RECENT COMMENTS

Recent Comments Widget

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

Σάββατο, 1 Αυγούστου 2015

The kiss of eternity


                                  to my wife Vania,

The man
and his summer wish

The woman
and her embrace of summer

So much beauty
in the common sea of their looks

The man
and his poems

The woman
and her songs

While dreams come true
at the point of their lips 
that love beautifies

Yannis Politopoulos

Love is the eternity


under the fool moon.

Yannis Politopoulos 

Σάββατο, 25 Ιουλίου 2015

The miracle


When the beach has spoken
the girl smiled

When the sun wept light
the boy smiled

And when the wind smiled
children dreamed together the future

Because it is a miracle the nature
when it sees children

As it is a dream the look
when seeking the common elements

Since the love is creating her flag 
by the caress of a kiss

Yannis Politopoulos

The sea translates


the travel of my dream.

Vania Gantzou - Politopoulou

Κυριακή, 19 Ιουλίου 2015

The sun of baby steps


One-word hints
of youth


Sunny memories
of dreams

And one love to the wind caresses

So many crowds of memory
to the light

So many word groups
on the school bags

Oh, how the sun is embellished
when it is seen by children's steps

Books,  tell the truth to the children:
every caress is a look of them

Yannis Politopoulos

Το μικρό πεζό κείμενο
της εβδομάδας:

Μικρό σημείωμα

          Όταν το μελαχρινό κορίτσι βρήκε στην άμμο εκείνο το άτσαλα γραμμένο μικρό σημείωμα, ένιωσε πως η ζωή του θα άλλαζε.
          Το κορίτσι ταξίδευε με ένα καράβι για το πιο κοντινό αιγαιοπελαγίτικο νησί, όταν το βλέμμα της συνέλαβε ένα μικρό σημείωμα, άτσαλα, βιαστικά γραμμένο με τον πιο άτεχνο τρόπο.
          «Σίγουρα αγορίστικο» σκέφτηκε και νικημένο από τον πειρασμό, το ξεδίπλωσε, για να το διαβάσει στα κλεφτά!
          «Θα σε βρω όπου κι αν πας», διάβασε και ξέχασε για λίγο τα άτεχνα γράμματα!
          «Εμένα γιατί κανένας δε με ψάχνει έτσι», μονολόγησε σιωπηλά το κορίτσι γεμάτο παράπονο.
          Αμέσως εγκατέλειψε το σημείωμα και κίνησε προς την αντίθετη κατεύθυνση.
          Ο παφλασμός της θάλασσας προστάτευε τη λαθραία ανάγνωσή της.
          Μα η σύντομη ανάρτηση πήρε να τελειώνει καλώντας τους αναγνώστες να τη συνεχίσουν κατά βούληση.

    Γιάννης Πολιτόπουλος

Songs decorate


the life of our dreams.

Yannis Politopoulos

Σάββατο, 11 Ιουλίου 2015

Ολική επαναφορά


Των παλιών μαθητών
το βλέμμα της θωπείας τους

Των παλιών μαθητών
τα λόγια του ερχομού τους

Πόσοι όρμοι αγάπης
στα χείλη της μνήμης μας

Στιγμή δε διανύσαμε
δίχως την ανάσα της επαναφοράς τους

Κι εμείς που τους διδάξαμε ελπίδα
τους θυμίζουμε πως η Παρέμβαση
ενυπάρχει στη ψυχή τους για πάντα

Γιάννης Πολιτόπουλος
Το μικρό πεζό κείμενο
της εβδομάδας:

Η αγάπη

          Μέσα σε έναν κόσμο, συχνά γυμνό από αυθεντικά συναισθήματα, βαδίζω σα να ακροβατώ στις πιο απόμερες ακρογιαλιές της μνήμης μου.
          Στη πάντα γαλανή θάλασσα της μνήμης μου ταξιδεύω ακόμη με κάθε μαθητή που με εμπιστεύτηκε και με τον τρόπο του ο καθένας εναπόθεσε κάτι από την πιο φλογερή ακρογιαλιά της ψυχής του στη δική μου μνήμη.
          Γιατί μαζί με τη γλώσσα, τη γλώσσα την Ελληνική, του δίδαξα και κάτι λίγο από την απεραντοσύνη της αγάπης μου.
          Ακόμη και σε εκείνους τους απειροελάχιστους, οι οποίοι με χλεύασαν, με απέρριψαν ή με αγνόησαν, το πλατύ ποτάμι της αγάπης, που η Βάνια άνοιξη στη ζωή μου, κι αυτούς τους δροσίζει.
          Αφού άλλο πιότερο από την ανιδιοτέλεια της αγάπης δεν είχα ποτέ να τους δώσω.
          Κι όσο επιθυμώ να απογαλακτίζονται από εμένα, άλλο τόσο θα ήθελα ποτέ να μη ξεχνούν τη λέξη που τους έμαθα να αγαπούν: θωπεία.
          Στο όνομα της αγάπης, της μεγαλύτερης δύναμης του σύμπαντος, σας περιμένω ξανά, για να γράψουμε άλλη μία λαμπρή σελίδα στο παιδικό βιβλίο της αγάπης μας.

Γιάννης Πολιτόπουλος

Η γη της καρδιάς μου


είναι γεμάτη από τους μαθητές μου.

Βάνια Γαντζού - Πολιτοπούλου

Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2015

Ο ήλιος των παιδιών


Κάτω από το βλέμμα του ήλιου
ένα παιδί παίζει με το φως

Κι είναι τα βήματά του
όνειρα ενός μαγικού μέλλοντος

Αφού κι η θάλασσα ακόμη
για κάθε παιδί ανασαίνει

Έτσι το αεράκι που μεσολαβεί
ανοίγει την πόρτα του μέλλοντος

Ώστε καρφιτσώνονται στις άκρες της μνήμης
οι γαλάζιες εποχές των παιδικών επιθυμιών

Κάθε κυματισμός της θάλασσας
και μία ανάσα των φίλων μας

Γιάννης Πολιτόπουλος

Όταν μιλούν οι ποιητές


η πολιτική πρέπει να σιωπά.

Γιάννης Πολιτόπουλος 

Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2015

None can scare the legent


(Another poem in English only with Greek words)

                                              H eroes from the
                                              e nergy of
                                              l yrics that as a
                                              l ogical myth
                                              a nalyse the
                                              s ophism

Yannis & Vania Politopoulos

Δε φοβάμαι


Ντυμένος το φέγγος
της θωπείας σου

Γιάννης Ρίτσος

Σάββατο, 27 Ιουνίου 2015

Burning sun


It looks like a dream
your coming

It sounds like a wave
your voice

Comes alive like a myth
your past

Because you are you too reader
of our common future

And I swear again with you
that we never abandon
our common path in the future

Since the best feelings
do not yet have exchanged

Yannis Politopoulos

Το μικρό πεζό κείμενο
της εβδομάδας:

Η πρωτογενής γραφή

          Στην απόλυτη διαδοχή των όμορφων βλεμμάτων της η κοπέλα με τα στοχαστικά μάτια ήταν πάντα και στοχαστική και χαρούμενη ταυτόχρονα.
          Γιατί η εσωτερική ζωή της ήταν απίθανη και τόσο πολυδιάστατη που ελάχιστα παιδιά μπορούσαν να τη φανταστούν.
          Στην ομορφιά του εσωτερικού της κόσμου η κοπέλα όφειλε κάθε ευτυχία που ένιωθε καθημερινά.
          Και μόνο τα παιδιά που την αγαπούσαν πραγματικά, γνώριζαν τη μεγάλη αγάπη της για τη γραφή.
          Γιατί για τη κοπέλα η γραφή ήταν πάντα ένα ιδιαίτερο βλέμμα προς τον κόσμο και την πεζή καθημερινότητα.
          Για τους λόγους αυτούς χαιρόταν να κλείνεται στο δωμάτιό της και να γράφει αφηγήματα, όπως συνέβη και προς το τέλος του πρόσφατου καλοκαιριού.
          Ήταν αργά τη νύχτα, όταν τα χέρια της, τα στοχαστικά χέρια της άγγιξαν το πιο όμορφο γαλανό μολύβι της, προκειμένου να γράψουν.
          Και η γραφή της ήταν ονειρική:
«Μια ζεστή καλοκαιρινή νύχτα ο θόρυβος της παράκτιας θάλασσας απομακρύνεται αργά μέσα στο σκοτάδι. Στο δωμάτιο με τους γαλάζιους τοίχους το αγαπημένο κορίτσι της γραφής κοιμάται απαλά πάνω στα κατάλευκα σεντόνια έχοντας στην αγκαλιά της το χειρόγραφο ημερολόγιό της.
Ξαφνικά, ένα γλυκό όνειρο θωπεύει τα όμορφα μάτια της. Οι βλεφαρίδες της χορεύουν για λίγες στιγμές στο ρυθμό της ονειρικής ζωής. Το όνειρο προβάλει στα μάτια της την εικόνα ενός αγοριού που την κοιτάζει με άμετρη λατρεία.
Το βλέμμα του αγοριού περιπλανιέται πάνω στο κουλουριασμένο σώμα της έτσι όμορφο όπως αυτό διαγράφεται πάνω στα λευκά σεντόνια.
Η έκτη αίσθηση της κοπέλας την ξυπνά και το βλέμμα της αντικρίζει το βλέμμα του αγοριού.
Τη στιγμή εκείνη η κοπέλα δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί τι είναι πραγματικότητα και τι είναι φαντασία μέσα στο γαλάζιο δωμάτιο. Άλλωστε, έτσι βιώνει η κοπέλα όλη της τη ζωή, μοιρασμένη στα δύο, όπως συμβαίνει σε όλες, τις λίγες είναι αλήθεια, πραγματικά όμορφες κοπέλες.
Όταν η κοπέλα συνειδητοποιεί το βλέμμα του αγοριού, το κοιτάζει κι εκείνη με λατρεία. Έπειτα, με γλυκιά φωνή το ρωτά αν είναι ακόμη νύχτα. Εκείνο της λέει πως ναι, είναι νύχτα ακόμη.»
Στο σημείο αυτό η κοπέλα διακόπτει τη γραφή, γιατί νιώθει πια έτοιμη να βιώσει μία μυθιστορηματική αγάπη.
Άλλωστε, κάθε σκέψη της, κάθε όνειρό της, κάθε γραφή της είναι ένα πλάσμα, ένα κομμάτι του εαυτού της.
Αυτός είναι ο λόγος που η κοπέλα αισθάνεται πλούσια και μπορεί να βιώνει μία όμορφη εσωτερική ζωή.

