RECENT COMMENT

Recent Comments Widget

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

Spring love


Lips
joined to light

Kisses
bringing love

Hands
embracing the future

So many emotions
uniting children around the world

Touching hands
that illuminates the future

Steps in love
filled dreams

Thoughts in looks
loving the whole universe

How beautiful is kissing the Spring
the music that sings the sun of childhood

Yannis Politopoulos

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

Το Φροντιστήριο που δε ξεχνά
τους παλιούς μαθητές του 


Το πεζό κείμενο
της εβδομάδας

Η τέχνη της κατάκτησης

          Στις απαρχές της εφηβικής ζωής συμβαίνουν γεγονότα, τα οποία αποβαίνουν καθοριστικά στην εξέλιξη της ποικιλόμορφης εξελικτικής πορείας των ανθρώπων.
          Η εφηβεία είναι άλλωστε η κατεξοχήν απρόβλεπτη εποχή και παρά της όποιες παροδικές δυσχέρειές της συνιστά την πιο ενδιαφέρουσα χρονική περίοδο.
          Και ειδικά σε πρωταγωνίστριες όπως η Μυρτώ, η περίοδος αυτή της ζωής αποτελεί ένα απρόβλεπτα δημιουργικό χρονικό σύστημα συσχετισμών. 
          Έτσι εξηγείται η επίθεση εφηβικού έρωτος που δέχτηκε η Μυρτώ.
          Γιατί τις εντυπωσιακές εμφανίσεις της με το πιάνο, το οποίο η Μυρτώ αγκάλιαζε με κάθε ρανίδα αγάπης της, διαδέχτηκε κάποια στιγμή η εκδήλωση θαυμασμού ενός συνομηλίκου της, ο οποίος ενασχολούμενος κι αυτός με το δικό του μουσικό όργανο, το βιολί, την προσέγγισε δειλά – δειλά στην αρχή και πιο επιθετικά αργότερα επιθυμώντας μια σχέση.
          Μέχρι τις στιγμές αυτές η Μυρτώ θεωρούσε ότι οι εφηβικοί έρωτες δημιουργούνται αποκλειστικά με βάση το κυρίαρχο ανά εποχή μοντέλο της ομορφιάς.
          Ως σκεπτόμενο κορίτσι που ήταν, η Μυρτώ προσπαθούσε να εξηγήσει ακόμη και τις πιο παράξενες εκδοχές της ζωής με βάση τη λογική.
          Ακριβώς για αυτόν το λόγο όμως επρόκειτο να της συμβεί το εξαιρετικά απροσδόκητο.
          Διότι από τον πρόχειρα έστω διατυπωμένο αγορίστικο ερωτισμό, η Μυρτώ επρόκειτο να μάθει έναν από τους πιο όμορφους, τους πιο ενδιαφέροντες νόμους της ανθρώπινης ζωής.
          Ότι υπάρχουν δηλαδή εκείνου οι άνθρωποι, οι οποίοι στην εφηβεία ερωτεύονται τις διαδικασίες.
          Κι αυτό το αγόρι συνέβη να την εντοπίσει διαμέσου των αρμονικών κινήσεών της πάνω στο πιάνο.
          Διότι ακόμη κι ένας άσχετος με τη διαδικασία της μουσικής μπορούσε με την πρώτη ματιά, με το πρώτο άκουσμα, να διαπιστώσει την αγάπη της για τη συμμετρία και την ομοιογένεια της τέχνης της.
          Δεν άργησε λοιπόν να έρθει και η στιγμή που η Μυρτώ αντιλήφθηκε πως η πιο μεγάλες αγάπες είναι και οι πιο δημιουργικές.
          Κι όπως πάντα, αφού θέλησε να είναι τέλεια η ίδια σε οτιδήποτε επιχειρεί, δέχτηκε να παίξει μουσική με αυτό το αγόρι που ήξερε τι να θαυμάζει επάνω της.
          Γιατί στην ανθρώπινη ζωή υπάρχουν οι κοινοί θνητοί αλλά υπάρχουν και οι λίγοι που, όπως η Μυρτώ, μπορούν να δημιουργούν υπερβαίνοντας την κοινοτυπία και την πεζότητα των ημερών μας.
          Το πιάνο που η Μυρτώ αγαπούσε χαμογελούσε από χαρά.

