Πρώτα η Γλώσσα

ρ δ’ μς οκ ξ σου τν λεγντων τν κρασιν ποιουμνους, λλ τος μν προσχοντας τν νον, τν δ’ οδ τν φωνν νεχομνους. κα θαυμαστν οδν ποιετε• κα γρ τν λλον χρνον εἰώθατε πντας τος λλους κβλλειν, πλν τος συναγορεοντας τας μετραις πιθυμαις.

The Hellenic drama

The Hellenic drama (A poem by Yannis Politopoulos written in English with Greek words) : In agony to apologize In the hysteria of our prophetic epitaph. The ecstasy of the economic ideology organizes the throne of misery. But Poetry always embarks to her lyrical rhythm without jealousy for her expatriation.

Παρασκευή, 16 Αυγούστου 2019

Breaths of Poetry


The sea
can feel your soul

The sun
can touch your mind

The air
can smell your breath

Three waves away
your future
can breath our friendship

A few clicks away
our connection
can live forever

Yannis Politopoulos

Παρασκευή, 9 Αυγούστου 2019

Πρωινή αναλαμπή (ή η Διετής περιπέτεια ενός Ποιήματος)


Αχνό σύννεφο θέρμης
που ταξιδεύεις στο πέλαγος

Λουρίδα καυτού Ήλιου
που δεσμεύεις το βλέμμα

Θαλασσινή ταλάντευση
που απλώνει την αγκαλιά σου

Πρωινό αεράκι
που τολμάς το φιλί σου

Καυτό φως νιότης
που ενθρονίζει τον έρωτα

Κάποιον Αύγουστο
γυμνή θα μεθύσει η αγάπη

Α΄γραφή : Άγιος Ιωάννης – Αιγαίο Πέλαγος, 9/8/2018
Β΄γραφή : Καμάρι – Αιγαίο Πέλαγος, 4/8/2019

Γιάννης Πολιτόπουλος

Παρασκευή, 26 Ιουλίου 2019

Η εκδρομή

          Ζεστό κύμα ηλιακής θέρμης αγγίζει το βλέμμα της, έτσι όπως αυτό έχει καταδυθεί στα έγκατα των καλοκαιρινών επιθυμιών της.
          Μυρωδιά απουσιάζουσας αγάπης έχει συνεπάρει το μέγιστο τμήμα των επιθυμιών της, όταν μία μικρή στάλα αγνού κλάματος κατακτά το πρόσωπό της.
          Ετούτη η όμορφη κοπέλα αντιλαμβάνεται πως η νόσος της εποχής, τα απειροελάχιστα χρήματα, είναι απολύτως βέβαιο πως θα την αφήσουν εκτός διακοπών της παρέας της.
          Πώς να ταξιδέψει, που δεν υπάρχει ούτε κάν η θωπεία του απροσδόκητου χρήματος στον ορίζοντα της ζωής της.
          Τίποτα, κανείς δε μπορεί να της παρέχει μία πειστική εξήγηση για την υποχρεωτική μονομέρεια της ζωής της.
          Δεν της απομένει πια παρά ένα μοναχικό κλάμα, τέτοιο που να μπορεί με την άθλια έντασή του να υποδηλώνει για πάντα την απουσία της από την πιο σημαντική ως τώρα εκδρομή της.
          Μα η κοπέλα αυτή είναι τόσο ανθρώπινη που θα ταξιδέψει με τη φαντασία της σε πολλά όμορφα ακρογιάλια κι ας νιώθει πως η ζωή είναι άδικη. Γιατί γνωρίζει ότι και δίχως εκδρομή η ομορφιά της είναι ανυπέρβλητη.

Γιάννης Πολιτόπουλος