Γιάννης Πολιτόπουλος

Our students are shells


in the sea of our love

Vania Gantzou - Politopoulou

Σάββατο, 20 Ιουνίου 2015

The old train


(Photo taken by our son Apostolos)

Beneath the summer
is the past

Beyond the look
is the love

In the road to happiness
miracles happen

Before the light
was the memory

Before the kiss
was the silence

In the smile of their parents
a child travels his family

Yannis Politopoulos

Το μικρό πεζό κείμενο
της εβδομάδας:

Η απροσδόκητη ευτυχία

          Μια καλοκαιρινή βροχή ευνόησε άθελά της τη γραφή μιας ανθρώπινης ιστορίας, της οποίας το φως επρόκειτο να διαρκέσει για πάντα.
          Καθώς η βροχή νότισε ακόμα και τη μνήμη των προσώπων της ιστορίας αυτής, ένας ήλιος μελωδικών ονείρων άρχισε να εναρμονίζει το φως με τη ψυχική υποστύλωση των συναισθημάτων.
          Τότε ήταν που συνέβη ένα βρόχινο αλλά ζεστό φιλί να ενώσει τα χείλη ενός ζευγαριού με τρόπο απεριόριστα ρομαντικό και πολυδιάστατο.
          Το αγόρι ήταν που πρώτο μετουσίωσε την επιθυμία του σε πράξη και το κορίτσι ήταν εκείνο που αγκάλιασε μητρικά τη γέννηση της αγάπης, τη στιγμή ακριβώς που το ταξίδι της καλοκαιρινής βροχής τελείωσε έχοντας εφοδιάσει τους ανθρώπους με το απαραίτητο υλικό, ώστε να αντέξουν την υπερθέρμανση της μελλοντικής πορείας.
          Κι ήταν αυτή η μετά τη βροχή ευτυχία που αγγίζει διαρκώς τα μελλοντικά βήματα μιας αγάπης του καλοκαιριού. 

Γιάννης Πολιτόπουλος

Summer is a road


to the land of dreams.

Vania Gantzou - Politopoulou

Σάββατο, 13 Ιουνίου 2015

Ground tranquility


Arts kiss
our hands

Arts kiss
our eyes

Arts kiss
our future

Our lives are pieces of art

The arts are combined perfectly
and is the largest power
to the endless universe

Yannis Politopoulos

Το μικρό πεζό κείμενο
της εβδομάδας:

Η μεταρσίωση

          Καλοκαίρι. Σε μια αμμουδιά βηματίζει το φως ενός νεανικού διαλόγου.

          (Το αγόρι): Στο φως της αιωνιότητας αστράφτει η μνήμη της αγάπης.
          (Το κορίτσι): Στη θάλασσα των βλεμμάτων αρθρώνεται η κίνηση των αναμνήσεων.
          (Το αγόρι): Στα σκαλοπάτια των παιδικών σκέψεων τραγουδούν οι επιθυμίες.
          (Το κορίτσι): Των λέξεων οι αγάπες εισέρχονται για πάντα στον ουρανό του μέλλοντος.

