Στοιχεία Ταυτότητας

Στοιχεία Ταυτότητας : *Ιδιοκτήτης : Βάνια Γαντζού *Έτος Ίδρυσης : 1999 *Διεύθυνση : Σκενδεράνη 7 - Δημητριάδος, Βόλος *Τμήματα Γυμνασίου, Γενικού Λυκείου, Επαγγελματικού Λυκείου *Τηλέφωνο : 24210 55900 * Ταχυδρομικός Κώδικας : 38221 *Ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο : Fourkoyote@yahoo.gr *Συντάκτης : Γιάννης Πολιτόπουλος

Καιρικές συνθήκες

Πίνακας Ανακοινώσεων

Πίνακας Ανακοινώσεων :*Ώρες Λειτουργίας : Δευτέρα - Παρασκευή : 15:00- 21:00.*Οι σημειώσεις των μαθημάτων είναι δωρεάν.* Παρέχεται δωρεάν υποστήριξη σε όλα τα δευτερεύοντα μαθήματα.* Το καθιερωμένο Χριστουγεννιάτικο γλέντι θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου από τις 3:00 το μεσημέρι μέχρι το βράδυ.

Στη διαδοχή των εποχών

Στη διαδοχή των εποχών

Καθηγητές

Διδάσκουν : *Βάνια Γαντζού : Αρχαία Ελληνικά, Ιστορία *Γιάννης Πολιτόπουλος : Έκθεση, Ιστορία *Άντζελα Κακρυδά : Μαθηματικά *Δήμος Ζαχαρός : Φυσική, Χημεία *Ευαγγελία Ξηροφώτου : Βιολογία *Σοφία Αγδινιώτη : Λατινικά *Ρούλα Ιτούδη : Αρχές Οικονομίας

Google+ Friends

Google+ Friends

Διεθνείς Διακρίσεις

Διεθνείς Διακρίσεις :

* VoicesNet (U.S.A.) : The winner of the March 2011 VoicesNet Writing Contest is "The Look of the Rain", a short story by Yannis Politopoulos of Greece.

* Petra M. Jansen (Tool4spirit, Germany) : Dear Yannis. Poetry and art overcomes borders. 15 nations come together for an international exchange. If you like, I (we) invite you from Greece, when we organize the next international Writers/ Poetry Festival in 2017.

Blogers

Blogers

Recent Comment

Κυριακή, 18 Απριλίου 2010

Το αέναο ταξίδι


Έφευγε πάντα, για να επιστρέφει. Έφευγε, για να χάνεται στο βλέμμα της.
Βίωνε τη φυγή ως λήθη ενάντια στις στιγμές που απέπνεαν μια καθημερινότητα επαναλαμβανόμενη.
          Στα ταξίδια, με άλλο φως ανέπνεαν τα μάτια της. Με άλλο φως επενδύονταν οι εικόνες που εφορμούσαν στα μύχια εκείνων των παλιών εφηβικών της ονείρων.
          Στα ταξίδια, στην άκρη του κόσμου, στην άκρη των ονείρων της, δεν ένιωθε ποτέ μόνη. Δεν υπήρξε ποτέ μόνη. Ποτέ μόνη, ούτε η ίδια ούτε η εικόνα της στα μάτια κανενός άντρα.
          Στις περιπλανήσεις της κρατούσε σφιχτά στα χέρια της ένα ανθισμένο χαμόγελο που χωρούσε στα χείλη του την πραγμάτωση μιας διαρκώς επιστρέφουσας φυγής.
          Κι ένιωθε σα να επρόκειτο να καταπιαστεί με το άγουρο, με το αναπότρεπτο.
          Σε μια στιγμή γοητευτικού ταξιδιού στο απέραντο των ονείρων κατάλαβε.
          Τότε ήταν που βίωσε την επιθυμία που συνοδεύει τη ζωή της. Να καταλύει, ήθελε από τη στιγμή εκείνη την καθημερινότητα με τη δύναμη μιας θεϊκής εντολής, μιας θεόσταλτης εξουσίας, που μετουσιώνονταν στα ταξίδια της σε αποφασιστικότητα που πάντα γειτνίαζε με την αλήθεια.
Καθώς πλέει πάντα στη θάλασσα ενός ταξιδιού, την ίδια στιγμή νιώθει να συνεχίζεται η πραγματικότητα της ζωής της.
Βιώνοντας το ταξίδι, δε νιώθει ποτέ να αναλώνεται μεταξύ αυγής και δειλινού αναμένοντας κάτι τυχαίο να εξηγήσει το ανεξήγητο του προορισμού.
Το ταξίδι είναι που την κάνει να βλέπει πως σωστά έπρεπε να το τολμήσει, πως σωστά διάλεξε την ευθεία προέκταση της γραμμής της ζωής της. Πως έπρεπε, πως πρέπει να το τολμά ακόμη και τώρα. Να ζει μία ζωή σε τεντωμένο σχοινί, σε απόσταση βολής από το άγνωστο, από το απρόβλεπτο.  
Αγαπώντας την προσπάθεια για το τίποτα, για το έτσι, για το χωρίς λόγο γίγνεσθαι.
Καθώς βγαίνει κάθε φορά από το σώμα του ταξιδιού κι επιστρέφει στο κομμάτι της ζωής της που μοιράζεται με τους άλλους, μια βαθιά σιωπή ενυδατώνει το βλέμμα της. Είναι η σιωπή του άχρονου μέλλοντος που παίρνει αξία από τις μικρές σκέψεις που στα ταξίδια της αποτέλεσαν το λίγο ή το πολύ του κόσμου της. Ενός κόσμου όμορφου, ζωντανού, πολύχρωμου.
Γιατί ο κόσμος αυτός υπήρξε στα μάτια της. Υπάρχει στα μάτια της.
Κι έτσι θα υπάρχει για πάντα στην απεραντοσύνη της αιωνιότητας.
Ο κόσμος ο ολότελα δικός της. Ο κόσμος όπου φυγή κι επιστροφή ταυτίστηκαν στα βήματά της. Σε μια φυγή αέναη που διαρκώς επιστρέφει.

Γιάννης Πολιτόπουλος

Δεν υπάρχουν σχόλια: