Στοιχεία Ταυτότητας

Στοιχεία Ταυτότητας : *Ιδιοκτήτης : Βάνια Γαντζού *Έτος Ίδρυσης : 1999 *Διεύθυνση : Σκενδεράνη 7 - Δημητριάδος, Βόλος *Τμήματα Γυμνασίου, Γενικού Λυκείου, Επαγγελματικού Λυκείου *Τηλέφωνο : 24210 55900 * Ταχυδρομικός Κώδικας : 38221 *Ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο : Fourkoyote@yahoo.gr *Συντάκτης : Γιάννης Πολιτόπουλος

Καιρικές συνθήκες

Πίνακας Ανακοινώσεων

Πίνακας Ανακοινώσεων :*Ώρες Λειτουργίας : Δευτέρα - Παρασκευή : 15:00- 21:00.*Οι σημειώσεις των μαθημάτων είναι δωρεάν.* Παρέχεται δωρεάν υποστήριξη σε όλα τα δευτερεύοντα μαθήματα.* Το καθιερωμένο Χριστουγεννιάτικο γλέντι θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου από τις 3:00 το μεσημέρι μέχρι το βράδυ.

Στη διαδοχή των εποχών

Στη διαδοχή των εποχών

Καθηγητές

Διδάσκουν : *Βάνια Γαντζού : Αρχαία Ελληνικά, Ιστορία *Γιάννης Πολιτόπουλος : Έκθεση, Ιστορία *Άντζελα Κακρυδά : Μαθηματικά *Δήμος Ζαχαρός : Φυσική, Χημεία *Ευαγγελία Ξηροφώτου : Βιολογία *Σοφία Αγδινιώτη : Λατινικά *Ρούλα Ιτούδη : Αρχές Οικονομίας

Google+ Friends

Google+ Friends

Διεθνείς Διακρίσεις

Διεθνείς Διακρίσεις :

* VoicesNet (U.S.A.) : The winner of the March 2011 VoicesNet Writing Contest is "The Look of the Rain", a short story by Yannis Politopoulos of Greece.

* Petra M. Jansen (Tool4spirit, Germany) : Dear Yannis. Poetry and art overcomes borders. 15 nations come together for an international exchange. If you like, I (we) invite you from Greece, when we organize the next international Writers/ Poetry Festival in 2017.

Blogers

Blogers

Recent Comment

Τετάρτη, 29 Δεκεμβρίου 2010

Το βλέμμα της βροχής

   

   Πρόκειται για μία ιστορία νοτισμένη από τις στάλες μιας άγριας, μιας ανελέητης λήθης. Μία διαδοχή γεγονότων που ξεκίνησε από τα σύννεφα του χειμωνιάτικου ουρανού με προορισμό τα μάτια της γυναίκας.
   Η γυναίκα εκείνη έστεκε αντίκρυ στο κλειστό παράθυρο παρακολουθώντας τις στάλες της βροχής να σβήνουν στο πάτωμα της αυλής.
   Είναι η γυναίκα που κάποτε ενσάρκωσε την απουσία στα μάτια ενός άντρα. Εκείνη που διέφυγε από τα δεσμά ενός άντρα γλυκού και βίαιου συνάμα. Η γυναίκα της φυγής. Ακόμη και τώρα που στέκει δίπλα στο παράθυρο της βροχής, η γυναίκα δεν έχει βρει τις λέξεις, για να περιγράψει με ακρίβεια τη φυγή της.
   Ήταν όμως φυγή κι όχι πτώση. Ποτέ της δεν έφτασε σε κάποιον δεδομένο προορισμό σε αντίθεση με τη βροχή που μοιραία οδηγείται πάντα στο έδαφος. Όμως η γυναίκα σκέφτεται πως το ίδιο συμβαίνει και με τα δάκρυά της. Αυτά για τα οποία δε γνωρίζει ακόμη την αιτία που τα κάνει να κυλούν κάτω από τον ίσκιο των βλεφάρων της.
   Η γυναίκα σκέφτεται πως η βροχή τελειώνει, όταν η σιωπή αποσπά τα βλέφαρά της από το φως του μέλλοντος, από το βλέμμα της καρδιάς. Από εκείνο το παιδικό όνειρο που επανέρχεται χρόνια και χρόνια στα μάτια της για μια ζωή επανδρωμένη με το γαλάζιο της θάλασσας που ερωτεύεται το τυχαίο των παιδικών συνειρμών που ακόμη κι ο θεός δυσκολεύεται να κατανοήσει.
   Τότε συμβαίνει η γυναίκα αυτή να ταυτίζεται με τη βροχή και να αδημονεί για το βρόχινο ποίημα που η βροχή γράφει τα φθινοπωρινά απογεύματα στα γυάλινα παράθυρα ενός καλοκαιριού που έγινε αφήγηση στα χείλη εραστών του μεσονυκτίου. Εραστών που ερωτεύθηκαν την ιστορία που επρόκειτο να πραγματώσουν και τελικά κατάφεραν να την υπερβούν ξαναγράφοντάς την σε εκδοχή για κάθε εποχή.
   Γιατί έμαθαν πως κι η βροχή δακρύζει, όταν το βλέμμα της πυκνώνει μπροστά από την απεραντοσύνη ενός λιακωτού που ξεχάστηκε στη μοναξιά του κι απέμεινε γυμνό να αναμένει τους εραστές και τα παιδιά μιας άλλης, μιας φιλόξενης ζωής, μιας αληθινά τρυφερής σιωπής.
   Κι έπειτα, η γυναίκα σταματά να αναζητά τους λόγους της φυγής και ταυτίζεται με το γεγονός της βροχής, με την κατάσταση της βρόχινης θωπείας που εξαντλείται στο ακέραιο ενός φιλιού ακριβώς, για να δημιουργήσει την αρχή μιας απροσδόκητης επανόδου στην ένωση δύο κειμένων, που σα να γράφτηκαν σε διαφορετικό χρόνο από διαφορετικά χέρια κι όμως ενώνονται τόσο εύκολα, τόσο απρόσμενα, λέξη με λέξη, φιλί με φιλί, σελίδα με σελίδα ξεφυλλίζοντας την απεραντοσύνη μιας ενιαίας φαντασίας.

Γιάννης Πολιτόπουλος

Δεν υπάρχουν σχόλια: