Καλώς ήρθατε στην επίσημη Ιστοσελίδα του Φροντιστηρίου Μέσης Εκπαίδευσης Παρέμβαση, ενός αυθεντικά ανθρώπινου χώρου, όπου η Εικόνα συναντά τη Λογοτεχνία με μοναδική αφορμή την απέραντη αγάπη για τους μαθητές.

RECENT COMMENTS

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

GOOGLE+ COMMENTS

Olena Melnyk : Αbsolutely marvellous!

Petra M. JansenY : Ιf you would live here in Frankfurt, you´ll be my next poetry artist for a word wide reading in Summer. Μy best wishes to Greece soul mate. Deep in our hearts we feel so much more, so much, so beautiful and with a great love to life and people. Stay well, my friend.

Rita Gijbels : Wonderful and touching words my friend.

Πέμπτη, 28 Απριλίου 2016

Το κορίτσι των συναισθηματικών αριθμών


(Διήγημα σε Συνέχειες)

          Τις ανοιξιάτικες νύχτες ένα τρυφερό φως άγνωστου αστεριού υποδαυλίζει τις μυστικές δυνατότητες κάποιων συγκεκριμένων ανθρώπων, οι οποίοι ενέχουν από τη γέννησή τους ήδη τη μαγική ευεργεσία των φυσικών δυνάμεων.
          Ακριβώς δηλαδή όπως συμβαίνει στην απαστράπτουσα ζωή της εκλεκτής των αστεριών με το μοναδικής ομορφιάς ονοματεπώνυμο.
          Γιατί την κοπέλα που το άγνωστο αστέρι επέλεξε, για να της χαρίσει μιαν ανεπανάληπτη εμπειρία, το ονομάζουν όλα τα αστέρια Λεμονιά Γιαλίδη.
          Πρόκειται για το κορίτσι της ανεπανάληπτης θωπείας των αστεριών αλλά και των αριθμών.
          Γιατί κατά τη διάρκεια μιας ζεστής ανοιξιάτικης νύχτας, κατά τη διάρκεια της οποίας η Λεμονιά διάβαζε τα αγαπημένα της μαθηματικά – καταλυτική επίδραση των γονιών της άλλωστε – ένιωσε το αστρικό φως να σχηματίζει στο νυχτερινό ουρανό μιαν ολόφωτη σειρά μαθηματικών πράξεων που λίγα παιδιά στην ηλικία της μπορούν να αντιληφθούν.
          Είναι υπέροχο, σκέφτηκε η Λεμονιά και το βλέμμα της φωτίστηκε με την πιο πρωτογενή αγάπη των γνώσεων.
          Τίποτα άλλο δεν απασχολούσε το μυαλό της, τη στιγμή που διέγνωσε πως η επιστήμη των Μαθηματικών ενσαρκώνεται στα χέρια της.
          Κι ένιωσε μια μαγική κι απόλυτα γεωμετρική δύναμη να την ωθεί προς το φεγγαρολουσμένο παράθυρο του εφηβικού της δωματίου.
          Εκεί το βλέμμα της βίωσε μιαν ανεπανάληπτη εμπειρία. Γιατί στην ηλιόφωτη ουράνια θάλασσα είδε το όμορφο δεξί της χέρι να λύνει μια μαθηματική άσκηση.
          Τη μοναδικότητα αυτής της στιγμής η Λεμονιά ένιωθε να την απολαμβάνει με όλο της το είναι.
          Κι είναι αλήθεια πως εκείνο το βράδυ κοιμήθηκε δια της ουράνιας μαθηματικής αγάπης, η οποία επρόκειτο να ωθεί τη ζωή της με ακρίβεια προς την επιτυχία.
          Κάπως έτσι δηλαδή :

Γνώση των Αριθμών + Επίτευξη των Πράξεων = Επαληθευμένη Ευτυχία

          Γιατί τόσο η ίδια η Λεμονιά όσο και η ίδια η Φύση γνωρίζουν τη μοναδικότητα των αριθμών.
          Κι είναι αυτή η πρωτογενής ευτυχία που την επόμενη ημέρα ώθησε τη Λεμονιά να γράψει ένα πρωτότυπο αλλά και πρωτοποριακό ποίημα:

Ο πολλαπλασιασμός της Αγάπης
λύνει κάθε γρίφο

Γιατί κι οι ανισώσεις μιλούν
στα πρόθυρα των λύσεων

Ώστε μετατρέπονται σε φιλιά
οι ποικιλομορφίες των λύσεων

          Της άρεσε πραγματικά αυτό το πρωτότυπο ποίημα της Λεμονιάς κι αφού το έγραψε στο προσωπικό της σημειωματάριο, το μετέγραψε και σε ένα μικρό χαρτί, για να το έχει μαζί της, αλλά και το ανέβασε στην ηλεκτρονική εκδοχή της προσωπικής της σελίδας στο «Προσωπικό Βιβλίο».

(Συνεχίζεται...)
Γιάννης Πολιτόπουλος

Η Ελληνική Γλώσσα είναι ο μόνος πλούτος που δε μας έλλειψε ποτέ.


Για τους μαθητές είναι ο καλύτερος τρόπος έκφρασης της πληθώρας των συναισθημάτων τους.

Βάνια Γαντζού - Πολιτοπούλόυ

Κυριακή, 24 Απριλίου 2016

Η Λέσχη Ανάγνωσης της Άνοιξης


Με αφορμή την κυκλοφορία του δεύτερου τεύχους
του Κίτρινου Ρύπου
για την τρέχουσα Φροντιστηριακή χρονιά
πραγματοποιήθηκε  Λέσχη Ανάγνωσης
την Κυριακή 24 Απριλίου στο Green Park 
στην παραλία του Βόλου.


Οι μαθητές διάβασαν για πρώτη φορά
ένα Ποίημα
αποκλειστικά γραμμένο για τον καθένα τους.


Έτσι οι μαθητές αλλά και οι απόφοιτοι
του Φροντιστηρίου
συμμετείχαν σε μία πρωτόγνωρη
αλλά μοναδική εμπειρία ανάγνωσης.


Γιατί όπως όλοι γνωρίζουν,
ο Κίτρινος Ρύπος
είναι η πιο πρωτότυπη μαθητική εφημερίδα.


Πνευματικό δώρο έλαβε όμως 
κι ο ίδιος ο Γιάννης. 
Κι ήταν φυσικά ένα βιβλίο.


Ποίημα όμως υπήρχε
και για τους καθηγητές του Φροντιστηρίου:

Τα όνειρα των αριθμών
                                                     
                                                  στην Άντζελα Κακρυδά,    

Τις διαύγειες των θαλασσών
το βλέμμα μνημονεύει

Τα φύλλα των θαυμάτων
οι σκέψεις αναζητούν

Σε πόλεις αριθμών
η γεωμετρία ονειρεύεται

Και μαζί τους ένα ταξίδι μικρό
τη φωνή του χαρίζει στο μέλλον

Εκεί δηλαδή που τα όνειρα
εφάπτονται στο άπειρο


Γιάννης Πολιτόπουλος

Η Παρέμβαση είναι ο χώρος μιας θωπείας.


Στο πνευματικό σώμα του Φροντιστηρίου
ενυπάρχει η Ποίηση,
η οποία αναδεικνύει τον εσωτερικό κόσμο
των παιδιών.
Γι' αυτό και οι μαθητές
μας αγαπούν για πάντα.

Βάνια Γαντζού - Πολιτοπούλου

Παρασκευή, 15 Απριλίου 2016

The reflection of the soul


In its light is written
the spring

The love of a melody
gazes the summer

And when the flow of wind is changing
Poetry runs to the sea

Our hands know
the mix of soul and saltiness

In the eyes of my friends
in the whole world
a caress reads our emotions

And friendship is transmitted
to the four cardinal points
on the occasion that we all are the mankind

Forever the friendship of our souls
reflects on the horizon
the meeting of our words

Yannis Politopoulos

Η διαύγεια των συναισθημάτων


εμπλουτίζει την ακεραιότητα της αγάπης.

Βάνια Γαντζού - Πολιτοπούλου

Παρασκευή, 8 Απριλίου 2016

Η αυθεντικότητα της γραφής


( My Vania in Paris )

          Στην πορεία του λόγου του ο έρωτας αντιγράφει τα όνειρα της Ποίησης.
          Καθώς προσπορίζει το πρωτότοκο φιλί του ζευγαριού η Ποίηση ανεμίζει τα μυστικά της σε κάθε ακρογιαλιά του ανθρώπινου βλέμματος.
          Όπως δηλαδή συμβαίνει κάθε Άνοιξη με κάποιο εφηβικό ζευγάρι, το οποίο επιλέγει, για να ενσαρκωθεί στο άγγιγμα των βλεμμάτων του.
          Όπως τη φετινή Άνοιξη που η Ποίηση επέλεξε τον Άρη και τη Χαρά, δύο μαθητές με την απεραντοσύνη του μέλλοντος να ανακαλύπτει την αμοιβαιότητα των πιο ποιητικών συναντήσεών τους.
          Κι επειδή πολλοί άνθρωποι, κυρίως οι μεγαλύτεροι σε ηλικία, έπαψαν να πιστεύουν στα παραμύθια, η Ποίηση έρχεται διά της πραγμάτωσής της να τους επαναφέρει στη φυσιολογία της πραγματικής, της αυθεντικής ζωής.
          Έτσι, τα δύο παιδιά έγιναν, ξεχωριστά στην αρχή, φορείς του πιο αγνού έρωτα.
          Γιατί η Χαρά έγραψε στο εφηβικό σημειωματάριό της την ακροστιχίδα του αγαπημένου της αγοριού.
          Δείτε τι έγραψαν τα χέρια της:

Άμετρη είναι η
Ροή της αγάπης μου κάθε
Ημέρα που ζητώ το φιλί της
Σιωπής σου

          Και το κράτησε για μέρες πολλές η Χαρά το ποίημά της κρυμμένο στην τσάντα της.
          Κι ας μην ήξερε ακόμη ότι κι Άρης μονογραφούσε το δικό της όνομα, προκειμένου να της το χαρίσει και να της ζητήσει το πρώτο τους φιλί.
          Στο ανοιξιάτικο σακάκι του ο Άρης το είχε κρυμμένο το ποίημά του που έλεγε:

Χρυσαφένια χείλη
Αγγίζουν το φως στη
Ροή της
Άμετρης αγάπης μου

          Κι έτσι συνέβη η πραγμάτωση της τελειότητας, αφού η υπέρτατη εφηβική πίστη στο απροσδόκητο οδήγησε τα δύο παιδιά να επιλέξουν την ίδια ηλιόλουστη στιγμή ενός ανοιξιάτικου μεσημεριού, ώστε να χαρίσουν μεταξύ γέλιου και πρώτου φιλιού το καθένα το ποίημά του στο άλλο.
          Από τη στιγμή εκείνου του φιλιού μία καινούρια, πιο αυθεντική σχέση ξεκινούσε για το αιώνιο καλοκαίρι της ζωής τους.
          Γιατί την κρυστάλλινη διαφάνεια και δύναμη της αυθεντικής εφηβικής γραφής δεν την έχει κανένα κινητό τηλέφωνο και καμία διαδικτυακή συνομιλία.
          Αφού η γραφή ενός χεριού είναι προέκταση της ίδιας της ψυχικής αίσθησής του.
          Κι όταν η γραφή συνδέει τη συναισθηματική ζωή δύο παιδιών, τότε το πρώτο φιλί είναι αυτό που θριαμβολογεί για τον ερχομό της αγάπης.

Γιάννης Πολιτόπουλος

Άνοιξη είναι η ακρογιαλιά των εφηβικών ονείρων.


Εκεί δηλαδή όπου το συναίσθημα συναντά την αμοιβαιότητά του.

Βάνια Γαντζού - Πολιτοπούλου

Παρασκευή, 1 Απριλίου 2016

The reflection


The truth is the light
of our eyes

Love is the food
of our soul

The thought is the writing
of our treasures

As idols seem
The words of the future

As breaths climb
the thoughts of desires

And it comes as a harbinger
of knowledge
a journey in the consciousness
of our sequences

Yannis Politopoulos

Το Σχολείο είναι μία μέθεξη γραμμάτων κι αριθμών.


Ο Διδάσκων είναι ο διαμεσολαβητής.
Και τα δύο είναι παιδιά του Ήθους.

Βάνια Γαντζού - Πολιτοπούλου

Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2016

The kiss of Poetry


As clear childhood dream
the day is lost.

In golden seas
the night sang

When the spring morning came
the poem was born.

A magical hug
moistens it's coming

Until is getting sweet middleday
in it's illuminus sound perfection

And only
a firefly remains
which is kissing sweettly it's words

And so is traveling in measureless
the poetry
having infinite children

Until poetry kisses silence
giving to it another life
closer to spring blue

Yannis Politopoulos

Κάθε Άνοιξη μια αμυχή αγάπης φωτίζει τη γνώση.


Και γνώση είναι η ανανέωση των σταθερών δεδομένων 
της ευτυχίας.

Βάνια Γαντζού - Πολιτοπούλου

Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2016

The morning trip


The poem of the morning
came early to light

It took its words
and it began to travel

Dreamy is its course to
the sea of love

Because are infinite the emotions
that its writing joins

And unexpected are
the images of its reality

Until the morning poem
turns to sound of human lips
and poetry breathes again

To avoid ending the journey
to the emotional sea
of friends who now are reading it

Yannis Politopoulos

Ο τρόπος διδασκαλίας μας είναι ο καθρέπτης
του ψυχικού μας κόσμου.


Κι είμαστε περήφανοι και για τα δύο.

Βάνια Γαντζού - Πολιτοπούλου 

Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2016

Το χάδι της μουσικής


Η Μουσική είναι
ανοιξιάτικος ήχος

Η Μουσική είναι
φιλί με νότες

Η Μουσική είναι
όργανα αγάπης

Σαν τραγουδούν τα χείλη
οι νότες ομορφαίνουν τη ζωή

Ο ήχος είναι
μελωδικό φιλί

Ο ήχος είναι
αγνή υπόσχεση

Ο ήχος είναι
ταξίδι διαύγειας

Σαν συνδυάζονται ήχοι
μια σύνθεση πληθαίνει το σύμπαν

Σε όλο τον πλανήτη
η μουσική ενώνει τις στιγμές μας

Σε όλο το γαλαξία
οι μελωδίες υμνούν το μέλλον

Σε όλο το σύμπαν
τα μουσικά όργανα ταξιδεύουν την Τέχνη

Γιάννης Πολιτόπουλος

Η αγάπη δεν είναι απλά μία κατάσταση.


Η αγάπη είναι η θεϊκή απεικόνιση της ανθρώπινης ψυχής. 

Βάνια Γαντζού - Πολιτοπούλου 

Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2016

Ήλιος



          Το μικρό ποίημα είχε μέρες που ταξίδευε από χείλη σε χαρτιά.
          Ήταν ένα μικρό, ολιγόστιχο ποίημα αλλά με τη δύναμη ενός διαχρονικού παραμυθιού στις λέξεις των σκέψεων και των συναισθημάτων του.
          Ο ήλιος αναγνώριζε την αξία του και αναπαριστούσε τη νοητική μορφή του στις εκλάμψεις των αποχρώσεών του.
          Και μόνο οι μυημένοι στην ανάγνωση των ηλιαχτίδων μπορούσαν να διαβάσουν:

Σαν ακτή αγάπης
ο φλοίσβος της μνήμης

Στο σάρκινο βλέμμα
η μεθυστική απόφαση

Καμιά σιωπή
στις ανταλλαγές αγάπης

Απουσία ρημάτων
στα μνημεία της λήθης

          Κι ήταν πραγματικά ένα ποίημα μεστό από την απουσία των ρηματικών τύπων.
          Όχι γιατί τα ρήματα διαβιούν αταίριαστα με τις ηλιακές λάμψεις αλλά επειδή η πληθώρα των γραμματικών εκφάνσεών τους είχε αναλάβει την ούτως ή άλλως πεζόλογη έκφραση των δύσκολων θετικών επιστημών.
          Κι αν κάποιος, οποιοσδήποτε, αναρωτιόταν τι θα μπορούσε να συμβαίνει τις νύχτες με την κυριαρχία του σκοταδιού, ο ίδιος ο ήλιος είχε φροντίσει κατά τη διάρκεια της ημέρας να προϊδεάζει τα βλέμματα των θαυμαστών για τη δυνατότητα της αποθήκευσης στον απέραντο χώρο της ανθρώπινης μνήμης.
          Διότι ο ήλιος είναι απέραντα λαμπρός αλλά ουδέποτε διαταράσσει τη διαδοχή των φυσικών διαστάσεων της ζωής του σύμπαντος.
          Έτσι τα μικρά αλλά θαυματουργά ποιήματα, όπως αυτό, έχουν τη δυνατότητα να ζουν αλληλεπιδρώντας σε συναισθηματικούς κόσμους αναζητώντας τον τίτλο που στην αρχή δε συμπληρώνει το σώμα τους.
          Έτσι και το μικρό αυτό ποίημα βίωσε μιαν ηλιόλουστη ημέρα της άνοιξης την εύρεση του τίτλου του.
          Γιατί ένα μικρό κορίτσι το ονόμασε μονομιάς:

Ρήχη

          Έτσι το ποίημα ήταν πια το πιο απαλό θαλάσσιο τράβηγμα.

Γιάννης Πολιτόπουλος

Η εναρμόνιση του βλέμματος με την Ποίηση


είναι η μοναδική διαχρονική περιουσία των Ελλήνων.

Βάνια Γαντζού - Πολιτοπούλου

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2016

Without verb


Breath of light
in the land of dreams

Look of love
in the sea of the future

Touch of friendship
in the air of truth

So many smiles
in the south of writing

So many memories
in the north of smiles

So various invitations
in the west of smiles

East messages
in the eyes of my guests

Yannis Politopoulos

Τα παιδιά όλου του κόσμου


αξίζουν ένα καλύτερο μέλλον
από αυτό που τους δίνουμε.

Ας το ετοιμάσουμε.
Αυτό είναι το χρέος μας.

Βάνια Γαντζού - Πολιτοπούλου

Παρασκευή, 19 Φεβρουαρίου 2016

Άνεμος


          Το αντρικό βλέμμα μόλις είχε απλωθεί στον κυματισμό του ανοιξιάτικου αέρα.
          Ίσως ήταν πρώιμη η ανοιξιάτικη εναρμόνιση, μα οι αισθήσεις αγνοούσαν για την ώρα τη μονιμότητα του παιχνιδίσματος του καιρού.
          Γι΄αυτό κι ο άντρας κατέβηκε στη θάλασσα, που τόσο γαλανή όσο ποτέ, μπορούσε να του υποσχεθεί αυτά που ποτέ ως τότε δεν του είχε ανακοινώσει οποιοσδήποτε άνθρωπος είτε δια της λογικής είτε διά της συναισθηματικής έκφρασης.
          Κι όταν ο άνεμος ελαφρώς δυνάμωσε για λίγο, τότε του φάνηκε πως ένα ποίημα σκαρφάλωσε με όλη του την πηγαία αναμονή στο πιο όμορφο κι απάνεμο παράθυρο του ουρανού.
          Εκεί ο άντρας κι όσοι άλλοι, οι ελάχιστοι, μυημένοι μπορούσαν να βιώσουν την πανδαισία μιας ουράνιας γραφής. Γιατί κι ουρανός γράφει κάποιες φορές στην απεραντοσύνη του αιώνιου σώματός του στίχους για τα βλέμματα των λίγων. Κι ας μην το γνώριζε ο άντρας, μία γυναίκα πολύ μακριά του ένιωθε το ίδιο την ίδια ακριβώς στιγμή της δημιουργίας του ουράνιου ποιήματος:

Το πιο όμορφο ποίημα
μοιάζει με φως

Το πιο λαμπρό σύνθημα
αγγίζει το μέλλον

Και τα πιο αγνά φιλιά
διανοίγουν ωκεανούς

Ω, όμορφη νηνεμία
τι εφαλτήριο είσαι
για την ευτυχία

          Έκθαμβο το βλέμμα του άντρα καταχωρούσε τις λέξεις στην πιο απάνεμη ακρογιαλιά της ψυχής του. Και η γυναίκα στόλιζε με τις λέξεις τα άδυτα της καρδιάς της προβάροντας το θηλυκό μέλλον μιας αγνής πορείας προς τη χώρα των γήινων συναισθημάτων. Κι όλα πραγματοποιούνταν με τη σύμφωνη γνώμη του ανέμου, που καμία πρόθεση δεν είχε να κοπάσει αλλά αντιθέτως ενδυναμώνοντας τη δική του πορεία ήθελα να κατορθώσει να ενώσει τα δύο ανθρώπινα βλέμματα.
          Άλλωστε, ως αγνό στοιχείο της φύσης, ο άνεμος που τόσες φορές είχε ομορφύνει ανθρώπινους έρωτες, ήθελα να ζευγαρώσει τους δύο ανθρώπους με τον τρόπο που και οι δύο ενδέχεται να είχαν φανταστεί ντυμένα κάποτε την παιδική τους αγνότητα. Και θα τα κατάφερνε με την πιο πηγαία φυσική απόλαυση: το αέρινο φιλί του.

Γιάννης Πολιτόπουλος

 Διάθλαση φιλιών γνώσης είναι η διδασκαλία μας,
αφού δεν εξαρτάται από τις εκάστοτε κοινωνικές συνθήκες.


Γιατί τα βλέμματά μας αγκαλιάζουν τα παιδιά
με τη βεβαιότητα της αυθεντικής προσφοράς.

Γι΄αυτό και η Παρέμβαση δεν είναι ένα συνηθισμένο Φροντιστήριο.
Η Παρέμβαση είναι η πιο διαχρονική πηγή
γνώσεων και συναισθημάτων.

Βάνια Γαντζού - Πολιτοπούλου

Παρασκευή, 12 Φεβρουαρίου 2016

Horizon


At the sea of glance
one sun dot
detects the future

Then one word
taken from the soul
releases the invitation

Our heart is wide
and they all fit along
with their dreams

But by the old poems
space is beautified
like spontaneous kiss

Since when people
will love the matter
unnecessarily and unjustly

But see what beauty erupts
on the horizon depths
when our lips speak authentic

Yannis Politopoulos

Η ανθρώπινη ζωή είναι σύνθεση
τριών συναισθημάτων:

Αγάπη
Εκτίμηση
Σεβασμός


Κι εμείς ως εκπαιδευτικοί οφείλουμε να είμαστε το πρότυπο σε όλα.

Και στην Παρέμβαση είμαστε.

Έτσι λένε οι μαθητές που ποτέ δε μας εγκατέλειψαν.

Βάνια Γαντζού – Πολιτοπούλου