Γιάννης Πολιτόπουλος

The heart of a teacher


belongs to his students

Yannis Politopoulos



Σάββατο, 21 Μαρτίου 2015

The dream of spring


The sweet wind of spring
embraces words

On the beaches of the lips
phrases scent

How beautiful are waving now
the syllables of love

As unspeakable childhood dreams
embraced the proposals

And a sound of silence
breaths  the arrival of spring

Now that blooms the sea
nights accompany our dreams

And the sun  smiling
lights up blue in our memory

Yannis Politopoulos

Το μικρό πεζό κείμενο
της εβδομάδας

Δεξιά του φωτός

          Εκείνη τη χειμωνιάτικη ημέρα η Μαρία ένιωθε διαφορετικά από το πρωί. Σα να είχε ανακαλύψει ένα καινούριο κόσμο γεμάτο στάλες ευτυχισμένης εφηβικής ζωής.
          Έτσι, μολονότι κουρασμένη από τις πολλές και ποικίλες καθημερινές δραστηριότητές της η Μαρία αυτή τη φορά δεν κοιμήθηκε νωρίς.
          Διάλεξε το πιο όμορφο τετράδιό της κι άρχισε να γράφει ένα αυθεντικά δικό της κείμενο:
«Θα ήθελα να μπορούσα να ζήσω σε όλα τα σπίτια που υπάρχουν. Ίσως γι' αυτό να μ' αρέσει τα βράδια να κοιτάζω στα παράθυρα των διαμερισμάτων που έχουν αναμμένο φως και τραβηγμένες κουρτίνες. Γιατί έτσι μπορώ να κλέψω λίγο από τη ζωή των ανθρώπων που μένουν εκεί.
Θα ήθελα να μπορούσα να ζήσω σ' εκείνο το σπίτι το χτισμένο σε μεγάλη κλίση στη Λαμία, στο άλλο στη Θεσσαλονίκη με τα όμορφα λουλούδια στη βεράντα, σ' ένα από τα σπιτάκια της συνοικίας της αγάπης στο Ντεπό, σ' εκείνο το διαμέρισμα ακριβώς μπροστά στη θάλασσα στα Σύβοτα της Λευκάδας, σε κάποια από τις μικροσκοπικές μονοκατοικίες με τις πολύχρωμες πόρτες και τα ξύλινα παραθυρόφυλλα στην Άνω Πόλη, σ' εκείνο το μικρό σπιτάκι με την όμορφη αυλή στα Ανώγεια.
Και όχι μόνο στην Ελλάδα. Σ' ένα μικρό διαμέρισμα με θέα το Βόσπορο στην Κωνσταντινούπολη ή στις πανέμορφες πολυκατοικίες της Βαρκελώνης με τα μικρά και ανθισμένα μπαλκονάκια και συγκεκριμένα σ' εκείνο με τα απλωμένα στο μπαλκόνι ποδήλατα.
Θα ήθελα να μπορούσα να περπατήσω σε όλους τους δρόμους και όλα τα σοκάκια του κόσμου, όπου τα όμορφα μάτια μου να τραβούσαν φωτογραφίες με ένα βλέμμα και να αποτύπωναν κάθε ομορφιά τριγύρω.
Θα ήθελα να προλάβαινα να διαβάσω όσα βιβλία υπάρχουν. Θα ήθελα να μπορούσα να γνωρίσω όλους τους ανθρώπους που υπάρχουν και έχουν υπάρξει.
Θα ήθελα να μπορούσα να είμαι πολλοί. Να είμαι ζωγράφος, ηθοποιός, συγγραφέας και ποιητής, συνθέτης, πιανίστας και βιολιστής και φωτογράφος.
Θα ήθελα να γνωρίσω τα πάντα.  Θα ήθελα να είμαι τα πάντα!»
Όταν τελείωσε, η Μαρία διάβασε το κείμενό της κι αισθάνθηκε μία πολύ βαθιά αγαλλίαση, γιατί είχε υλοποιήσει για άλλη μία φορά κάτι που πραγματικά αγαπούσε. Ήταν σα να χόρευε πάνω στις λέξεις! Και η Μαρία ήξερε καλά να χορεύει.
Την επόμενη ημέρα η Μαρία χόρευε με έναν πιο εντυπωσιακό τρόπο, που η χαρά της απλωνόταν και στα βλέμματα όλων όσων βρίσκονταν δίπλα της.
Κι ήταν σίγουρη πως το επόμενο καλοκαίρι της θα ήταν η εποχή της πιο ξεκούραστης γραφής.