          Στη γη των βλεφάρων τους τα δύο παιδιά ενώνουν τη χαρά της συνεύρεσής τους με την αμοιβαιότητα των λεκτικών αποχρώσεών τους.

Γιάννης Πολιτόπουλος

 The Summer of Poetry


It has its own sea

Vania Gantzou - Politopoulou 

Σάββατο, 6 Ιουνίου 2015

Summer pure love


The boy from Finland
plunged into the blue sea

The girl from Italy
walked in the hot sand

And when their looks met
a whole new world was born

With their first look
thousands of kilometers were forgotten

And immediately began the union
to travel to the Mediterranean sea

Because is it so simple and pure
for children to be joined together

But what happens to people growing up?

Fortunately there will always be children!

Yannis Politopoulos

Το μικρό πεζό κείμενο
της εβδομάδας:

Καλοκαιρινή γαλήνη

          Σε μία απέραντη αιγαιοπελαγίτικη ακρογιαλιά ο ήλιος του μεσημεριού παιχνιδίζει θερμαίνοντας ακόμη και τις πιο απροσδιόριστες μνήμες.
          Κι όμως τα παιδιά εξακολουθούν να κατασκηνώνουν το μέλλον της στη διαύγεια των πιο πρόσφατων συναισθημάτων τους αγαπώντας το φως των καλοκαιρινών υποσχέσεων.
          Αφού κι ο ήλιος ένα ουράνιο παιδί είναι που ταλαντεύει τις μελλοντικές αγάπες μας και στις πιο ακραίες συμπαντικές παραλίες.
          Όσο για τα συναισθήματα, αυτά βρίσκουν τη δική τους παραλία στις ψυχικές ακρογιαλιές όλων των παιδιών του πλανήτη.
          Γιατί μόνο τα παιδιά, οι μικροί κολυμβητές της αγάπης, μπορούν να αποδιώξουν κάθε διαφορά από τους όρμους της κοινής ανθρώπινης ζωής.

Γιάννης Πολιτόπουλος

We all are children

   
of our love in our unique planet.

Vania Gantzou - Politopoulou

Σάββατο, 30 Μαΐου 2015

Serenity


Through the years
a poem creates the future

Through the words
a kiss translates the destiny

Through the sea
a smile laughs to our students

Because my students
are miracles from the land of my soul

Yannis Politopoulos

Το μικρό πεζό κείμενο
της εβδομάδας:

Το ποίημα που έγινε πεζό κείμενο

          Η ιστορία του κειμένου αυτού είναι διαφορετική από όλες τις άλλες.
          Το κείμενο αυτό γεννιέται από τη μετατροπή ενός ποιήματος.
          Δεν πρόκειται απλά για τη νοηματική μετατροπή, αλλά την πιο πρωτογενή μεταρσίωση της ποιητικής απεικόνισης των συναισθημάτων.
          Στο τέλος της Άνοιξης, την ώρα που το μεσημεριανό λιοπύρι κατακαίει τις αναμνήσεις, το μικρό ποίημα της γυναίκας μετεξελίσσεται πρωτογενώς σε πεζό κείμενο.
          «Το φως άνοιξε τη γέφυρα. Το φως περπάτησε στη γαλάζια θάλασσα. Κι οι σκέψεις ταξιδεύουν τώρα πια στο μονογενές εφαλτήριο του πιο ποιητικού θεού των αστεριών».
          Με φωτεινή αγαλλίαση τα μέλη του ποιητικού σώματος μετουσιώνονται σε πεζό κείμενο.
          Τότε, αλήθεια, οι λέξεις αναρωτήθηκαν ποιος τις μετέτρεψε μετουσιώνοντας το σώμα τους σε πεζό.
          Κι έλαβαν οι λέξεις τη μία και μοναδική απάντηση από τον φωτεινό ήχο του ήλιου:
          «Η αγάπη που δε χωράει στο σύμπαν, αυτή δημιουργεί την κειμενική εκδοχή».
          Κι έτσι συμβαίνει για πάντα στην αιωνιότητα της φιλίας των ανθρώπων και των κειμενικών εκδοχών. 

Γιάννης Πολιτόπουλος

Our feelings prepare the future


of our  students

Vania Gantzou - Politopoulou

Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

The journey of a thought


Beaches of looks
sing the future

Fields of emotions
read the present

Highlands of smiles
embrace the past

And a children's thinking
departs for infinity

Ah, universe, how small you are
for the thought of a child
wishing to travel forever

Yannis Politopoulos

Our love


is the best gift to our students

Yannis & Vania Politopoulos