Bράδυ. Μικρό δωμάτιο παλιού σπιτιού με παράθυρο προς τη θάλασσα. Δεξιά στη γωνία, ένα παλιό κρεβάτι στρωμένο με ένα λευκό σεντόνι. Απέναντι, κάτω από το μεγάλο σκονισμένο καθρέπτη ένα μικρό κομοδίνο. Επάνω σ’ αυτό ένα κερί σβηστό. Σκοτάδι. Μια γυναίκα, νέα και όμορφη, με άσπρο φόρεμα, είναι ξαπλωμένη στο κρεβάτι. Ησυχία. Ξαφνικά, μια λουρίδα φεγγαρίσιου φωτός φωτίζει ελαφρά το δωμάτιο. Σε λίγο το φως μετατρέπεται σε φωνή. Λέει:

Σάββατο, 16 Απριλίου 2011

Στα ίχνη των λέξεων


I

με το βλέμμα
στην αφύσικη διαδοχή
των εποχών
ένας αόρατος θεός
ομορφαίνει τη δύση
των σκέψεων
με μόνη αποσκευή του
το παρόν


II
στο χείλος των λέξεων
η ζωή αγριεύει
στιγμιαία
κι απλώνει φως
στη θάλασσα της μνήμης
απέραντο
στον ερχομό της αγάπης


III
καθώς αργοπορεί
η λεκτική άνοιξη των ονείρων
οι συλλαβές κυλούν γυμνές
στο απέραντο σώμα της σιωπής
κι ο έρωτας απάνεμος
διακόπτει τους συνειρμούς της νύχτας


IV
τις γυμνόστηθες λέξεις
αγαπούσε προπαντός
τις λέξεις που μετέρχονταν
τη διαδρομή μιας άνοιξης
αναλλοίωτης
που κάποτε πλήθηνε
το σώμα τους
στα τρυφερά του χείλη

Γιάννης Πολιτόπουλος

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

υπεροχο!!!!!!!!!!!!