Γιάννης Πολιτόπουλος

Γνωστική συμβολή στους μαθητές
της Θεωρητικής Κατεύθυνσης

Η τεχνική του Σχολιασμού
στη Λογοτεχνία

Δομή και Περιεχόμενο:

1η Παράγραφος:

α. Σύντομη απόδοση του νοήματος
β. Επισήμανση των εκφραστικών τρόπων απόδοσης του νοήματος και του ρόλου τους ως προς την πρόσληψή του από τον αναγνώστη
γ. Αναφορά στις ιδεολογικές και λογοτεχνικές επιδράσεις και καταβολές του συγγραφέα καθώς και στο ιστορικό περίγραμμα


2η Παράγραφος:

α. Αναφορά στο δομικό ρόλο του νοήματος μέσα στη συνολική δομή και σύνθεση του κειμένου
β. Αιτιολογημένος χαρακτηρισμός της επιλογής του συγγραφέα(προσωπική άποψη)
γ. Διακειμενικότητα: Σύγκριση ή αντίθεση με άλλο κείμενο
δ. Αναφορά στο ρόλο του νοήματος και των ερμηνειών ή προεκτάσεών του στην εποχή μας(π.χ.: αποδοχή, επιβεβαίωση, απόρριψη)


Γιάννης Πολιτόπουλος
Φιλόλογος Μ.ΝΕ.Σ. – Α.Π.Θ.

The Spring of soul


should be our donation to children

Vania Gantzou - Politopoulou 

Σάββατο, 14 Μαρτίου 2015

Night trip


Moon of Spring
in the arms of looks

Little cloud
on abstinence search

Wide love
to the breath of cyclamen

A thought is dreaming her sea

Brothers of Earth
in the bays of emotions

Friends of other sites
in the heart of dreams

Classmates panhuman
in the clouds of infinity

A feeling unites our new day

Yannis Politopoulos

Το μικρό πεζό κείμενο
της εβδομάδας

Η γραφή της νύχτας

          Τις περισσότερες φορές η Αριάδνη έγραφε μόνη της και φυσικά άπλωνε τις λέξεις στο λευκό χαρτί, ενώ ο ήλιος είχε βασιλέψει.
          Όπως συνέβη κι εκείνο το κρύο βράδυ του Γενάρι, όταν η Αριάδνη ένιωσε μία μαγική δύναμη να καθοδηγεί το χέρι της σε μία γραφή απροσδόκητη.
         
Γιατί η Αριάδνη άρχισε να γράφει:

«Εκείνη ήταν πολύ ιδιόρρυθμη στον ύπνο. Αν δεν είχε απόλυτο σκοτάδι και ησυχία, δεν μπορούσε να κλείσει μάτι. Επιπλέον, δεν μπορούσε να διανοηθεί να την αγγίζει κάποιος έστω κι ελάχιστα ενώ κοιμόταν.

Εκείνος είχε εντελώς διαφορετικές συνήθειες. Όλο το βράδυ ήθελε να την αγγίζει ή ακόμη καλύτερα να την αγκαλιάζει, και πολλές φορές την έσφιγγε τόσο, που εκείνη ένιωθε ότι δεν μπορεί να αναπνεύσει.

Τον πρώτο καιρό τον έσπρωχνε όσο πιο μαλακά γινόταν και ξεγλιστρούσε από την αγκαλιά του. Έτσι κατάφερνε να κερδίσει λίγες ώρες ύπνου.

Μετά ήρθε η αγάπη.

Εκείνη πλέον πρόσεχε τις κινήσεις της, για να μην τον ξυπνήσει. Το πιο παράδοξο όμως ήταν ότι όχι μόνο δεν ήθελε να φύγει από την αγκαλιά του, αλλά την επιζητούσε. Το αίσθημα ασφυξίας είχε μετατραπεί σε αίσθημα ασφάλειας.

Έτσι έμενε ξάγρυπνη νύχτες ολόκληρες. Δεν την ένοιαζε όμως πια.

Μεταξύ της αγάπης και της ξεκούρασης, την είχε διαλέξει η αγάπη».

Όταν η Αριάδνη τελείωσε τη γραφή της, της άρεσε πάρα πολύ, αλλά διαπίστωσε ότι δεν είχε βάλει τίτλο! Έτσι, προσπάθησε να βρει κάτι που να ταιριάζει στο κείμενό της, αλλά μάταια! Σα να είχαν τελειώσει οι σκέψεις της.

Αφού είδε ότι δεν είχε πια έμπνευση, άνοιξε τον υπολογιστή της και αποφάσισε να δώσει ως τίτλο την πρώτη φράση που θα έβρισκε, αφού έγραφε στη μηχανή αναζήτησης το όνομά της!

Κι ο τίτλος ήταν «Κτήμα δεξιώσεων». Ευχαριστημένη η Αριάδνη άφησε τον ύπνο να αγαπήσει τα μάτια της.

Γιάννης Πολιτόπουλος

Spring is painting in our look


the love of our souls

Yannis Politopoulos

Σάββατο, 7 Μαρτίου 2015

The books they read our life


The lyricism
and the breath of his words

The movement
and reciprocity of looks

music
and footsteps in the future

a book
travels to the look of the road

The promise
and the realization of dreams of

the message
and the love of its reciprocity

the tale
and the depths of his worship

The arts made the world
have past for its future

Yannis Politopoulos

Το μικρό πεζό κείμενο
της εβδομάδας

Το προσωπικό φως

          Στην ύπαρξη κάποιων ανθρώπων η καθημερινότητα είναι πολυεπίπεδη, πολυδιάστατη και ποικιλόμορφη.
          Και συμβαίνει μόνο σε όσους μπορούν να αντέξουν μία τέτοια υφή ζωής.
          Την ημέρα εκείνη του χειμώνα η Θώμη είχε ξαπλώσει νωρίς προκειμένου να διανθίσει τις στιγμές της με το δικό της προσωπικό τρόπο.
          Γιατί η θώμη ήταν η αγαπημένη των ονείρων της αλλά και γενικότερα του κόσμου των ονείρων.
          Εντελώς ξαφνικά, μία κυκλική αχτίδα φωτός εισήλθε στο δωμάτιό της και εγκαταστάθηκε στο κοιμισμένο βλέμμα των όμορφων ματιών της.
          Ήταν ένα διαφορετικό, ένα μοναδικό φως. Σα να ήταν φτιαγμένο μόνο για τα δικά της μάτια.
          Η Θώμη δεν άργησε να ανοίξει τα βλέφαρά της και να επιτρέψει στο φως να τονίσει κάθε ακρογιαλιά του βλέμματός της.
          Της φάνηκε περίεργο βέβαιο που το φως έμοιαζε να εκδηλώνει τη φυσική του ύπαρξη μόνο για τα δικά της μάτια. Κι όμως ήταν τόσο αληθινό!

Γιάννης Πολιτόπουλος

A good book


is the inseparable companion of man

Vania Gantzou – Politopoulou 

Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2015

The call of the sea


Near the coast
the gaze calms

In the water
the thought reborn

Because the sea
is soul

And the solitude
all avoid it

Only a small wave
dares to touch her

Oh, why people
they forget about me?
wonders the sea

But i don't  give up to them ,
complains the sea

It is high time
- says the ocean -
to learn that I don't exist
only for their sake

Every man in his poetry
should include  the sea
as an indication of love

Because the nature gives us birth
every time we love

Yannis Politopoulos

Το μικρό πεζό κείμενο
της εβδομάδας

Η Παρέμβαση

  Σε πείσμα των ανόητων γενικών διατυπώσεων, η Παρέμβαση εξακολουθεί να αντιστέκεται στην πνευματική υποβάθμιση των επικυρίαρχων της εποχής μας.Οι μαθητές ταξιδεύουν εδώ σε μία απεραντοσύνη αγάπης, ικανής να παρακάμψει κάθε υλική δυσκολία. Άλλωστε, η προσποίηση δεν έχει θέση στα περβάζια του χώρου της.
  Γιατί διακόσμισή της είναι οι λέξεις της και τα αμοιβαία συναισθήματα. Και δεν απαιτούνται πολλά, για να κάνει τους μαθητές της ευτυχισμένους. Αφού η μαθητική επιτυχία τους εντάσσεται στη συνολική ανάταση της πνευματικής ζωής τους.
  Αυτοί είναι οι λόγοι που αγαπάμε τους μαθητές μας. Και γι’ αυτό και οι μαθητές μας συμμετέχουν σε ό,τι πιο πρωτότυπο έχει να επιδείξει η διαύγεια της γλώσσας μας.
  Μία αλληλοεπίδραση ψυχής συμβαίνει εδώ κι αυτή μεταφέρουμε διαμέσου του διαδικτύου σε ολόκληρο τον πλανήτη αγαπώντας όλους όσους ποιητεύουν μαζί μας σε όποιο σημείο του πλανήτη κι αν βρίσκονται.
  Και τους επισκέπτες της ηλεκτρονικής εκδοχής μας τους αισθανόμαστε σαν αδέρφια της πιο μεγάλης οικογένειας: της οικογένειας των λέξεων.

Γιάννης Πολιτόπουλος

Paremvasi is the future


 of our soul

Vania Gantzou - Politopoulou 

Σάββατο, 21 Φεβρουαρίου 2015

Look mottled of books


When the words marching
when feelings bloom
books tear

Those times when friends meet each other
the moments that thoughts dream
books shall initial of our love

As apears life on their pages
as attached dreams to their pictures
books waving their meaning

Since their eternity surpasses
the human limits

Children are right to say:
"every book and one beach of my dreams"

As a song of spring the book is blooming

Yannis Politopoulos

Το μικρό πεζό κείμενο
της εβδομάδας

Η αγαλλίαση

     Για πολύ καιρό το αγόρι περπάτησε μεταφέροντας στις ακρογιαλιές της καρδιάς του το βλέμμα του κοριτσιού που αγάπησε από την πρώτη στιγμή. Από την πρώτη στιγμή ο καλύτερός του φίλος το είχε προειδοποιήσει για την επικινδυνότητα μιας τόσο έντονης αγάπης. Όμως το αγόρι δε μπορούσε να κάνει πίσω. 
     Γιατί το κορίτσι αυτό με τα μονάκριβα βλέφαρα και τα απροσδόκητα όνειρα ήταν κάθε μέρα και πιο όμορφο. Έτσι μια ηλιόλουστη ημέρα στις αρχές της άνοιξης το αγόρι έφτιαξε μόνο έναν χαρταετό και τον ανύψωσε σε όλες τις ακρογιαλιές του ουρανού στις οποίες μπορούσε να ταξιδέψει το μυαλό του. 
    Το βλέμμα του κοριτσιού βρήκε μονομιάς την ιπτάμενη δήλωση μιας αγάπης και το ζεστό χαμόγελο της άτυπης αγαλλίασής του σφράγισε για πάντα το δίγραμμα της αγάπης τους. 

Γιάννης Πολιτόπουλος

Adolescence is the eternal light


of love

Yannis Politopoulos

Σάββατο, 14 Φεβρουαρίου 2015

Travel to the beaches of languages


Το βλέμμα του ουρανού


Πρώτα η θάλασσα
της αγάπης

Πρώτα το βλέμμα
της φιλίας

Έπειτα η επιθυμία
της επιστροφής

Σε δεύτεο χρόνο
η ανάμνηση

Στη δεύτερη σκέψη
η ανάμνηση

Κάθε στιγμή
και το μέλλον
του παρελθόντος της

* * *

The destination


A land of words
ignores the spirit

A land of passion
loves the harmony

And a smile of future
looks the brightness

A treasure of words
waits to be loved
by our imagination

* * *

La rivière de la mémoire


Plages de rêve
a regard

Vents des promesses
au point

Plaines des émotions
au mouvement

Chaque mémoire
et les plages de ses poètes

Yannis Politopoulos

Το μικρό πεζό κείμενο
της εβδομάδας

Η αφορμή

          Στη χώρα των λέξεων οι εποχές αντικατοπτρίζουν τις επιθυμίες των προσώπων που μιλούν.
          Σαν να διανοίγεται δρόμος προς την ύστατη στιγμή του ανθρώπινου χρόνου, οι λέξεις προβάλουν τους ήχους των χειλιών και αναδεύουν τους συνδυασμούς τους.
          Όπως συμβαίνει κάθε φορά με αφορμή τον κάθε επισκέπτη ετούτου του διαδικτυακού τόπου, του γεμάτου αγάπη έτοιμη να υπερβεί κάθε ανθρώπινο μέτρο.
          Και μέτρο της αγάπης είναι οι λέξεις, οι οποίες με σεμνότητα πηγάζουν προς όλους.
          Ώστε, τελικά, αφορμή είναι οι επισκέπτες, οι οποίοι διά της παρουσίας τους καθίστανται το λεκτικό σώμα μιας πανανθρώπινης φιλίας.
          Κι όταν και διά της σιωπής τους «σχολιάζουν» την προσέγγιση της φιλίας μας, τότε ανατέλλει από παντού ο ήλιος των πιο αμοιβαίων συνειρμών.

Γιάννης Πολιτόπουλος

My dream is


the meeting of emotions

Yannis Politopoulos


Σάββατο, 7 Φεβρουαρίου 2015

The love that unites


In a beach love
a boy from Germany
overlooks the steps of a girl from South Africa

In a kiss mountain
a girl from Finland
smiling at a boy from Australia

In a dream plain
a boy from Russia
spreads his smile to a girl from Mexico

Besides children nothing separates

In a river caress
a boy from Greece
singing to a girl from Brazil

In a memory cape
a girl from China
touches the look of a boy from Canada

In a love island
a boy from the United States of America
singing to a girl from Serbia

Because only love unites the children

And every teacher should feel
that all the world's children
are students of his own chastity

Yannis Politopoulos

Το μικρό πεζό κείμενο
 της εβδομάδας

Η εμβόλιμη θωπεία

          Σε εκείνη τη χειμερινή του βόλτα, το αγόρι περπατούσε ανακαλώντας στη μνήμη του ό,τι είχε συμβεί στις ακρογιαλιές της φαντασίας του.
          Κι όμως, έμελε να είναι γραπτό, να μην τελειώσει την εν κινήσει ενδόμυχη σκέψη του, επειδή τα μαλλιά ενός μελαχρινού κοριτσιού απλώθηκαν μπροστά στα μάτια του, καθώς ο άξαφνος δυνατός άνεμος τα έφερε μπροστά στο βλέμμα του.
          Το άγγιγμα των μαλλιών ήταν ουσιαστικά η θωπεία η πρώτη, ενός εκκολαπτόμενου έρωτα, όπως ο ίδιος ο έρωτας συνηθίζει να προσπίπτει, ευγενής κι ωραίος στην απλή καθημερινότητα των παιδιών που αντέχουν να περιμένουν για το καλύτερο.
          Κι ας μην τα ευνοεί στην προσπάθειά τους να αγαπήσουν κανένα υπουργείο της κοινωνίας των μεγάλων. Κι όμως τα παιδιά αναζητούν το δικό τους δρόμο σε κάθε τους βήμα.
          Όπως το αγόρι της ιστορίας αυτής, που ένα φιλί στα ανεμίζοντα μαλλιά του κοριτσιού αποτέλεσε την απαρχή του πιο όμορφου ταξιδιού του στον κόσμο.

Γιάννης Πολιτόπουλος

The land of children


is full of creativity

Yannis Politopoulos 

Σάββατο, 31 Ιανουαρίου 2015

The country of looks


As a dream blooms
the laughter

As a boat travels
the look

Like a voice promises
the hand

At a distance of caress
breathes memory

And is his only
joy

And is invisible
the conversation

And is sweet
the offer

At the sea of a kiss
is dreaming the humanity

Yannis Politopoulos

Το μικρό πεζό κείμενο
της εβδομάδας

Η απρόσκλητη λέξη

          Συνέβη κατά τη διάρκεια ενός χειμωνιάτικου ταξιδιού του μυαλού της. Καθώς στο όνειρο της κοπέλας άνθισε άξαφνα η θάλασσα των πιο πηγαίων λέξεων.
          Αφού ταλαντεύτηκαν τα αισθήματά της στη μακρινή ακρογιαλιά της αγάπης, η κοπέλα μονοδρόμησε τη διάστικτη συναισθήματα πορεία της ψυχικής της ανάτασης.
          Τότε, άξαφνα μία λέξη βγαλμένη από αγνά χείλη όρθωσε το ανάστημά της και αγάπησε κάθε εφηβικό παλμό της εφηβικής καρδιάς.
          Κι από τις πρωτογενείς εκείνες στιγμές γεννήθηκε η ζωή των συναισθηματικών εναλλαγών.
          Για να υπάρχει διαρκώς πια η λεκτική εκδοχή μιας αγάπης στο τρυφερό λιμάνι ενός ζευγαριού, το αγόρι του οποίου ελλιμενίστηκε για πάντα στην αγάπη του κοριτσιού.

Γιάννης Πολιτόπουλος

Nothing else we have to sprinkle
among ourselves 


despite the love and memory.

Yannis Politopoulos